Marien blogt over Deventer

Gemeente vindt ruimte van 3 miljoen!

2012-03-07T08:22:00.000+01:00

zet de vergadertafels maar klaar

Hoera, de gemeente kan drie miljoen besparen op huisvestingslasten! Een heel mooi aanbod van de eigenaar van de Leeuwenbrug. We kunnen het bezinnigen weer openen in Deventer. En ja Marleen, nu ik wat meer van je gelezen heb: Toch lijk je me een Jobhopster. Die wilskrachtige kin van je fascineert me. Maar zet je die nu in voor Deventer of net zo als Marc-Jan voor je eigen carrière? Als jij nieuwsgierig rondkijkt, is dat dan voor Deventer of voor de career opportunities van jezelf? Snel en 'kordaat' gemeentebestuur krijgt in Deventer een nieuwe dimensie met onze vrienden van D66. Er zijn nog mensen die zich
onbaatzuchtig en met liefde voor Deventer inzetten. Zelfs in Londen! Adriaan De Mol van Otterloo is nog steeds de financiële waakhond van de gemeente. Zijn advocaat heeft een brief geschreven waar geen speld tussen te krijgen is: Open die luiken Marc-Jan! Wees een gentleman voor Marleen en laat haar en ons niet met een erfenis opgescheept. Het is pijnlijk als jij later in een adem genoemd wordt met Cees Brekelmans. Die heeft zijn geheugen ook verloren als het om Deventer gaat. Een burgemeester in Ommen met een geheugenstoornis. Dat moet niemand willen.

Bank Nederlandse Gemeenten halveert dividend

2012-03-06T19:29:00.002+01:00

De zonnige rots in de branding en beoogd geldschieter van de gemeente Deventer voor het stadskantoor krabt ook achter haar oren. De BNG halveert het dividend aan haar aandeelhouders. In vergelijking met 2010 kelderde de langdurige kredietverlening met een kwart. Dat kan nog wel eens hard werken worden voor Marc Jan Ahne om de raad mee te krijgen voor zijn vertrek.

Welkom Marleen, in het ambtelijke Deventer

2012-03-06T06:35:00.002+01:00

Marleen Huizingh

Hallo Marleen. Leuk dat je de overstap maakt naar Deventer als wethouder. Geweldig nieuws, want meer vrouwen in het openbaar bestuur kunnen we echt gebruiken. Je kent Deventer al een beetje uit een vorige periode als ambtenaar, dus ik begrijp die overstap meteen, hoewel ik weet dat Doesburg ook een erg mooie plaats is. Ik weet niet of D66 Deventer je vertelt heeft over mijn voorstel om zakenvrouw Annemarie van Gaal te benaderen voor het wethouderschap. Enig zakelijk inzicht, doortastendheid, een frisse wind, tegendraadsheid en inspirerend voorbeeldgedrag om de tering naar de nering te zetten kan Deventer goed gebruiken in deze tijden van crisis. Ik ga jou natuurlijk niet verwijten dat je voor het publieke bestuur gekozen hebt. Ik begrijp dat zoiets langzaam in
je genen slijpt als je eerst ambtenaar bent en dan af en toe denkt: 'Ik zou het zelf beter doen.' Ergens in je onderbewustzijn is dat misschien de reden geweest waarom je voor een politieke carrière gekozen hebt. Het is je van harte gegund, hoewel ik -met al die politici in Deventer die een ambtelijke achtergrond hebben (bijna 70%)- wel bang ben dat je meer van hetzelfde zou kunnen zijn. Maar ik gun je het voordeel van de twijfel. Misschien kunnen vreemde blikken wel dwingen tot gezond bestuurlijk verstand, daar waar het gezonde burgerlijke verstand in Deventer in ruime mate aanwezig is.

We hebben namelijk nieuwe concepten nodig in Deventer Marleen: een frisse kijk op de werkelijkheid. Beelden die jouw voorganger als raadslid als het slimste jongetje van de klas steeds met ons deelde, maar waar we in de korte tijd dat we van hem als bestuurder hebben kunnen genieten te weinig van hebben terug gezien. Jij bent toch niet zo'n Jobhopper?
Ik moet Marc Jan wel altijd nageven, hij heeft een zonnige kijk op de werkelijkheid. Ik hoop wel dat hij een paraplu voor je heeft achtergelaten voor als het straks allemaal toch tegen gaat zitten.

Zelf 55.000 A-viertjes hebben de mening niet doen kantelen
De stemming in Deventer is namelijk een beetje aan het veranderen. Heel veel burgers snappen er werkelijk niks van dat onder andere jouw partij zijn eigen kroonjuwelen niet serieus neemt en niet kan uitleggen dat 64% van de bevolking het volgens de coalitie bij het verkeerde eind heeft. Patrick Sonneveldt schermt met duizenden pagina's A4 die de burgers niet zouden kennen en waarom hij hun mening niet serieus neemt. Maar zelf 55.000 verse dubbelzijdige pagina's A4 twv €20.500, afgelopen weekend huis aan huis verspreid, hebben hun mening niet doen kantelen. (Wij burgers die een gezond tegengeluid willen laten horen moeten het doen met 10.000 flyers, uit eigen zak betaald voor €150,- : Marleen ga je ook financiën doen?)
Deventer is een stad waar ruim 20% van de bevolking het gevoel heeft er niet bij te horen. Die groep groeit. Er is veel cynisme naar het openbaar bestuur in Nederland en dus ook Deventer. Steeds meer mensen vinden het een te besloten feestje geworden.
Ik word, sinds ik onze politici er oprecht van probeer te overtuigen, dat ze in deze tijd toch echt een foute keuze maken, door veel mensen aangeklampt. Ik heb geen leuke boodschap en sommige politici vinden dat ik stemming maak. Maar dat is niet waar. Ik probeer het persoonlijke weer een beetje politiek te maken. 'Burgers de broekriem een gaatje strakker, dan ook onze politici als rolmodel.'
Voor zo'n zin heb je helemaal geen dikke dossiers of duizenden A-viertjes nodig. Die zin zegt alles in deze crisis waarin we verkeren: financieel, cultureel en politiek.
Ik word door veel mensen aangesproken. Ik zeg ze dat ze jullie aan moeten spreken, maar veel mensen hebben daar het vertrouwen niet meer in. Ze zijn faliekant tegen de plannen voor het nieuwe Kremlin aan het grote Kerkhof, maar ze hebben de moed opgegeven. Ik krijg ze amper in beweging om hun stem te laten horen. Zondag werd ik zelfs door iemand aangesproken die met een zeer cynische blik zei: Deventer is nog steeds een unieke stad: je kunt als politiek vluchteling burgemeester van Ommen worden.
Ik heb getwijfeld of ik deze opmerking met Deventer moest delen. Ik was ontdaan. Ik zet soms stevig in, maar dit gun ik niemand. Ik vind Marc Jan namelijk een aardige man die hard heeft gewerkt voor Deventer. Dat meen ik oprecht. Ik meld die opmerking toch maar wel, om iets van de gevoelstemperatuur over te brengen.

Ik wil je wel rondlieden in de buitenstad
In dit heftige dossier lijkt alles inmiddels te draaien om een paar moeilijke plekken in de binnenstad, die we met gemak, creativiteit en de hand op de knip heel anders in zouden kunnen vullen. Veel goedkoper, veel beter passend in het ritme van de binnenstad. Marleen ik wil het je toch meegeven. Behalve een binnenstad hebben we ook nog een buitenstad. Als je wilt, wil ik je daar wel een rondleiding in geven.
Ik weet ook dat Marc Jan dit dossier nog af wil ronden voordat hij vertrekt. Je lijkt me een aardige vrouw. Het zou jammer zijn als jij met een molensteen om je nek zou moeten beginnen. Misschien dat vreemde blikken kunnen dwingen Marleen.
Maar wat er ook gebeurt, welkom terug in het mooie Deventer.

Open brief aan Hans Spekman PvdA voorzitter

2012-03-05T23:52:00.000+01:00

Beste Hans,
Laat ik je eerst feliciteren met je voorzitterschap van de PvdA. Je bent een uithangbord dat deugt en qua uitstraling in balans met de sociaal democratische tradities. Bij jou is het meteen : wat je ziet is wat je krijgt. Soms denk ik echter ook, dat je Hans Brinkers zou kunnen zijn, want het lijkt er op dat je tegen beter weten in met een vinger in het gat van de dijk zit, terwijl het water er al flink overheen klotst.
Ik waardeer ondanks dat gegeven je ambitie
waarin jij nastreeft om het ledental te verdubbelen. Ik zou je in dat opzicht nog wat tips kunnen geven. Ik heb ooit als bestuurslid een bliksemactie georganiseerd waarbij de PvdA Deventer in no time zestig nieuwe leden kreeg. Door de juiste dingen te doen, zou wat jij wilt zeker mogelijk moeten zijn.

Maar helaas niet in Deventer.
In Deventer doet de PvdA afdeling verwoede pogingen het ledental te halveren in plaats van te verdubbelen. Moskou aan de IJssel zijn we namelijk allang niet meer, al wil de huidige coalitie met daarin de PvdA, hier in Deventer nog wel het Kremlin bouwen: te weten een groot en overbodig nieuw stadskantoor op een van de meest moeilijke plekken in de stad. Kijk even naar De slag om Nederland en je weet waarover ik het heb. De werkplekken worden twee keer duurder dan de kantoren op de Zuidas. Dat zal ontkend worden, maar dat zijn feiten afgecheckt in de vastgoedwereld.
Burgers en sociaal democratische kiezers in Deventer begrijpen niet (slechts 13% van de bevolking is voor de plannen) dat zij in de crisis de broekriem aan moeten halen terwijl de gemeente doet alsof nog steeds de zon schijnt, met verhalen over werkgelegenheid die boterzacht zijn.
Er staat 30% van de kantoorruimte leeg in Deventer, er zijn dus prima alternatieven, maar de PvdA sluit zich af voor die werkelijkheid en roept juichend dat we zo'n mooie binnenstad krijgen. Nou Hans die hebben we al. Toegegeven, er zijn een paar plekjes die we moeten invullen met kleinschalige bouw, maar niet met een groot huis der bureaucratie. Wij willen geen Athene a/d IJssel worden.

Meer gemeenschapszin
Je bent het toch met me eens: we moeten minder gemeente krijgen en meer gemeenschapszin.
Ik voel me door deze onbegrijpelijke halsstarrigheid inmiddels een dakloze sociaal democraat. Terwijl jij de PvdA nieuw leven probeert in te blazen sluiten jouw Deventer partijgenoten zich af voor de werkelijkheid van heel veel mensen. Dat is pijnlijk om te zien Hans. Waar is het fout gegaan in Deventer?

Hans, zou jij je partijgenoten nog eens kunnen vragen of het verstandig is wat ze doen? Heel veel mensen lopen tegen een muur op van politieke onwil. Spiegel eens met ze. Neem ze mee in een ander vergezicht.
Als het jou wel lukt zal ik me inzetten om het ledental in Deventer weer te verdubbelen. Ik ben geen querulant Hans, al zal de fractie dat vast zeggen. Ik ken de principes van framen en ik doe er zelf ook lustig aan mee omdat het nodig is.
Vraag maar aan de Deventer fractie en dan zal je ook horen dat ik geen bluffer ben. Ik houd van schier onmogelijke opgaven, net zoals jij dat doet. Ik heb mijn in de PvdA fijngeslepen campagnevaardigheden onlangs ingezet om de mening van burgers in Deventer zichtbaar te maken. Iedereen lachte schamperend, maar het is ons gelukt.
En weet je wat mij daarbij nog het meeste energie gaf?
Dat het helemaal niet zo moeilijk is om burgers actief te krijgen in politiek opzicht. Nooit azijngezeik, nooit cynisme, humor, zelfrelativering en samen de schouders ergens onder kunnen zetten. Daadkracht, denkkracht, doekracht: de gemeente dat zijn wij allemaal. Hup samen een gedegen volkspeiling organiseren en ineens kwamen geïnteresseerde burgers uit alle hoeken en gaten om dat in beeld te brengen. Niet tegen de gemeente maar om de gemeente te overtuigen van dat ze een andere weg in moet slaan.
Als jij de Deventer fractie nu eens om praat, dan word ik weer lid en zet ik mijn vaardigheden in zodat de PvdA hier in Deventer weer verdubbelt.
Hebben we een deal?
By the way, je wilt verhuizen van de Herengracht in Amsterdam. Hier in Deventer staan 30% kantoren leeg... Wordt het misschien toch nog een toefje Moskou a/d IJssel.

Vanavond het verzet bundelen

2012-03-05T07:40:00.001+01:00

verzet tegen stadskantoor bundelen

Ik heb gisteren veel geërgerde reacties gekregen en gehoord op de propaganda flyer van de gemeente. 'De hele binnenstad weer mooi? De Deventer begroting mooi, daar gaat het om!' zei iemand. Ik kan er weinig op afdingen. Alle mooie rekensommen, dat nieuwbouw de gemeente geen extra kosten oplevert gaan aan het feit voorbij dat iedereen moet bezuinigen en dat mensen vinden dat dat ook voor de gemeente zelf geldt. De gemeente denkt nog steeds dat haar plannen een kwestie van slechte communicatie zijn terwijl er in de hoofden van mensen heel andere dingen spelen. Pijnlijk.
Vanavond hebben we een bijeenkomst om alle acties die zich verzetten tegen het stadskantoor te bundelen. Het lijkt wel coalitievorming, maar het is wel nodig. Des te krachtiger wordt
het protest. Gisteren hebben we gesleuteld aan een flyer die in grote oplage over de stad verspreid gaat worden. Verder is er onder stoom en kokend water een actiewebsite gemaakt. http://atheneaandeijssel.blogspot.com. Dat beeld van Deventer als Athene a/d IJssel zal ongetwijfeld worden afgedaan als ongenuanceerd. Welnu enig beeldend tegenwicht aan de gemeentelijke propaganda kan geen kwaad.

Wat het CDA zegt is geen electoraal gewin.
De onderbouwing van het nee in het persbericht van het CDA is uitstekend. Het gaat niet om stenen in deze tijd, het gaat om mensen. Gemeentebelang en SP maken ook deze verstandige keuze. Als andere partijen dat afdoen als een poging tot electoraal gewin, dan raad ik ze aan om nog eens te rade bij zichzelf te gaan of om de uitslag van de volkspeiling te bestuderen. Ik stel mijn kantoor beschikbaar om dan zelf een enquête te doen. Ik zal ze dan uitleggen hoe je dat kunt doen. Misschien werkt een direct telefonisch contact met Deventer inwoners louterend voor het introverte denken. Het is geen schande om in tijden van crisis wijsheid te tonen en terug te keren op eerdere aannames. Daar hoef je niet links of rechts voor te zijn, daar hoef je geen coalitie of oppositie voor te zijn. Je laat zien dat je verstandig bent. Als overheid mag in tijden van crisis jouw broekriem ook een paar gaatjes strakker. Het kan toch niet zo zijn dat iedereen gelijk is, maar dat ambtenaren en politici een beetje meer gelijk zijn?

CDA Deventer stemt tegen plannen voor het nieuwe stadskantoor

2012-03-04T16:50:00.003+01:00

Ongetwijfeld wordt het CDA slappe knieën verweten door coalitiepartijen, of het wordt afgedaan als electoraal gewin. Maar het is goed om te constateren dat bij het Deventer CDA met het gezonde verstand niets mis is. volg de link voor het persbericht

Nieuw stadskantoor markeert einde van een tijdperk

2012-03-04T09:36:00.002+01:00

Gisteren viel er een gemeentelijke enveloppe op de deurmat. Slimme en dure vorm van communicatie. Zo'n enveloppe maakt iedereen natuurlijk open. Weer het complete feel good verhaal over het stadskantoor, zonder nuances. Natuurlijk verwijt ik dat de gemeente niet. Maar die eenzijdigheid is ongezond. Worden de oppositiepartijen in staat gesteld hun opvatting ook stadsbreed onder het voetlicht te brengen, zodat mensen een eerlijke belangenafweging kunnen maken? Natuurlijk niet. Die mogen dat met dubbeltjes en kwartjes zelf organiseren. Die bereik ik ook niet met mijn inmiddels meer dan duizend vaste volgers. We zijn vergeten
dat democratie tegenkracht nodig heeft. Het is niet in het belang van onze eigen plannetjes, in welke gemeente dan ook, en zo wordt de onverschilligheid en afstand tussen politiek en burgers steeds groter. Ik heb het al eerder gezegd. Goede bestuurders organiseren hun eigen weerstand en nemen die serieus. Tegenstanders van de plannen zijn nooit, maar dan ook nooit serieus genomen, anders dan cosmetisch. Wat de meerderheid van de politiek in Deventer te verwijten valt is dat zij alleen tegenargumenten aanhoort maar ze nooit serieus heeft genomen. Ze bewijzen daarmee de lokale democratie een slechte dienst en bevestigen het brede cynisme dat burgers hebben. Er is angst om werkelijk te communiceren met burgers.

Onzin, die verhuizing

Gisteren werd ik aangesproken door iemand in de supermarkt. 'Je gaat er toch wel mee door hè Marien?' 'Hou dat stomme plan tegen.' Ik kreeg een verhaal te horen over hoe zij het als aow-er steeds moeilijker kreeg en inderdaad, de broekriem moet aanhalen. Ze wil zuinigheid van de gemeente, waar dat ook van burgers wordt verlangd. We spraken wel een kwartier. Ik heb vaker van dat soort gesprekjes. Ze vertelde dat haar dochter ambtenaar is op de Leeuwenbrug. Die vindt een verhuizing werkelijk onzin. Het zijn gewoon goede kantoren. Die dochter zit vast niet in de OR. Ik heb de AOW-ster opgeroepen om de 18e naar het Grote Kerkhof te komen. Ze gaat mensen organiseren.

Einde van een tijdperk

Ik liet gisterenavond het verhaal van de PvdA Deventer in de Stentor nog eens op me inwerken. Wat zijn nu de drijfveren om met je rug naar de stad te gaan staan? Het is pijnlijk om te constateren dat je nu net doet of je neus bloedt en vrolijk met een plan komt voor de aanpak van leegstand van kantoren. het is nog erger dan ik al wist. 30% van de kantoren staat leeg. Het is crisis en met droge ogen beweert Rob de Geest namens zijn fractie dat de gemeentelijke plannen voor een groot nieuw kantoor op de moeilijkste plek van Deventer in de binnenstad in dat verhaal passen. Er waren tijden dat sociaal democraten geworteld stonden in de werkelijkheid van mensen. Is de PvdA soms leesblind voor het woord crisis? Als ik naar de beloofde werkgelegenheid vraag over de plannen, hoor ik nooit een concreet cijfer. De nieuwe voorzitter Hans Spekman kan trots zijn op zijn Deventer afdeling. In plaats van het ledental met twee te vermenigvuldigen zoals Spekman wil, heeft de afdeling Deventer zijn ambitie kennelijk niet goed begrepen. Ze denken kennelijk dat ze die door twee moeten delen. Deze opmerking zal ongetwijfeld als pissen in de eigen vijver opgevat worden, ik ken de gebruiken onder sociaal democraten, als je niet in de pas achter het rode vaandel marcheert. Het zij zo. Sociaal democraten hebben helaas niets meer te zoeken bij de PvdA Deventer. Het is voor mij een nuchtere constatering. De PvdA Deventer belijdt iedere vier jaar met de mond dat zij burgers serieus neemt, maar ze is volledig losgezongen van de kiezersgroepen die ze pretendeert te vertegenwoordigen.

Men verschanst zich achter dossiers en bedrijft politiek alleen nog maar met een groot hoofd met binnenstadsdenken. Wat domineert is een ongelooflijk naar binnen gekeerd en overspannen geloof in de maakbaarheid van de samenleving en de rol daarin van de overheid en ambtenarij. Spekman sleurt aan een dood paard vrees ik. In plaats van dat de PvdA werk maakt van meer gemeenschapszin gaat ze nog steeds voor meer gemeente.

Het Deventer Kremlin als retrosymbool voor het verleden
Het zijn de naweeën van Moskou aan de IJssel. Het is geen leuke boodschap, maar men kan in sociaal democratische kringen mij niet verwijten dat ik hier niet al heel lang voor gewaarschuwd heb.
We staan op een kantelpunt in Deventer. De PvdA haalt volgende verkiezingen niet meer dan drie of vier zetels door de staat van ontbinding waarin ze verkeerd. Ze klampt zich vast aan het pluche als was het wrakhout in een verder lege oceaan. Maar als symbool en ter afsluiting van die periode bouwen we nog wel even het Kremlin aan het Grote Kerkhof als uitdrukking van een veel te ver uitgedijde grote en logge overheid. Het is amusant en cynisch tegelijk dat juist Margriet de Jager van de partij die de macht van de PvdA wilde breken nu dat overbodige Kremlin gaat bouwen. Net als de PvdA ook binnenstadsestablishment geworden. Ook Deventer Belang zal harde klappen krijgen bij de volgende verkiezingen, maar dan is Margriet de Jager natuurlijk gestopt.

Dat stond niet in de folder

We gaan bouwen voor leegstand in Deventer. Het is interessant om eens te kijken naar de uitzending van De slag om Nederland over winkelcentra. Je ziet dan het patroon dat iedere gemeente, hoe dicht ook bij elkaar, zijn eigen dromen heeft die volkomen los van elkaar ontwikkeld worden. Het leidt tot een enorm overschot aan winkels en enorme verarming van winkelgebieden. Andries Heidema vertelt op de nieuwsjaarsreceptie over de verdergaande samenwerking in de Stedendriehoek maar in de uitvoering is daar weinig van te merken, dan bouwen we nog steeds ons eigen feestje. het zijn toekomstvisioenen die bij de stadsgrens eindigen. Margriet de Jager vertelt dan zonnig dat we van het stadskantoor dan nog altijd zorgwoningen kunnen maken. Die kunnen we nu ook al bouwen op die moeilijke plek in de binnenstad in het ritme van de kleinschaligheid. Dat stond niet in de folder. Toch had ik een vrolijke avond. Ik kreeg een telefoontje dat weer nieuwe energie gaf.

Bekijk de video in andere formaten.

Hulde! PvdA Deventer herontdekt Willem Drees? Deventer 30% kantorenleegstand

2012-03-03T11:25:00.003+01:00

Lezer, hier bloeit iets moois op! Zojuist een persbericht ontvangen van Gemeentebelang als reactie op visie van de PvdA Deventer op leegstand. Geen 19% maar 30% kantorenleegstand in Deventer Deventer doet er toe in Nederland....!? Geen speld tussen te krijgen wat Gemeentebelang daarover zegt richting PvdA. Maar PvdA vertelt nog het sprookje dat je plannen voor het stadskantoor niet mee mag wegen. De sobere Willem Drees zou trots zijn op Gemeentebelang uit Deventer. Nu nog op zijn eigen partijgenoten. Gaat de PvdA Deventer om? Gaan we eerst lege kantoren benutten in plaats van bovenop de leegstand van kantoren bouwen? Rob de Geest, ga koffiedrinken bij Marcel Elferink. Maak nieuwe vrienden.

Geen openbaarheid: het wantrouwen van het Deventer gemeentebestuur

2012-03-03T09:18:00.000+01:00

Gisteren zag ik een vrijdagmiddagpersbericht waarin het College het beroep op de Wet Openbaarheid v Bestuur afwees ten aanzien van de vragen naar de financiële onderbouwing van de plannen van het stadskantoor. Het is bepaald geen brevet van zelfvertrouwen van het College. Deze houding is bovendien gebaseerd op een volkomen achterhaalde manier van kijken van een aanbesteding van een groot complex project.
Doen andere raadsleden behalve Marcel Elferink in Deventer ook nog wel eens zelf aan onderzoek? Die raadsvergoeding voor een dag in de week is er toch niet alleen om de gele enveloppe te lezen (tegenwoordig een overheids Ipad) en te vergaderen? Het lijkt me ook dat je je daarvoor ook mag vragen om je zelf in de materie moet verdiepen. De aannames van de gemeente in dit dossier stadskantoor zijn
ouderwets en achterhaald. Ze zijn gebaseerd op een bij voorbaat wantrouwige relatie tussen opdrachtgever en aannemer. Nou is dat op zich, als je naar het verleden kijkt, wel begrijpelijk, want veel overheden zijn in het verleden genaaid -anders kan je het niet zeggen- door aannemers die soms maar raak schreven en achter de schermen deals maakten.
Maar angst is een slechte raadgever. Want bij moderne lean aanbestedingen organiseer je zo'n complex project toch echt anders.
Zorg dat jij en je architect een goede calculatie gemaakt hebben op grond van een goede analyse van de technische complexiteit van je project en bouwkundige kengetallen die overal voor het oprapen liggen en ga in conferentie met alle partijen om de tafel.

Een ronde tafelconferentie
Opdrachtgever, architect, hoofdaannemer en onderaannemers. Reken af met het kat en muis spel van aftasten waar de ruimte wel of niet zit om elkaar een poot uit te draaien. Want dat is wat er gebeurt. Aannemers proberen hun winst te maximaliseren en opdrachtgevers doen hetzelfde door alles zo goedkoop mogelijk te eisen en zo hun winst veilig te stellen.
Maar dames en heren gemeentebestuur. Ik weet als voormalig bouwkundig opzichter tekenaar uit ervaring dat je de kosten van een gebouw tot op een promille en soms nog minder nauwkeurig kunt berekenen. Gewoon je huiswerk goed doen en goede analyses maken van de mogelijk moeilijke elementen in een project.

lean bouwen alle partijen om tafel

Het moderne aanbesteden, om lean te bouwen, gaat uit van transparantie en het bedrag dat je voor iets uittrekt. Je communiceert in een ronde tafelconferentie met alle partijen tegelijk, van opdrachtgever, architect, hoofdaannemer/onderaannemers en gemeentelijke diensten die over infrastructuur en aanvoerroutes gaan. Je hebt namelijk een gemeenschappelijk doel en belang dat je wilt realiseren voor een vastgesteld bedrag. Het gaat niet alleen om bouwen, of materiaal en kwaliteitskeuzes maar minstens zo belangrijk om de logistiek van het proces. Stel samen de kritische fases en elementen vast en bedenk een goede oplossing. Zo realiseer je waar voor je geld en meerwaarde voor iedere betrokkene.
Natuurlijk heb je als opdrachtgever je eigen gedegen kostenberekeningen en calculaties al van te voren gemaakt. Je weet zelf waar je het over hebt. Ik mag er toch vanuit gaan dat de gemeente en de architect op dat vlak vakmensen in dienst heeft die dit kunnen. Riedijk ontraadt de gemeente zelf de gekozen vorm van aanbesteding. Wantrouw je die dan ook?

Begin niet meteen met achterdocht

Ga je nu in deze fase ingewikkeld en niet transparant doen over wat je er voor uit wilt geven dan vrees ik met grote vreze. Dan heb je je huiswerk niet goed gedaan. Want het moet zo goedkoop mogelijk, aannemers doe maar een voorstel. Dat is geen partnerschap, dat is wantrouwen en het klinkt als 'gooi het maar over de schutting.' Veel verstandiger is om bij zo'n complex gebouw volkomen transparant te zijn over wat je er voor over hebt en te kiezen voor een bouwcombinatie die zich bewezen heeft in deze vorm van bouwen. Denkt de gemeente Deventer bovendien nu echt dat aannemerscombinaties niet weten hoe de hazen lopen? Kritische vragen gemeenteraad, eigen research. Ik zit er op te wachten. Dat is niet alleen met je vingers over een beeldscherm glijden om de bestanden die het College je voorschotelt te bestuderen. Ons gemeentebestuur en raad geeft 65 miljoen gemeenschapsgeld uit. Doe dat dan vol overtuigingskracht en niet half. Leg je wantrouwen van je af. Straal geloof en deskundigheid uit in je project en begin niet meteen met achterdocht dor boven op de stukken te gaan zitten. Dan kun je advertentieruimte blijven kopen om beter te communiceren.

De Mol van Otterloo wil het naadje van de kous weten

2012-03-02T11:31:00.003+01:00

Dit persbericht kwam vanmorgen binnen van Adriaan De Mol van Otterloo. Nog steeds heeft hij grote twijfels over de financiering van het nieuwe stadskantoor. Wordt vervolgd. Vanmorgen zelf bij de gemeente een manifestatie aangekondigd op het Grote Kerkhof. Deventer roert zich.

€ 18.000.000.000 + € 9.000.000.000 = Pas op de plaats

2012-03-02T06:25:00.001+01:00

Zijn we bereid om een pas op de plaats te maken in Deventer?
In dit blog zet ik weloverwogen scherp in op ons gemeentebestuur, omdat het naar mijn oordeel met haar rug naar de stad en haar bewoners toe staat. Het wordt me niet in dank afgenomen. Mij wordt retoriek verweten, waar ik zelf verwijt dat de werkelijkheid veel meer kanten heeft dan alleen de zonnige die de gemeente telkens presenteert. Ik zoek het randje op omdat ik vermoed dat persoonlijke motieven soms ook de politieke overwegingen zijn binnengeslopen. Want ik snap
de drijfveren niet om dit door te zetten als de weerstand onder burgers zo groot is. Mensen zijn niet dom en kiezers hebben uiteindelijk altijd gelijk.

Mijn opvatting is simpel maar tegelijk niet eenvoudig: je kunt niet van de burger vragen om de broekriem aan te halen om vervolgens als bureaucratie luxe plannen voor jezelf wel te realiseren.

De rekensom gisteren van het CPB zet de boel nog verder op scherp. Boven de €18.000.000.000 bezuinigingen moet er tot en met 2013 nog eens minimaal € 9.000.000.000 bezuinigd worden. Dit zal burgers treffen in hun portemonnee en in een aantal gevallen in hun bestaanszekerheid. Het wordt guur weer en het dwingt ons tot een veel soberder kijk op de werkelijkheid.
Ik ben een optimist en dat deel ik met ons gemeentebestuur: problemen zijn voor mij kansen in werkkleding. Maar ik ben vooral ook een realist.

Als de financiële crisis om zich heen grijpt, dan verliezen in het verleden gemaakte afspraken hun realiteitswaarde voor het heden en de toekomst. Dan moet je een pas op de plaats maken.

Er is veel te weinig draagvlak onder de bevolking voor de plannen van ons gemeentebestuur voor een nieuw stadskantoor. (slechts 13%) De aannames over werkgelegenheid, en kostenbeheersing zijn boterzacht. Ook de argumenten over de bereikbaarheid van de locatie, en de beloofde impuls voor de oude binnenstad, door op een plek die om kleinschaligheid vraagt een grootschalig kantoor te realiseren, roept bij burgers grote twijfels op.

De vraag is of onze bestuurders rolmodel zijn in deze tijden van crisis

De vraag waar we voor staan is of ons gemeentebestuur de werkelijkheid van haar burgerij aanvoelt. De nieuwbouwplannen voor het stadskantoor zijn luxe in een tijd waar vergaande soberheid en zuinigheid van de overheid gevraagd en gewenst wordt.
De vraag is of onze Deventer politici, van welke richting ook, rolmodellen en gids willen zijn voor haar burgers, als het gaat om de tering naar de nering te zetten.
Vooralsnog lijkt dat niet het geval. Dat geeft zeer te denken. Als lokaal bestuur haar aangrijpingspunt niet vindt in een breed draagvlak voorspelt dat niet veel goeds voor de toekomst. Dan krijgen we guur weer in Deventer. Tijd misschien voor een heisessie wellicht om de boel eens op een rij te zetten.

Is dit nu werkelijk nodig?
Kan het ook anders?
Vinden wij een nieuwe soberder variant van de overheid uit?

Een gemeentebestuur dat bereid is in te zien dat haar plannen niet meer passen in een veranderde tijd, getuigt van kracht. Het is geen nederlaag, het is geen gezichtsverlies, het is wijsheid. Ik zal het lokale bestuur prijzen als geen ander voor zo'n besluit.
Wij hebben het lokale bestuur gekozen om met zekere afstand te regeren. Maar die afstand is te groot geworden. Hoog tijd om de banden tussen kiezers en gekozenen te versterken door deze plannen af te blazen of te heroverwegen tot betere tijden aanbreken.

Alleen maar complimenten vandaag

2012-03-01T11:34:00.002+01:00

Ik ben vreselijk goed geluimd vandaag. Ik zit van top tot teen lekker in mijn vel. Mijn dag kan niet meer stuk. Vandaag is het namelijk Nationale Complimentendag en wie zou ik als gewone sterveling, in al mijn bescheidenheid zijn, om me daar aan te onttrekken. Een mens heeft immers zo veel te delen en je krijgt er zo veel voor terug. Heb jij lezer vandaag behoefte aan een knuffel? Kom bij mij langs, je krijgt hem van mij, gratis, nederig, verpakt in een spiritueel jasje tot heil van jouw persoonlijke groei en die je als een warme deken zal omsluiten. Greet Hofmans, Jomanda, Boeddha, God, Allah,
Shiva, ze kijken allemaal tevreden toe, hoe ik als een complimenten uitdelende stadshealer door Deventer trek vandaag. Ik ben bijzonder scheutig vandaag met mijn complimenten. Kies zelf uit onderstaande feel good momenten, want ga je ze allemaal lezen, dan heb je zelf geen tijd meer om complimenten uit te delen

Compliment voor de gemeenteraad: de nieuwe Deventer brandweerkazerne

opwindend metallic brandweer rood

Allereerst natuurlijk een groot compliment aan onze Deventer politici voor hun vastberadenheid. Vol passie en vuur hebben zij gisterenavond vergadert over de financiering van de nieuwe brandweerauto en brandweerkazerne van de gemeente. Het is een belangrijk statement naar burgers die druk bezig zijn met scheppen en emmers water om hun lijf en goed te redden voor de veenbrand die crisis heet. 'Wij zijn bezig met jullie toekomst. We laten jullie zien dat regeren vooruitzien is. Wij snappen best dat jullie burgers heel tevreden zijn over de oude brandweerauto, alleen vinden wij dat er toch een nieuwe moet komen.' Compliment voor deze standvastigheid gemeentebestuur! Ik ben de kwaadste niet vandaag dus nog een suggestie: Kan die nieuwe brandweerauto ook in rode metallic lak? Ik raak er zelf bijna opgewonden van als ik van die waterpareltjes langs de motorkap naar beneden zie rollen. Je zou haast vergeten om brand te blussen, zo mooi is die aanblik.

Riedijk: coulissenarchitect
En dan vind ik dat ik vandaag ook een welgemeende pluim moet uitdelen aan architect Riedijk. Ronduit geweldig hoe hij het begrip coulissenarchitectuur een nieuwe dimensie heeft gegeven. Ik applaudisseer voor hem terwijl ik hem uit de coulissen in de schijnwerpers trek. Als een duivelskunstenaar, heeft hij alle neuzen een kant op gekregen. De klant is in Deventer werkelijk koning geworden. 'Wilt u dat ook nog? Maar natuurlijk! Ik teken dus ik besta.' Deventer krijgt zo haar nieuwe eigentijds klassieke brandweerkazerne die een ware impuls voor onze nieuwe binnenstad zal betekenen. Heel slim bedacht die hekken die 's avonds gesloten worden. De brandweer moet natuurlijk wel snel uit kunnen rukken zodat het bewonderende publiek 's avonds en 's nachts op afstand moet worden gehouden. Riedijk heeft het woord 'impuls' echt een nieuwe betekenis gegeven. Hulde!

Toen het stoplicht op oranje sprong verloor de massa ineens ritme

de vlucht vooruit

Ik mag natuurlijk de mij dierbare Deventer sociaal democratie niet overslaan. Vandaag, 1 maart is dan wel geen 1 mei, maar om daar op te wachten: een compliment moet je niet uitstellen. Want ze zijn naarstig op zoek naar een nieuwe Deventer rolmodel met de sobere uitstraling van Willem Drees, maar zo iets kost tijd. Maar de zorgvuldigheid waarmee dat gebeurt, complimenten! Men gaat niet over een nacht ijs. Men trekt er al zeker zestig jaar voor uit. Maar heel goed dat ondertussen raadslid Rob de Geest de tijdgeest goed begrepen heeft en er vanuit gaat dat de arbeiderskinderen verheven zijn. Want wat een mooie zin vandaag van hem in de Stentor over het Sluiskwartier. Zo'n zin waarvan het arbeidersvolk van in vervoering raakt en in gesloten gelid met emmer en schep achter hem aan zal marcheren om de veenbrand te blussen. Rob had het vandaag over 'een waardevol vergezicht dat kan worden uitgewerkt.' Moderne arbeiderstaal.
Nee de twijfeling in de tred van de massa die je hoorde, moet je niet duiden als onbegrip voor Robs heldere taal. Het marcheren enigszins verleerd, had de arbeidersmassa even tijd nodig om weer ritme te vinden om het vervolgens weer onmiddellijk te verliezen, toen Rob overmoedig riep: 'ik val aan volg mij' en voor de vlucht vooruit koos, en hen de kruising over wilde leiden terwijl het financiële stoplicht op oranje sprong. Maar je jeugdig enthousiasme Rob, geweldig! Dat mag best een paar centen kosten. Je hoort er echt helemaal bij.

Op een D66 fiets moet je de democratie leren

toen ik de kleine lettertjes las... toeval?

En dan mag ik natuurlijk de bedenker van Deventers eigen witte fietsenplan niet vergeten. Patrick Sonneveldt, hoeder van de vrije fietsparkeerder. Kritische vragen aan het College over weer zo veel fietsbureaucratie: het terugdringen van de geparkeerde fiets en de witte in het bijzonder. Heel goed Patrick, ik kijk uit naar de volgende verkiezingen. Met opnieuw maagdelijk wit gespoten tweedehands stalen rossen verspreid over de stad. Symbool van transparante gemeentepolitiek, vertrouwen uitstralend in zuinigheid en burgerkracht en kroonjuweeltjes van bestuurlijke vernieuwing. 'Op een oude witte fiets van D66 mogen we de betekenis van democratie leren.' Patrick, ideetje misschien voor de volgende campagne: Zonnepaneeltjes plakken op de zadels. Dan kan iedere passant in het voorbijgaan zijn mobieltje opladen en een brandmelding doen, zodat de brandweer het brandje komt blussen en de burgers het zelf niet uit hoeven te stampen. Subliem!

Margriet, een vrouw met principes

leden zullen weer toestromen

Mijn bijzondere complimenten gaan ook uit naar Margriet de Jager en haar partij Deventer Belang. Deventer vrouw van stavast die in deze onzekere tijden als een ware brandweercommandante nu eindelijk die nieuwe brandweerauto en kazerne wil regelen. 'We hebben dit zo afgesproken en dus zal het zo ook blijven! Zo heb ik mijn kinderen ook opgevoed! Wat zei je, is er brand uitgebroken? Sorry ik heb nu even geen tijd, er zijn belangrijker zaken.' Een vrouw met principes die Margriet, en daar ben ik altijd dol op. Ik leef op dit moment erg met haar en haar partij mee. Ze zitten toch al niet zo ruim in de leden, maar door de standvastigheid van Margriet zeggen ook daar leden hun lidmaatschap op, omdat ze een ander beeld bij Deventer Belang hadden. 'Margriet, komt tijd komt raad.' Ik ben het helemaal met je eens, Deventenaren klagen te veel en te vaak. Die volgens jouw natuurlijke impuls van Deventenaren verdwijnt als sneeuw voor de zon. Want als de nieuwe brandweerkazerne er staat zullen ze zich vol trots 's avonds achter de hekken verdringen om naar de bling bling brandweerauto's te kijken. Laat dat je tot troost zijn Margriet. Ik voorspel de leden zullen weer toestromen als water uit een brandweerslang

Enno, schildknaap Querty, complimentenman en brandweerman van Thorbecke

Maar tot slot, ik mag vandaag iemand niet vergeten. Enno de Witt, zelfbenoemd campagneleider van de VVD en websitetekstmonteur van De Deventer VVD-site. Een waarlijk hardwerkende eenzame Deventenaar en spuitgast voor de publieke zaak, voor wie querty als zijn slagzwaard is. Veel tijd over, altijd in voor reflectie op de Stentorsite, onze Enno, want altijd is hij wel in voor een bescheiden, genuanceerde visionaire, doorleefde, vertrouwenwekkende eloquente en constructieve kijk op de werkelijkheid. Altijd die zonnige blik op de mensheid en met een bijzondere fascinatie en waardering voor mij. Enno onze vleesgeworden complimentenman en voor vandaag mijn inspiratiebron en goeroe.
Ik voelde me zo gestreeld door de eerlijke oprechte, constructieve kijk van Enno op mijn zieleroerselen en activiteiten dat ik mijzelf uit lijfsbehoud voor even van Enno af heb moeten sluiten. Vond hij niet leuk, en eerlijk, het schuurde ook bij mij. Maar ik vond dat ik Enno's superlatieven moest trotseren om te blijven beseffen ik een nederige sterveling en zandkorreltje op het zandstrand van het universum ben.
Maar kennelijk wat ik zo belangrijk voor Enno, dat ik bijna ging geloven in de superlatieven waarmee hij mij op het schild hees.
Maar ziehier. Op deze Nationale Complimentendag is onze Enno ineens bereid om achter zijn toetsenbord vandaan te komen en zijn Thorbeckefetisjisme voor even in te ruilen voor een echt debat met mij over de politieke werkelijkheid van gewone hardwerkende Deventenaren.
In één woord 'geweldig!'
Stuur je secondant langs Enno, om het woordenduel voor te bereiden. je weet waar ik woon, je kinderen hebben immers een keer van mijn toilet gebruik gemaakt toen zij hoge nood hadden. Ik wil ook jouw nood lenigen. Ik zal je secondant huggen en knuffelen als was hij mijn dierbaarste bezit. Ik stel als plek voor het duel voor de boorden van de IJssel, terwijl de zon opkomt en de nevel langzaam wegtrekt. Met enkel als wapens overtuigingskracht en ontmoeting.

Enno, laat ons zo samen onze politici inspireren om zich ook onder het hardwerkende volk te begeven om gezamenlijk met de oude brandweerauto, emmers en scheppen de veenbrand te beteugelen die crisis heet. In het zweet ons aanschijns zullen wij allen reuzen zijn.
In Deventer, hardwerkende Hanzestad aan de boorden van de IJssel.

Over 10 jaar staat ons gemeentehuis half leeg

2012-02-29T00:18:00.001+01:00

saamhorigheid

Drukke dagen op mijn werk. Tussen de bedrijven door af en toe een mailtje beantwoorden en dan weer snel aan het werk. Vanavond met een groep bewoners in een Drents dorp aan de slag geweest over de toekomst. Daar zat een ambtenaar bij. Hij sprak de volgende quote uit:

'Over tien jaar staat ons gemeentehuis zeker voor de helft leeg. We hebben dan de helft minder ambtenaren. Mensen kunnen nu al zo veel zelf regelen. Of we willen of niet, onze dienstverlening zal volkomen veranderen.'

Mijn gedachten gingen even met me op de loop naar de toekomst. Ik zag voor me hoe ik tien jaar later Deventer binnen reed, en zag een welkomstbord: 'Deventer de stad met de toekomst van gisteren'. Ik las in de Stentor, die ik boven mijn ontbijttafel projecteerde, het aangrijpende verhaal van vier ambtenaren die een weekend vermist waren geweest in het nieuwe stadskantoor. Ze konden de uitgang niet meer vinden. En ik zag voor me hoe een jaar later Margriet de Jager als eerste bewoonster de sleutel kreeg van haar kersverse zorgwoning aan het Bürseplein. Gerealiseerd in het omgebouwde Deventer stadskantoor waar in 2012 zo veel om te doen om was geweest. Trots liet Margriet het uitzicht zien aan haar kinderen. Jos Pierey zwaaide uitbundig vanuit zijn tuin en filmde daarna het tafereel met zijn Ipad/6.
De voorzitter haalde mij weer terug in de vergadering. 'Volgens mij zat jij met je gedachten even helemaal ergens anders. Raar volk toch die lui uit Koekstad' klonk het geamuseerd en provocerend in plat Drents.' Ik nam nog een slok van mijn koffie en ik haakte weer enthousiast aan in een discussie over zaken waar het echt om ging. Inspirerende doorkijkjes naar een toekomst van zelfredzaamheid en saamhorigheid. Zaken waar een trots dorp zelfbewust en meeslepend in kan denken.

Deventer: Grijpt vastgoedjongens duurzaam bij hun ballen!

2012-02-27T22:38:00.001+01:00

Bekijk de video in andere formaten.

Met de titel van dit blog doe ik geen oproep tot een ouderwetse klassenstrijd. Nee, het is een poging om onze gemeentebestuurders aan een nieuw imago en nieuwe invalshoeken te helpen. Met interesse heb ik weer gekeken naar 'De Slag om Nederland'. Een onthullende reportage over de macht van vastgoedondernemers en de onmacht van gemeenten. Ik ga niet de hele documentaire beschrijven, daarvoor moet je zelf maar kijken. Maar ambtenaren die dit lezen, leer er
in ieder geval van, dat het nieuwe werken ook prima in de Leeuwenbrug kan.

Geldmachine

Grondtransacties zijn een geldmachine

De makke voor overheden inzake vastgoed is dat grondtransacties voor hen zelf een noodzakelijke geldmachine zijn geworden om allerlei ambitieuze plannen en projecten te realiseren. Daar moeten we duurzaam van af want dat maakt Deventer afhankelijk en onderdanig. Je kunt je ook afvragen of je niet anders duurzaam moet plannen en begroten. Projectontwikkelaars maken vaak meedogenloos misbruik van de situatie, dor te dreigen naar andere gemeenten te gaan. Of een nieuw kantoor nu werkelijk nodig is - zie de slag om Nederland- is daarbij minder relevant. Grote organisaties switchen na tien jaar net zo makkelijk van kantoor, als waren het wisselende contacten. Dat moest vroeg of laat wel tot SOA's leiden: Stedelijk Onoverdraagbaar Armoedevastgoed.

Het Deventer College wil echt werk van duurzaamheid maken. Ik heb geen redenen om daar aan te twijfelen. Welnu, begin dan vanaf heden vol zelfvertrouwen met een assertieve duurzame grondhouding.

Een aanklacht vanwege niet duurzame ongewenste intimiteiten
Het begint met een andere grondhouding in dubbele betekenis: In Deventer verspillen wij geen bouwgrond meer aan zinloos projectenvastgoed! Wat er al staat, gaan we eerst een nieuwe bestemming geven. Dat is duurzaam gedrag. Komt er een een vastgoedontwikkelaar of groot bedrijf die de gemeente Deventer met allerlei eisen wil chanteren zoals in de Slag om Nederland reportage? Daar wordt Deventer daar niet warm of koud van. Het beleid van de gemeente wordt immers standaard om ze onmiddellijk aan te klagen vanwege niet duurzame ongewenste ruimtelijke intimiteiten. Als gedacht wordt dat dat bluf is dan worden de voorstellenmakers overdrachtelijk meteen bij hun ballen gegrepen.

Billboards van Margriet en Jos

het nieuwe Deventer vastgoedbeleid?

Deventer denkt niet alleen duurzaam! Deventer doet duurzaam! Deventer maakt echt werk van duurzaamheid!
Billboards bij de ingang van Deventer waarin Jos Pierey en Margriet de Jager sardonisch met een grijpgraag handgebaar de lens in kijken met een blik van: 'Kun jij onze speciale behandeling aan als jij niet duurzaam denkt? In Deventer heb je niet te maken met duurzame doetjes.'
'In Deventer hebben ze lef als het gaat om duurzaamheid' zal de kreet zijn die al snel rondwaart door vastgoed bouwend en ondernemend Nederland. 'Ze lullen daar niet over duurzaamheid, ze laten zien dat het werkelijk menens is! Ze geven desnoods hardhandig het voorbeeld.'

Een goede marketingcampagne er omheen en kassa!
Zonder vestiging in Deventer tel je door deze aanpak en houding niet mee als ondernemer. Kassa! Het wordt zo een nieuw trotsmakend uithangbord van Deventer. Iedereen wil bij ons horen. Heb je geen vestiging in Deventer, dat aan onze criteria voldoet, dan tel je niet mee als bedrijf. Zelfvertrouwen en nieuw zelfbewustzijn is wat ons gemeentebestuur uit moet stralen. Durf ongebruikelijk en creatief te zijn. Laten we daarom beginnen met die Kassa bij het station nu al te gebruiken als startsymbool van zuinig en duurzaam denken. Laten we de binnenstad verder respectvol invullen met kleinschalige en organische bouw in het ritme en ontwikkeling van de binnenstad zoals die door de eeuwen langzaam gegroeid is.
College en raad. Laat zien dat je echt duurzaam bent en denkt.
Grijp 'ze' duurzaam bij hun ballen als ze niet aan onze normen voldoen. Als het moet is Deventer desnoods hardhandig duurzaam. Ik voorspel: Alleen maar winnaars. Margriet, Jos, wat zullen jullie kinderen trots zijn.

Deventer manifestatie van het gezonde verstand

2012-02-27T01:06:00.002+01:00

Sommige mensen in mijn omgeving vinden mij hard in mijn commentaren op dit blog. Ik geef toe ik speel hier niet voor suikerpotje, maar gebruik daarentegen af en toe flink schuddend het hele kruidenrekje. Ik maak me dan ook pittig zorgen over de naar binnen gekeerdheid van onze politici op het dossier stadskantoor. Ik ben niet tegen ze, ze doen allemaal hun best en ze zijn hartstikke aardig, maar ik vind dat ze werkelijk met hun rug naar de stad staan. Begrijpen ze het tijdsbeeld nog wel? Ik kan de lezer verzekeren dat dit blog nog mild is, vergeleken met wat ik af en toe van mensen hoor.
Zoals eerder gezegd, wilde ik wel eens helderheid over het werkelijke draagvlak voor de plannen voor een nieuw stadskantoor. Ik kwam vrijwel niemand tegen die voor was. Om die reden heb ik een volkspeiling georganiseerd. Welnu, die volkspeiling die heeft plaatsgevonden, toont
onomstotelijk aan dat dat er nauwelijks draagvlak voor de plannen is in onze gemeente( slechts 13%). Ongeveer vier jaar geleden heeft De Stentor ook een peiling gedaan, met vrijwel dezelfde uitkomsten. Dan mag je toch concluderen dat onze politici er nog steeds niet in geslaagd zijn om de bevolking van nut en noodzaak te overtuigen.

Geen dialoog over -, maar enkel het aanhoren van bezwaren

Maar wat gebeurde er afgelopen woensdag in de politieke markt? Ritueel deed iedereen weer zijn rondje en de raad stelde weer dezelfde vragen, maar het is nooit luisteren of dialoog, het blijft aanhoren, waarbij steeds dezelfde riedel wordt afgedraaid: 'wij hebben dit ooit in de coalitie besloten.'
Conclusie mede nav de uitkomsten van de volkspeiling, 'we moeten beter communiceren met de burger.' 'De wethouder had het er toevallig vanmorgen nog over gehad', en het rondje mediamix wordt weer gedaan. Ik dank je de koekoek, weggegooid geld. D66 stond afgelopen zaterdag geheel in lijn met deze conclusie op de markt met een flipoverbord met de stelling dat er niet goed is gecommuniceerd naar de burger toe. In het voorbijgaan kon ik zien dat heel veel mensen het met hen eens waren. Het had ook een andere partij kunnen zijn, maar het is uiterst pijnlijk als politici de weerstand telkens op onwetendheid van de bevolking en gebrek aan communicatie afwentelen.
Daarom schrijf ik het hier nog maar nog eens in grote letters:

GEMEENTERAAD, JE KRIJGT DE MEERDERHEID VAN DE BURGERS NIET MEE DOOR BETERE COMMUNICATIE. ZIJ WILLEN IN RUIME MEERDERHEID EN MET GEZOND VERSTAND EEN VEEL ZUINIGER OVERHEID IN DEZE TIJD.

Communicatie is zo dicht mogelijk langs elkaar heen praten maar op dit dossier lijkt er echt een IJssel bij hoogwater tussen onze volksvertegenwoordigers en burgers te liggen.
'Ik ben afgelopen weken vanwege de volkspeiling zichtbaar geworden voor veel mensen en daarom word ik nu door veel mensen benaderd van links tot rechts, van hoog tot laag. Sommige mensen zijn heel cynisch, de ergernis is groot. De een komt met actievoorstellen, andere met haast wanhopige eenvoudige; 'ik wil iets doen. Dit kan toch niet in Deventer.' Op de Stentorsite hoeft een artikel maar het woord stadskantoor te bevatten en in de rubriek reageerders kolken de reacties telkens over de rand van de emmer. Ik ben er totaal niet op uit onze politici beentje te lichten, maar het is duidelijk dat een meerderheid van de inwoners van Deventer zich volkomen onbegrepen voelen op dit dossier. Het beeld klopt gewoon niet. Burgers moeten bezuinigen, maar de gemeente wil een groot, duur en ingewikkeld plan op een van de meest moeilijke plekken van de stad realiseren.
Het leek me vanuit die nog steeds aanwezige weerstand belangrijk om die onvrede te kanaliseren en overzichtelijk te maken in een laatste activiteit voordat de raad het besluit neemt.

Brainstorm over burgermanifestatie van het gezonde verstand

Ik heb vanavond daar een eerste brainstorm over gevoerd met enkele mensen. Het heeft geleid tot het idee voor de organisatie van een 'manifestatie van het gezonde verstand'. Ik ga deze week een aantal initiatiefnemers en organisaties die vanuit verschillende invalshoeken kanttekeningen hebben geplaatst bij de gemeentelijke plannen, benaderen om mee te werken aan deze manifestatie.
Met de raad en het college is nu genoeg gepraat. Laten burgers nu maar eens op positieve en constructieve manier met elkaar van gedachten wisselen over deze plannen en het resultaat daarvan aan de politiek overhandigen. Het wordt een manifestatie waarbij vanuit verschillende invalshoeken op dit dossier burgers en organisaties hun argumenten nog eens onder het voetlicht kunnen brengen. Het moet een serieuze maar tegelijk ook leuke en gezellige bijeenkomst worden in een mix van inhoud en entertainment. Politici zijn van harte welkom, op voorwaarde dat ze bereid zijn tot echte dialoog.

Daarmee willen we, voordat het definitieve besluit genomen wordt, nog eens duidelijk maken dat het in deze crisis en met de kwetsbare financiële positie van de gemeente verstandiger is om de huisvesting van ambtenaren anders en zuiniger te realiseren. Donderdagavond organiseer ik een brainstorm over die manifestatie. Personen of organisaties die hier aan mee willen doen kunnen alvast mailen naar: coalitiegezondeverstand@gmail.com

Banken weigeren in Duitsland krediet aan gemeentes

2012-02-26T10:00:00.001+01:00

Die Krise vor der Haustür

Informatief artikel gisteren in De Stentor over de risicovolle financiële positie van de gemeente Deventer. Mooie grafieken ook. Complimenten. Ik mag toch hopen dat er nu overal rode lampjes gaan branden bij de Deventer politici. Ik las gisteren een interessant artikel in het mooie nieuwe tijdschrift '360' De titel is 'Onheil in Münsterland' en is overgenomen uit de Frankfurter Algemeine, zeg maar een soort NRC van Duitsland. In de link een verwijzing naar het oorspronkelijke artikel: Die Krise vor der Haustür. Het 360 artikel gaat over de zwakke
financiële posities van gemeenten die steeds dieper in de schulden zitten. Politiek reageert doorgaans te laat om te bezuinigen, want het is niet leuk dat aan jou kleeft dat je een zwembad moet sluiten. Gemeenten sluiten te grote leningen af en kunnen soms geen fatsoenlijke begroting meer opstellen. De oorzaken: structuurverandering, zelfoverschatting en mismanagement

Banken weigeren in Duitsland krediet aan gemeentes

In het artikel spreekt men over een bericht dat opzien baarde dat voor het eerst een bank aan een gemeente een krediet had geweigerd. Kunnen we parallellen trekken met Deventer? Dat lijkt steeds meer voor de hand te liggen. Waar het College ten aanzien van het stadskantoor beweert dat de kosten bij een lening gelijk blijven aan de huidige huisvestingslasten, sluit zij de ogen voor het feit dat de huisvestingslasten ook omlaag kunnen worden gebracht. Als ook in het financieel degelijke Duitsland de problemen spelen dat te veel geld geleend wordt door overheden, kan ons gemeentebestuur dan nog met droge ogen beweren dat ook hier weer Deventer de uitzondering is op de regel dat overheden een veel te grote broek aantrekken?

De zon blijft maar schijnen op het Grote Kerkhof

Riedijk is de palmbomen vergeten in zijn ontwerp

De zon blijft maar schijnen op het Grote Kerkhof. Op de maquette van Riedijk ontbreken alleen nog de palmbomen.
Een sober stadskantoor betekent dus een veel goedkoper stadskantoor. En dan heb ik het niet over een onttakeld nieuw gebouw, maar de aanschaf van een significant goedkoper gebouw dat de huurlasten omlaag brengt in plaats van stabiliseert. Alles draait om de eenvoud.

Dus Margriet de Jager, als je je kinderen langs mooie geveltjes wilt loodsen. Huur een E-bike en breng met je kinderen en kleinkinderen een bezoek aan het Open lucht museum.
Dus Marc Jan Ahne, als je de huidige plannen toch nog door wilt drukken, mag ik je dan vragen af te zien van je nieuwe baan in Ommen, om de gifbeker zelf leeg te drinken bij tegenslag op dit dossier, in plaats van dat je opvolger dat moet doen.
Dus Jos Pierey, als je zo duurzaam bent als je beweert, neem dan als uitgangspunt het duurzaam maken van het bestaande. Keuze genoeg in Deventer lijkt me zo.
Dus Marco Swart, als je echt geeft om hardwerkende Deventenaren en ondernemers, geef zelf het voorbeeld door in je eigen organisatie ook de tering naar de nering te zetten. Voldoende mensen in jouw club die daar veel ervaring mee hebben en je kunnen adviseren.

Bestuur en gemeenteraad. Stop met het negeren van de werkelijkheid. Burgers willen een veel soberder overheid. Ze willen trots zijn op bestuurders die zelf het goede voorbeeld geven.

Makke schapen, geen vergezichten

2012-02-25T11:38:00.004+01:00

Vanmorgen las ik in de Volkskrant een interview met Paul Kalma, oud kamerlid van de PvdA. Hij heeft een boek geschreven onder de titel 'makke schapen'. Het ging o.a. over zijn tijd in de Tweede Kamer onder Wouter Bos. hij heeft het o.a. over zeer zware fractiediscipline die debat en kritisch vermogen bij voorbaat smoorde. Een andere opvatting uitdragen werd als een politieke doodzonde gezien. Hij heeft het ook over hoe burgers steeds minder bij politieke processen betrokken zijn geraakt in de westerse democratie.
Zie aan de huidige situatie waar het toe geleid heeft. De PvdA is in verval ondanks de ambitie van Spekman, die het ledenaantal wil verdubbelen. Ik zeg dit met pijn in het hart. Ik ben dertig jaar als een knipkaartsocialist in de binnencirkel actief geweest in die partij. Mijn knipkaartstrategie werd nooit begrepen, maar soms vond ik de partijcultuur zo verstikkend en naar
binnen gericht dat ik er wel aan moest ontsnappen. De gedachtes moeten altijd vrij kunnen zijn en een partij moet debatteren, ideeën uitdenken, aanjagen, maar dat is steeds minder het geval. Lopende zaken domineren altijd de agenda. Toen Cohen een half jaar geleden koffie kwam drinken, kon hij alleen reageren op wat het kabinet niet goed deed volgens hem. Mensen binden met en inspirerend eigen verhaal was er niet bij.

rode haantjes zijn makke schapen geworden

Ik heb ook van nabij gezien hoe de PvdA Deventer zich heeft opgesloten in het dossier stadskantoor. bij de vorige plannen vergaderde de fractie meer dan 100 keer in een jaar tijd om het onmogelijke toch mogelijk te maken. De meerderheid van de leden vindt de plannen voor het stadskantoor nog steeds overbodig, maar de huidige politieke inner circle klampt zich er krampachtig aan vast. Angst om in de oppositie terecht te komen of voor de eigen carrière regeert, naar mijn oordeel. Het maakt de PvdA Deventer tot makke schapen daar waar ze vroeger aanjagers en rode haantjes de voorsten waren, tot jaloezie en irritatie van politieke tegenstanders. Het na-ijleffect van de cultuur van de maakbare samenleving, waar die de PvdA voor stond waart nog steeds door de Deventer politiek. De overheid is daardoor te groot en als het gaat om oplossingen worden deze meestal uit een ambtelijke hoge hoed getoverd. De dynamiek moet uit de samenleving komen en niet uit de gemeenteraad. En hoe ga je dat veranderen zonder dat alles verambtelijkt in wat niet kan, of doorgeslagen regelgeving.

Collegeakkoord
Toen ik nog lid was, heb ik op de vergadering waar het laatste collegeakkoord besproken werd, de vraag gesteld of de fractie na de verkiezingsnederlaag ook overwogen had om in de oppositie te gaan. Men keek mij aan alsof men water zag branden.
Ik was weer eens te extreem natuurlijk, maar shocktherapie leek me uiterst noodzakelijk. Natuurlijk, als je te vaak voor de troepen uitloopt verlies je ook het contact met hen die volgen, ik ben niet gek. Maar het onbehagen over hoe de PvdA steeds meer een vergaderpartij is geworden, was gewoon te groot om mijn mond te houden op dat moment.
Vroeger was de PvdA een partij van ambitie, van verheffing, van zelfredzaamheid. Nu domineert in de beeldvorming het vergaderen en ontbreekt het aan inspirerende ideeën die binden over de toekomst van Deventer. Het is 'Ja maar' politiek geworden die iedere vernieuwing in de weg staat. Wat ik overigens hier zeg over de PvdA, geldt wat mij betreft voor alle partijen in Deventer. De raad is een verlengstuk van de ambtelijke wereld geworden in plaats van omgekeerd.

Vastklampen
Maar de vanzelfsprekendheid waarmee de PvdA zich vastklampt aan de uitvoerende macht, verlamt haar. Het maakt dat de partij niet verder kijkt dan de eigen horizon en geen vergezichten meer heeft voor de toekomst. Men bereikt de bevolking steeds minder, weet mensen steeds minder te inspireren. 'Het moet vooral allemaal praktisch zijn. Het is agenda volgend in plaats van agendazettend. Het lijkt vooral praten over vastgoed, grondtransacties, uitbreidingsplannen, nog los van het dossier stadskantoor. Het domineert de politieke agenda. Daardoor is de menselijke maat steeds verder aan het verdwijnen. Er is geen dynamiek meer in de stad die burgers faciliteert. Burgers zijn -geïnspireerd door de titel van Paul Kalma- makke schapen geworden. Waarom zouden ze ook anders? We hebben ze allemaal klant gemaakt van de winkelketen die overheid heet. Wat de PvdA nu overkomt heb ik helaas jaren geleden al voorspeld. Men durft eenvoudigweg niet uit de bestuurlijke comfortzone te komen om zichzelf opnieuw uit te vinden en gaat ten onder door ideeënloos te blijven hangen in het gebruikelijke.

Machtspoliticus
Naar aanleiding van mijn vraag of oppositie ook was overwogen, had ik later een discussie met goede vriend en (toen) partijgenoot Jan Jaap Kolkman.
Een pragmatische en ervaren sociaal democraat en tegelijk machtspoliticus en uitstekend en schrander bestuurder, die ook weet dat vuile handen er soms bij horen om iets voor elkaar te krijgen. Dat kan wat mij betreft allemaal in coalitieland, zo lang je die daarna maar niet wast in onschuld en het uit kunt leggen waarom je dat deed.

Ik ga niet over zijn carrière, maar ik vind dat hij er eens over moet nadenken om ergens burgemeester te worden. Hij heeft prima strategische kwaliteiten en weet snel hoe de hazen lopen. Hij straalt plezier in de publieke zaak uit, heeft gevoel voor humor en weet dat - heel belangrijk -te koppelen aan de menselijke maat. Hij kan aan iedereen uitleggen, waarom hij voor iets kiest. Ik ben het met hem oneens over dit dossier, maar voor zijn nuchtere en rustig uitgesproken opvatting kan ik waardering hebben. Het is een vaardigheid die ik nogal vindt ontbreken in dit College. Ze kan maar niet duidelijk maken waarom het stadskantoor op de meest moeilijke plek van Deventer gerealiseerd moet worden. Het verhaal van eindelijk een moeilijke plek invullen is veel te mager. Er zijn allerlei gaten in te schieten en alternatieven te bedenken. Het verhaal is heel simpel

Waar burgers moeten bezuinigen, en waar het persoonlijke huishoudboekje steeds verder slinkt, wil zij ook een zichtbaarder soberder overheid. Het dringt niet door op het Grote Kerkhof. Men komt met telkens andere rekensommen of weer nieuwe feiten, terwijl burgers ingegeven door de tijd om een andere houding en uitstraling van de gemeente vragen.

Woestijn
Waar ik meer een aanjager ben is Jan Jaap Kolkman een fixer. Ik denk persoonlijk dat hij dit dossier allang had afgerond, gewoon door beter te communiceren en te wheelen en te dealen.

de woestijn rukt op

Jan Jaap probeerde mij na die ledenvergadering over het College-akkoord duidelijk te maken dat ik met mijn opmerking op die vergadering in de woestijn was gaan staan. Maar met de wijsheid van Paul Kalma zoals hij deze in zijn nieuwe boek formuleert, ben ik nooit een mak schaap geweest. En ik zei tegen Jan Jaap, 'dat als hij zijn bril had afgezet, hij had kunnen zien dat zijn partij toch wel erg dicht bij de rand van de woestijn stond en dat waar ik stond toch wel erg veel mensen om mij heen stonden. Zo pingpongen we af en toe met diametraal tegenovergestelde standpunten over waar het met de democratie -en toen ik nog lid was- met de PvdA naar toe zou moeten.

De PvdA, maar ook andere partijen, kiezen naar mijn oordeel vanuit verkeerde overwegingen voor de plannen van het stadskantoor. De woestijn rukt verder op en als het fout gaat wordt de rekening gepresenteerd bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Burgers blijven niet altijd makke schapen.

De autoverkopers van D66 Deventer

2012-02-24T11:30:00.003+01:00

Ik was narrig woensdagavond na thuiskomst van de politieke markt. Gisteren ook nog steeds. Niet dat ik zelf ook maar iets had verwacht naar aanleiding van onze volkspeiling, maar ik erger me altijd aan de wijze waarop zo'n politieke markt verloopt.Die markt is niet meer dan een technische oplossing om efficiënter te werken voor de raad. Maar debat en democratie moeten niet bij voorbaat ondergeschikt gemaakt worden
aan bestuurlijke efficiency. Zo wordt het al gauw een optelsom van standpunten die al tien keer de revue zijn gepasseerd, evenals de vragen die politici routineus stellen. De politieke markt is in Deventer een maniertje geworden dat tegemoet komt aan de onmacht van volksvertegenwoordigers om echt te communiceren. We moeten echt uit een ander vaatje tappen om beweging te krijgen in het democratisch proces. Mijn vorige blog was een uitdrukking van mijn narrigheid. 'Wat was je scherp' belde iemand naar me. Het klopt, ik liet me gisteren even gaan. Niet verstandig misschien, maar van de andere kant, waarom zou ik dat verbergen? Te veel strategie en doordachtheid; ik ben een mens van vlees en bloed en emotie hoort daar ook bij.

Duizenden pagina's
Ik zag het bovenstaande filmpje op RTV-Oost over de politieke markt. De arrogantie en gemakzucht waarmee zo iemand als Patrick Sonneveldt van D66 bijna schouderophalend beweert dat weerstand altijd bij dit type dossiers hoort. 'Wij hebben duizenden pagina's gelezen, dus wij weten het vast beter dan u burger,' laat zien hoe ver D66 is afgedwaald van de eigen bevlogen idealen van een directere democratie.

In vier jaar tijd is de gemeente er niet in geslaagd om ook maar met enige overtuigingskracht de bevolking aan haar kant te krijgen. Dan zou je toch eens na moeten denken.

De duizenden pagina's dossier werken inmiddels als een barricade waarachter volksvertegenwoordigers als Sonneveldt zich verschansen. Vraagt men zich nooit af of men niet te veel bezig is met het lezen van dossiers die recht moeten praten wat krom is? Men heeft zich zo vastgebeten in een eigen werkelijkheid en afgesloten voor andere mogelijkheden dat tunnelvisie het gevolg is. Het zijn de gladde praatjes voor de bühne die Sonneveldt houdt: als was hij een tweedehands autoverkoper, die zorgvuldig het glimmende model en de leuke accessoires aanprijst, maar de staat van onderhoud van het vehikel vermijdt waar hij kan.
'Prijs mensen in het graf, maar wees ondertussen net zo'n geborneerde politicus als waar de oprichters van D66 tegen ageerden.' De kroonjuwelen, van D66, waar zijn ze? Ik vraag er wel eens naar, maar krijg nooit antwoord. Ze bestaan niet meer.

leuk modelletje

De flinksigheid van Pechtold is een maskerade voor de huidige ideeënloosheid van D66 over de revitalisering van de lokale democratie. Men hangt allang in de touwen en veert onverschillig en zelfgenoegzaam mee. De quasi redelijkheid, het afstandelijke pseudo-intellectualisme van Deventer D66: het is oude wijn in nieuwe zakken. Voor democratische vernieuwing hoeven we niet bij D66 te zijn.
Hans van Mierlo was een boegbeeld en visionair, maar verbleekte in de stroperigheid van de democratie. Het filmpje waar dit blog mee begon. Waar is die bevlogenheid gebleven?
De nieuwe generatie vaandeldragers, ze praten glad en routineus over directe democratie alsof het een marketingverhaal is. Maar juist zij bevestigen daardoor de status quo van een vastgeroeste democratie. Maar veranderen zullen ze hem niet, want wat ze uitdragen is niet doorleeft: 'Wethouder, doe nog maar eens een rondje communicatie, misschien kun je 'het volk' dan wel overtuigen en we gaan over tot de orde van de dag..

Hoe kan dat nou?

Van veel kanten werd ik gisteren gebeld over de politieke markt. Ik was, als ik mijn vorige blog teruglees, nog genuanceerd als ik die reacties moet plaatsen. Allemaal dezelfde conclusie: de raad is losgezongen van de werkelijkheid van burgers. Verontwaardiging alom van burgers die ik als alleszins redelijk heb leren kennen.
Ik heb de afgelopen tijd zo veel goede ideeën gehoord van burgers, van belangengroepen, van deskundigen, van mensen met hart voor de stad en Deventer. Allemaal tevergeefs.
Gemeenteraad, College en ambtenarij zijn zo verknoopt met elkaar dat zij zich afsluiten in een bastion waar de nieuwbouwplannen het symbool van worden.

'Wij hebben het mandaat voor vier jaar, en ach wat weten burgers er nu van? Het interesseert ze in feite toch niet. Over een half jaar zijn ze het vergeten.'

Het is die arrogantie en dat cynisme dat mensen heeft doen vervreemden van politieke processen. Onze democratie verdient beter. De plannen voor het nieuwe stadskantoor zijn het symbool geworden voor hoe ver verwijderd volksvertegenwoordigers in Deventer staan van de mensen die ze pretenderen te vertegenwoordigen.
Blijf zwijgen Patrick, blijf zwijgen, prijs je product aan, schenk nog en kopje schuimende cappuccino in, alles voor je bonus. Misschien waait de kritiek wel over.

2 keer duurder dan een kantoor op de zuidas

2012-02-22T23:39:00.001+01:00

de Zuidas in Amsterdam

Alom waardering vanavond voor het initiatief van Stichting Deventer volkspeilingen. Dat kon eigenlijk ook niet anders, want we hebben het serieus en zorgvuldig aangepakt. Ik heb twee keer overwogen om de stekker er uit te trekken omdat ik bang was dat we de kwaliteit niet konden leveren die mij voor ogen stond. Nu de uitslag van de peiling zo significant aantoont dat er geen draagvlak is in de stad voor het stadskantoor, voel ik mij gerechtigd om hier vanuit mijn privé-opvatting te blijven ageren tegen dit werkelijk kromme besluit. Een vastgoedexpert sprak mij gisterenavond aan. Aan de hand van kengetallen had hij uitgerekend
hoe duur de kantoorruimtes in het stadskwartier werden vergeleken met andere kantoren. 'Weet je waar de duurste kantoren van Nederland staan?' vroeg hij me. Op de Zuid-as in Amsterdam was het antwoord, de plaats waar tal van multinationals en gerenommeerde bedrijven hun domicilie houden. De volgende vraag was hoe de plannen voor het stadskantoor daarmee in verhouding stonden.

Het antwoord bleek dat de Deventer stadskantoor plannen per vierkante meter twee keer zo duur uitkwamen als de duurste kantoren van Nederland.

Hier past alleen een sober stilzwijgen of toch niet:

PvdA uit Deventer is dit jullie moderne definitie van het verheffingsideaal? Onze ambtenaren en wijzelf mogen niets te kort komen? Wat vindt Hans Boezeroen Spekman hier van?
VVD uit Deventer, hoe leggen jullie dit aan hardwerkende Deventenaren en ondernemers uit? Of zijn jullie toch 'vette bourgeois liberalen' zoals jullie partij vroeger in de stad waar ik ben opgegroeid genoemd werd?
CDA, is dit een moderne invulling van goed rentmeesterschap?
GroenLinks in Deventer, ik kijk ineens met heel andere ogen naar jullie slogan 'zin in de toekomst'
D66, is dit jullie definitie van een dienstbare overheid? Moet je daarvoor duizenden paginas lezen. Het volk snapt het niet. Stichting Volkspeilingen Ommen krijgt het druk.
Deventer (Binnenstads)belang, de partij die zich te weer stelde tegen de achterkamertjes van 'Moskou aan de IJssel' is dit jullie antwoord? 'We maken zo'n duur gebouw, dat er geen achterkamertjes meer zijn, maar alleen gemeentelijke balzalen.' Is dit wat Margriet de Jager haar kinderen heeft beloofd? Bram Emens moet heel wat rondjes in de keuken van zijn speeltuin weggeven om zijn achterban hier van te overtuigen.
ChristenUnie, 'een echte held kiest statiegeld'. Ik begrijp nu waarom. Om de gemeentelijke belastingen te kunnen betalen.

Ik geef oprecht toe, ik heb me vergist, we gaan geen Kremlin bouwen in de binnenstad, maar een Hermitage. Weer even een Mart Smeetsje: 'Mag ik zeggen dat we zijn losgezongen van de werkelijkheid? Ja dat mag ik zeggen. Ons gemeentebestuur is losgezongen van de werkelijkheid van gewone mensen.'
Hoe staan onze 'volks'vertegenwoordigers 's morgens voor de spiegel? Vraag ik me wel eens af.

Zuur.

loop eens een contemplatief weekje stage bij de cambio

Naast mij zat een zure meneer in de politieke markt, die beweerde dat iedere enquête zo'n uitslag zou geven. Hij wilde overduidelijk met me in discussie, maar ik wilde naar de beraadslagingen en insprekers luisteren. 'Twee stapels dossiers, hoe kunnen mensen dat nu snappen laat staan daar een mening over hebben.' Er zijn ministers die ieder te nemen besluit gereduceerd willen hebben tot de kern van een A4tje, maar daar heeft hij vast nog nooit van gehoord.
Hij straalde zo'n hoge mate van arrogantie uit dat ik hem als ik hem graag een louterend weekje op maatschappelijke veegstage bij de Cambio zou willen sturen. Dan zou hij vast met beide benen op de grond gaan staan. Soms is het goed dat mensen hun ego en arrogantie tot normale proporties wordt teruggebracht
Arme man, verontwaardigd en onbegrepen over het feit dat gewone mensen vanuit heel andere motieven een achtenswaardige mening kunnen hebben. 'Mond dicht burger, haal bij de volgende verkiezingen je rolletje pepermunt op en verder alles aan ons dossiervreters overlaten.'

Burgerlijke wijsheid is aan dergelijke types niet besteed. Mokkend zat hij naast me en begon met zijn I-Pad te spelen.

Het is nog steeds dik aan... I-pad watchers

Als ik even van buitenaf een communicatieadvies mag geven. Dat I-pad gedoe geeft wel een heel verwend beeld van ons gemeentebestuur als iedereen met zo'n ding voor zijn neus rondloopt. Gewichtigdoenerig, inefficiënt en het maakt een bijzonder ongeïnteresseerde indruk. Jos Pierey had al een ongelukkig moment in de Slag om Nederland, dat moet geen regel worden.
Iemand kwam met het idee bij mij om tijdens een raadsvergadering op de publieke tribune burgerlijke I-Pad watchers te zetten die met een toneelkijker controleren waar onze raadsleden nu allemaal naar zitten te turen tijdens hun beraadslagingen. Een turflijstje stelde hij voor, het was hem opgevallen dat hij een aantal raadsleden filmpjes zag zitten kijken tijdens raadsvergaderingen of brieven typen. Dat idee ga ik zeker niet uitvoeren, hoewel de ontdekking van een heimelijke I-pad romance in de raadzaal de belangstelling voor de Deventer politiek misschien wel kan vergroten. Alles is communicatie tegenwoordig dus misschien ook wel een interpartijpolitieke flirt ... (met wie zag ik je nu weer in dat demontabele fietsenhok ....) wie weet. Dan hoor je in de koffiepauze. 'Het is nog steeds dik aan tussen die twee, wat ik nu weer meegelezen heb...'
Dames en heren in het gemeentehuis. Wetenschappers hebben onomstotelijk aangetoond dat de mens niet kan multitasken. Douw die dingen dus in je tas en let op tijdens vergaderingen wat er gezegd wordt. Dat maakt je een stuk geloofwaardiger.

De man die nu nog naar informatie aan het zoeken is
Nee, dit is niet de titel van een nieuwe Zweedse thriller, Dit gaat over een welwillende burger ten aanzien van het ontwerp van Riedijk. Maar hij wilde toch gegevens ter vergelijking opzoeken. Hij liep volledig vast in de Deventer Nomenklatura. Hij werd niet teruggebeld, op de website was de informatie ook volkomen onvindbaar. (Het is zo'n slechte website, het kost zo veel tijd om informatie te vinden) Vinden er bij de gemeente ook wel eens beoordelingsgesprekken plaats? Op de Zuidas wordt je voor veel minder weggestuurd. Een obligaat vraagje daarover stellen als raadslid is een, maar springt er ook wel eens een volksvertegenwoordiger uit zijn vel? Om je diep voor te schamen hoe burgers behandeld worden.

Staatstelevisie

op het grote kerkhof schijnt altijd de zon

Communicatie. Ja dat haalden enkele raadsleden aan nav de uitslag van de volkspeiling. Dat kon met zo weinig draagvlak vast een stuk beter. Men beseft niet dat het daarom al lang niet meer om gaat. Het is als de mop van de dokter die bij een patiënt op bezoek komt en dan hoort dat deze 's nachts is overleden. Hij luistert naar de weduwe en hoort dat zijn patiënt de laatste uren heftig lag te zweten. Omdat hij de vrouw toch wil troosten zegt hij .' Maar mevrouw zweten is heel goed hoor als je ziek bent.'
Geef dat geld voor die communicatie aan Rechtop! oid. Dit is zondegeld. De opinie in de stad kantel je niet meer.
Maar toevallig had Margriet de Jager er het vanmorgen over gehad. Er kwam weer een communicatieoffensief. De Deventer staatstelevisie kan weer op volle toeren draaien. Of ben ik nu demagogisch? Krijgen mensen met kanttekeningen bij dit dossier ook de gelegenheid om hun standpunten onder het voetlicht te brengen? Alleen mondjesmaat natuurlijk als het echt niet anders kan.
Ik reken het de medewerkers van DRTV niet aan. Die willen programma's maken en krijgen zo de kans. Maar laten we het in godsnaam geen burgertelevisie meer noemen. Dit klinkt vast heel zuur. Ben ik niet, ik weet hoe het werkt. DRTV daar kom ik op een ander moment nog op terug, dat ben ik niet vergeten. Een interessant onderwerp om eens over te peilen bedenk ik nu. Ik denk overigens dat heel veel mensen daar tevreden zijn. Maar met kritische media van hoor en wederhoor heeft het niets te maken.

Shit! ik reageer ineens zomaar als een populist
Wim de Jager suggereerde me in de pauze van de politieke markt sluiting van de Bokkingshang als nieuw onderwerp voor een volkspeiling. Lijkt me oprecht ook wel wat Wim. Maar Wim, laat ik nu eens een echte populistische opmerking maken. Het is zo makkelijk, maar de verleiding is even te groot. Wim ik keek naar die raampartijen op de maquette waar een lampje doorheen scheen. 'Als we die eens vervangen door rood licht', dacht ik. Dan hebben wij het meest unieke red light district van Nederland. We krijgen de meest levendige binnenstad die de gemeenteraad wil en het is er vast heel erg exploitabel. en of je nu naait op de Bokkingshang of genaaid wordt als burger op het grote kerkhof, wie ziet het verschil nog?
Wim, sorry het was een uitschieter, zal ik niet meer doen. Het onderwerp verdient geen humor. Deze opmerking moet je net zo serieus nemen zoals ik de Deventer politiek op het dossier Stadskantoor nog kan nemen.

Margriet: yes we can! but now even niet

2012-02-22T07:24:00.002+01:00

Burger gaat u maar rustig slapen

Gisteren heb ik veel reacties gehad over de uitslag van de door Stichting volkspeilingen uitgevoerde telefonische enquête. Waardering en blijheid bij mensen dat de opvatting van inwoners zichtbaar is gemaakt. Ook waardering voor mijn bijdrage aan het debat. Dat laatste is niet mijn echt mijn ding -ik ben meer een pratende denker dan een debater- maar mijn opvattingen kwamen redelijk goed onder het voetlicht. Ik heb veel feedback gehad op het debat en veel mensen vonden het schrijnend hoe Margriet de Jager zich vastklampte aan de gemaakte afspraken uit het verleden zonder ook maar in te gaan op de impact van de uitkomst van de enquête. Twee derde van de bevolking is tegen, en slechts 13% van de geënqueteerden is voor. Dat lijkt me toch
een gegeven dat je toch aan het denken zou moeten zetten als politicus. Haar enigszins hautaine houding deed aan Colijn denken: 'gaat u maar rustig slapen, wij, de gemeente waken over u.' Muhbarak schoot ook even door mijn hoofd. De context is weliswaar hier een stuk aangenamer en minder heftig, maar het was ook een voorbeeld van een politicus die het volk toesprak en nog steeds niet begreep dat de wereld veranderd was. Pijnlijk, het was ook terug te lezen in het artikel van de Stentor.

De Positivo's op het Grote Kerkhof

Op het grote Kerkhof schijnt altijd de zon

De wereld is ingrijpend veranderd, financieel, cultureel en qua context. De vanzelfsprekendheden in Europa worden op wereldschaal steeds kleiner. Dat vraagt om een andere invulling en benadering van de overheid. Mijn metafoor dat Moskou a/d IJssel niet meer bestaat, maar dat Deventer nog steeds van plan is haar eigen Kremlin te bouwen, blijft kaarsrecht overeind staan. Men ziet het niet op het Grote kerkhof, men sluit zich er voor af. Burger vragen en hebben een sobere overheid nodig. Het gaat niet om Riedijk, of een treintje met positivo argumenten. Het gaat om een overheid die zijn legitimiteit weer moet vinden in de samenleving. Als aanjager en niet als bureaucratisch bolwerk.
Je kunt niet met droge ogen zeggen. 'Burger jij moet meer zelf doen, en zelf zeggen, maar voor ons gelden andere normen, wij blijven shoppen in de PC Hooftstraat.
Obama ging de verkiezingen in met de slogan. Yes we can! hij hoopte onder andere de polarisatie tussen Conservatieven en Democraten te doorbreken in het belang van het land. Ik heb die kreet na de verkiezingen niet meer gehoord. De omvang van de financiële crisis werd meteen een blok aan zijn been. Het ging ook niet meer over bruggen slaan, maar om binnen de smalle marges van de gepolariseerde Amerikaanse politiek toch kleine aanpassingen te realiseren:

'Yes we can! but now even niet.'

Want alles draait om draagvlak en het doorgronden van de werkelijkheid van het heden. Op de website van haar partij klampt Margriet zich nog steeds vast aan het besluit van 2004 van de Deventer gemeenteraad. Er is niemand die ontkent dat dat besluit genomen is, maar ga je de werkelijkheid van nu ontkennen zoals Margriet en de meerderheid van ons College en raad doet, dan mogen we ons als burgers zorgen maken.

De Bram Emens reken academie
Opnieuw worden andere argumenten weggewuifd. Dat zal vanavond in de politiek markt niet anders zijn. De volkspeiling wordt gebagatelliseerd. Ik daag de raad uit. Doe hem over. Men mag mijn kantoor gebruiken. Jürgen Goejer van de PvdA vindt mij populistisch. Ja ik breng een populair standpunt van de inwoners onder het voetlicht en ik zoek scherpte vanwege zo veel politiek autisme. Maar om dat meteen als populisme weg te zetten? Het zegt iets over een houding en cultuur die niet klopt.
Maar het kan nog erger, het is ongelooflijk hoe vast je kunt zitten in je eigen wereld. Bram Emens, vindt de uitkomsten van de enquête onzin zei hij na het politieke café. Met een weergaloze onbegrijpelijke redenering kwam hij tot de conclusie dat het fifty/fifty lag. Is die rekenvaardigheid soms een reden voor de hoge werkloosheid in Knutteldorp, zijn hometown? Is iedereen daar verplicht naar de Bram Emens rekenacademie geweest? Dat verklaart dan veel. Ik waardeer Bram als een van de laatste volksvertegenwoordigers van Deventer, maar misschien moet hij toch rekensommetjes oefenen op zijn kersverse gemeentelijke I-pad.

'Bram in Knutteldorp wordt er net zo over gedacht als op veel andere plekken in de stad. Een beetje slimme campagnevoerder gaat dit in jouw hometown duidelijk maken en je bent je bij volgende verkiezingen je buurtburgemeesterschap definitief kwijt. Zou ik jammer vinden, maar ook in Knutteldorp zijn de mensen niet gek.'

de overheid kan in soberheid leren van prijsvechters

Tjapko Poppens, een aangenaam VVD raadslid, vindt dat ik de overheid niet mag vergelijken met een bedrijf. Ik zou niet weten waarom niet. Voor zeker 85% gelden daar de zelfde organisatiewetten. Hij bracht zijn ervaringen bij de KLM in als voorbeeld. Daar ben ik niet van onder de indruk. De KLM kon zich moeilijk staande houden tussen alle nieuwe prijsvechters op de vliegmarkt. Dat kwam ook door de verkeerde en naar binnen gekeerde houding. Ik wil de overheid beslist niet zien als prijsvechter, maar veel meer elementen daarvan op het gebied van efficiency zijn van groot belang. Maar met een raad die voor 70% uit ambtenaren of overheidsgerelateerde raadsleden bestaat zal die verandering niet van buiten komen. De nieuwe argumenten die Adriaan de Mol van Otterloo gisteren gemaild heeft naar het College zullen ook wel weer grotendeels weggewuifd worden.

Margriet, wat laten we onze kinderen na?
Margriet doet in haar optredens een poging om in te dalen tot de menselijke maat door te zeggen, dat ze het voor haar kinderen doet, die ze een mooie binnenstad na wil laten. Deventer belang is daarmee Deventer binnenstadsbelang geworden ook al denken veel burgers daar in de binnenstad heel anders over.
Ik doe dit ook voor mijn kinderen Margriet: Ik wil een mooiere en toegankelijke, sobere en nuchtere democratie. Die mensen in hun waarde laat en die zich niet als vadertje staat gedraagt. Jij gaat voor het Kremlin, ik ga voor een dynamisch plein der democratie, waar burgers en politici aangenaam met elkaar verkeren.
Draagvlak. draagvlak draagvlak.

Draagvlak, draagvlak, draagvlak.

2012-02-21T07:26:00.002+01:00

draagvlak, draagvlak, draagvlak

Als een blok viel ik in slaap vannacht. Boeiend debat gisterenavond in de schouwburg. Af en toe scherp, maar altijd in goede sfeer. Nog veel mails verstuurd her en der. Dat Job Cohen afgetreden was had ik tussen de bedrijven door gehoord. Ik vind het een politiek drama. Een geval van de juiste man op het verkeerde moment en het heeft lang geduurd voordat hij en zijn fractie dat in zag. Politiek is soms snoeihard. Dat maakt dat ik er een haat/liefde verhouding mee heb. Ik vind dat je zuinig moet zijn op je bestuurders en zo ook in Deventer. Ik zeil een scherpe koers met mijn initiatief, maar ik ben er niet op uit om onze wethouders of ambtenaren onderuit te halen. Het beeld van de peiling kan je als bestuurder ook doen concluderen dat je misschien toch beter een andere weg in kunt slaan. Dat is geen populisme, maar realisme. We hebben het hier niet over een onderbuikthema, maar
gezond burgerlijk verstand, dat je serieus zou kunnen nemen. De wens is een soberder overheid. De sleutelwoorden voor mij zijn: draagvlak, draagvlak, draagvlak.

De kleinschaligheid van de stad
Ik word zelf gedreven door mijn opvatting dat zo'n groot stadskantoor op die plek het verkeerde beeld uitstraalt naar een stad van de omvang van Deventer. Het wordt het symbool der bureaucratie in plaats van de democratie. Gisterenavond noemde ik het nieuwe stadskantoor vanwege de omvang in een beeld 'het Deventer Kremlin'. Mooi gebouw overigens, maar zo'n symbool moet je niet willen.
Ik ben dol op ons oude krakende stadhuis en gun onze ambtenaren op een andere plek een goede huisvesting. Geen discussie.
De ontwikkeling van de binnenstad vindt plaats op basis van een aantal aannames, die je ook zo in kunt ruilen voor anderen. Als je verslaafdenopvang huisvest op een van de aantrekkelijkere plekken in de binnenstad, weet je dat de omgeving onaantrekkelijk vastgoed oplevert. Verplaats je dat, dan wordt het weer een aantrekkelijke plek om in het kleinschalige ritme van de stad te investeren. De komende jaren even niet vanwege de crisis, maar daar komt wel weer verandering in.
Zo kun je ook een oplossing voor de oude schouwburg vinden. Ik was het helemaal eens met architect Martin Kleine Schaars die gisteren in het politieke café betoogde dat je veel vaker moet kijken hoe je bestaande panden kunt verbouwen. Het ritme, de kleinschaligheid van de stad moet je respecteren. Dat is organisch gegroeid. Dat moet zo blijven.

13 procent voorstander plannen stadskantoor

2012-02-21T01:03:00.003+01:00

Uit de volkspeiling is gebleken dat slechts dertien procent van de Deventer burgers voor de plannen van het nieuw te bouwen stadskwartier is. Ik ben met deze Oost Europese uitslag al de Poetin van Deventer genoemd. Toch is het onderzoek op basis van indicatoren betrouwbaar. De uitkomst verbaasde mij ook eerlijk gezegd. Mijn eigen verwachting was namelijk vooraf ongeveer 55% tegen, 20% geen mening en 25% procent voor. Het lijkt me dan ook
verstandig dat Deventer politici met deze uitkomst nog eens achter hun oren krabben.

bent u voor of tegen de plannen voor een nieuw stadskantoor

bij antwoord 'tegen' uw belangrijkste reden

bij antwoord 'voor' uw belangrijkste reden

Vandaag aan het werk, effe geen gepeil.

De balans opmaken

2012-02-20T08:33:00.004+01:00

Gisteren de afronding van de peiling gedaan. Judith Bakker heeft de gegevens geanalyseerd en Evert Alink en ik hebben nog even gewerkt aan de presentatie ervan.
Vanavond na het debat zullen alle gegevens op de website www.deventervolkspeiling.nl staan. We zullen naar alle fracties het rapport e-mailen evenals het databestand. Men mag zelf controleren en conclusies trekken. Het onderzoek is eerlijk en objectief gegaan en binnen de mogelijkheden van het type onderzoek is een betrouwbaar resultaat gehaald. En als je het niet gelooft dan
had je moeten komen kijken en jezelf informeren.

Waarom?
Tijd om voor mezelf de balans op te maken. Waarom ben ik hier eigenlijk mee begonnen? Waarom heb ik mijn nek uitgestoken om in een laat stadium een volkspeiling te organiseren. Waarom ben ik in dit blog de nieuwe regenmaker terwijl in het stadhuis alleen maar de zon lijkt te schijnen rondom dit dossier? Waarom leun ik niet achterover of ga ik spelen met mijn I-pad die ik niet heb, of waarom ga ik geen leuke dingen met mijn naasten doen?
Ik heb het gedaan omdat in het dossier stadskantoor heel veel samenkomt. Het gaat niet zozeer om het gebouw, het gaat om de staat van onze lokale bureaucratie en democratie. Het dossier is de aanleiding. Ik zie een politiek systeem dat steeds abstracter is geworden en naar binnen is gekeerd waarbij de zelfkracht en eigen verantwoordelijkheid van burgers steeds verder is ondergeschikt gemaakt aan techniek, beleid dat hen moet dienen, maar die zelfontplooiing steeds verder decimeert.
De overheid is te groot, te log en te dominant geworden en politici voegen zich automatisch in dat keurslijf. We zouden de crisis ook als een kantelpunt kunnen gebruiken om die lokale overheid opnieuw uit te vinden. Maar dat lukt niet van binnenuit, het gaat om een cultuuromslag die van buiten moet komen. De buitencirkel

De buitencirkel

Afgelopen week hebben vijftien vrijwilligers met groot enthousiasme een enquête onder burgers gehouden. Vraag ze niet om in het taaislijm van de bureaucratie in de pas te lopen, dan haken ze af. Reik ze een kader aan waarop ze hun wens om iets bij te dragen concreet kunnen maken en ze gaan er voor.
De democratie kent niet alleen een formele kant. Zij moet gevoed worden door de informele kant van gewone burgers, die hun verhaal kwijt willen en kunnen en die hun bijdrage willen leveren met grotere eigen verantwoordelijkheid en inbreng.
Iedere actiegroep tegen het stadskantoor heeft zich gericht op de formele politieke lijnen in een woud van argumenten gericht op 'de binnencirkel' in de binnenstad die stoïcijns doof werd van deze lawine aan andere argumenten, de ogen gesloten voor het feit dat de kwaliteit van iets hoog kan zijn maar dat acceptatie daar ook bij hoort.
Wat wij gedaan hebben is de opvattingen van de buitencirkel proberen in beeld te brengen. Uit zichzelf zal de Deventer politiek dat nooit doen. Dat is lastig, want we moeten al zo vaak vergaderen met elkaar om tot overeenstemming te komen. En die burgers? 'Drie weken campagne voeren per jaar met rolletjes pepermunt een ballon en een foldertje en we zijn weer onder elkaar.' Het wordt iedere vier jaar gezegd, maar het verandert nooit terwijl de wereld wel pijlsnel is veranderd. Uit Spanje uit Londen krijg ik suggesties, van mensen met een band met Deventer, aangereikt.

Sterke vastberaden mensen

Een gemeente is een bastion geworden dat steeds verder uit lijkt te dijen. Het stadskantoor is daar het symbool van. Ik zal nooit zeggen dat politici hun best niet doen voor de stad, maar het is een besloten feestje geworden. Met respect voor democratische regels heb ik scherpte gezocht. Als ik geen regen had gemaakt, was dit initiatief er niet gekomen. De opbouwwerker Obama zei ooit: 'er is een kwestie nodig die mensen raakt om in beweging te komen.' Het dossier stadskantoor is voor mij die kwestie, of het er nu wel of niet komt. De volkspeilers waren voor een deel moedeloze mensen in hun beelden over politiek. Maar in dit proces heb ik alleen maar sterke, vastberaden en enthousiaste mensen bezig gezien die positief met en voor hun stad bezig willen zijn. Ze hebben te vaak het gevoel dat hun mening er niet toe doet. Azijn stond niet op het menu in de volkskeuken tijdens de peiling. Wel denkkracht, moed en vastberadenheid om aandacht te vragen voor wat de buitencirkel er van vindt

Doe je ding
Schiet het resultaat desnoods af vanavond Deventer politiek. Zeg gewoon dat je het niks vindt als het je niet uitkomt. Knuffel ons dood als het resultaat je gunstig stemt. Druk je uit in de gebruikelijke platitudes. Wals er desnoods overheen en ga over tot je eigen orde van de dag.

Maar weet een ding: deze ervaring neem je mensen nooit meer af. Democratie is niet alleen een stembusgang eens per vier jaar en het proces dat zich in een gemeentehuis afspeelt.
De jacht was vorige week minstens zo mooi als de vangst. Dit was slechts een begin.

Nieuw ontwerp kantine Deventer ambtenaren

2012-02-19T17:12:00.000+01:00

ontwerp nieuwe kantine ambtenaren

Ik heb liggen woelen vannacht. Ik kon de slaap bijna niet vatten van het door mijn ziel snijdende relaas van de OR van de gemeente Deventer in de Stentor over de deplorabele werkomstandigheden in de Leeuwenbrug. Ik bied ze onmiddellijk mijn nederige excuses aan. OR maak er een filmpje over en ik plaats het ongecensureerd op dit weblog. Deze misstand moet namelijk onmiddellijk de wereld uit. 'Ben ik niet te kritisch? Misgun ik onze ambtenaren een werkomgeving die hen opstoot in de vaart der volkeren?' maalde door mijn hoofd. De wijze waarop zij het bezinnigingstraject hebben georganiseerd in Deventer, was immers van grote klasse. Meteen waren allerlei instellingen er van doordrongen dat zij fors in hun eigen vlees moesten snijden voor een soberder gemeente. Om die reden heb ik besloten als gewone sterveling iets terug te doen. Ik heb vandaag een nieuwe kantine voor onze ambtenaren
ontworpen, want daar schijnt ook van alles mis mee te zijn. Het idee kwam zo maar langs terwijl ik in mijn kantoor, soms werkplaats, sinds kort ook peilstation, en kantine (het kan vast nog multifunctioneler) achter mijn pc een boterhammetje zat te eten. Voor het ontwerp van de kantine, uitermate functioneel en met organische duurzame vormen, zie de afbeelding. Veel burgers herkennen zich daar in. Misschien kan Riedijk er iets mee.

Nog even een kreukje gladstrijken en dan...

2012-02-19T10:01:00.000+01:00

'mijn collega ideële marktkramen is deze week afwezig'

Gisteren de peilweek op de Brink afgesloten op een zogenaamde ideële plek op de markt. Een plek in de marge en helemaal uit de loop van de markt. Ik heb het wel eens eerder betoogd. We zijn een 'dubbeltjes en kwartjes democratie', 'we moeten vooral niet te veel gedoe hebben'. In een levende democratie zouden dit soort activiteiten op premium plekken moeten kunnen plaatsvinden, maar niet in Nederland. Een markt draait om handel, maar politiek of ideëel is net zo goed handel. Je wilt mensen verleiden kennis te nemen van jouw verhaal of goede doel dus daar kan
best meer ruimte voor gemaakt worden.

Bureaucratie
Op zich is het al bijzonder hoe je zo'n plek verwerft. Een bestuurslid van de Stg. Volkspeilingen Deventer had nogal wat tijd nodig om hem te regelen. Er is namelijk een onderscheid tussen gewone marktkramen en ideële marktkramen en zoals dat in een 'efficiënte' organisatie werkt heeft ieder type kraam zijn eigen ambtenaar. En als die ene dan niet aanwezig is, moet je een week wachten. Let wel we hebben het hier niet over een Metropool als New York of Parijs maar over Deventer. Zou D66 niet echt eens kunnen informeren of Annemarie van Gaal wethouder Marc Jan Ahne op wil volgen? Tenenkrommend deze onnodige bureaucratie.

Kun je me even bellen, ik wil mijn mening geven

vrijdag laatste telefonische vragen

Er is niet meer gepeild zaterdag. Ruim 600 mensen hebben deelgenomen aan de telefonische enquête. Onze onderzoekster, Judith Bakker, met wie ik via Linkedin in contact kwam had aangegeven dat het omslagpunt om en nabij de 380-400 zou liggen om te kunnen spreken van een betrouwbare enquête voor een stad met de omvang van Deventer. Daar waren we dus vrijdag al ruim overheen. Een eerste scan van de onderzoekster van de resultaten door onderzoekster Judith Bakker van een aantal indicatoren wees uit dat deze in overeenstemming zijn met de waarden die in de onderzoekswereld gehanteerd worden. Wij hebben op de markt gestaan om te laten zien wat we en hoe we het gedaan hebben. Er kwamen zeker dertig mensen naar ons toe die hoopten bij ons een stem uit te kunnen brengen. We hebben ze vriendelijk uitgelegd dat het middel dat we gekozen hebben - een aselecte steekproef - dat niet toestond. Het waren allemaal zo goed als zeker tegenstanders van de plannen voor het stadskantoor.

Betrouwbare peiling

De Stentor interviewt onderzoekster Judith Bakker

Sommige mensen waren speciaal naar de markt toegekomen. Afgelopen week heb ik wel vijftien mailtjes van Deventenaren gehad met de opgave van hun telefoonnummer. 'Of ik even kon regelen dat ze gebeld werden'. Ik heb ook hen uitgelegd dat dat niet kon.
Ik heb een eerste uitdraai gezien. Ik kan er nog niets over zeggen, maar de uitkomst verraste mij en sloot niet aan bij mijn verwachtingen vooraf. Ik hoop dat ik de uitslag goed kan duiden a.s. maandag in het politieke café in de Schouwburg. Ik moet de aftrap doen voor een debat. Debatteren is niet echt mijn ding. Ik ben meer de ideeënman die dingen praktisch vertaald. Ik ben meer denker dan debater. Ik houd me maar vast aan de inhoud en ga maar eens lekker uitwaaien vandaag. Het echte debat vindt woensdagavond plaats in de raad. Maar dat zal een hoog ritueel gehalte hebben. De kaarten zijn allang geschud. De volkspeiling zal hooguit opgevat worden als een kreukje dat we nog even glad moeten strijken.

Het slotoffensief is begonnen

2012-02-18T09:11:00.001+01:00

Kom niet aan onze plannen

Alles is uit de kast gehaald vanmorgen in De Stentor, een overkill aan 'eenzijdige nuance' om de lezers toch maar te overtuigen dat ons gemeentebestuur het bij het rechte eind heeft. Vastgoedhandelaren en zelfs de OR wordt uit de kast getrokken om aan te tonen dat op de Leeuwenbrug een onwerkbare situatie is ontstaan. Wat een gotspe als je de arbeidsomstandigheden van onze ambtenaren vergelijkt met die van gewone stervelingen. Het is allemaal niet overtuigend voor mij. Het is een voorbeeld van de zelfgenoegzaamheid waarmee bestuurders vinden dat zij altijd gelijk hebben. Ik betoog steeds dat je op verschillende manieren naar de werkelijkheid
kunt kijken. Je kunt niet het ene jaar trots roepen dat wij als eerste verglaasde stad van Europa een voorsprong gaan nemen in het nieuwe werken en nieuwe vormen van communicatie gaan toepassen, om dan een paar jaar later te zeggen vanuit verouderd conceptueel denken:

'Maar wij zijn de uitzondering op de regel die voor iedere andere burger of organisatie geldt. Wij moeten allemaal samen in een luxe omgeving.'

Hoe meer samen, hoe groter, hoe meer bureaucratie. Sla de managementboeken er maar op na. Ik kan er nog veel meer over zeggen.

De badinerende elite
In haar commentaar geeft de Stentor een oordeel over de Deventer burgers, die de nuance en plannen niet goed doorgronden. Er is wel respect voor de oprechte meningen die mensen ventileren. Dat zou er nog bij moeten komen dat zelfs dat ter discussie staat. Wat ongelooflijk badinerend en paternalistisch.
Zo zal komende week onze peiling ook behandeld worden en afgedaan. Oprecht, maar niet zorgvuldig, niet representatief, niet objectief, een achterhoedegevecht. En ik mag maandagavond voor even het nieuwe mikpunt zijn omdat ik 'oprechte' tegengeluiden onder het voetlicht breng die elders mondjesmaat doorsijpelen of niet meer uitgesproken worden omdat mensen moe en murw zijn geworden. 'Nou dan hebben we dat ook weer gehoord, dan kunnen we weer snel over gaan tot de orde van de dag.'
Mijn opvatting is simpel maar niet eenvoudig:

De overheid is veel te groot geworden. Te veel op afstand, te veel zelfingenomen te manipulatief. De stad is een feestje geworden van een kleine politieke en hoog opgeleide burgerlijke elite. Dit is geen populisme, dit is een constatering.

De overheid kan minstens de helft kleiner. Burgers kunnen veel meer zelf. Ze zijn zelfs in staat om een betrouwbare volkspeiling te organiseren waar geen gemeentestempel op staat. Honderdduizend inwoners en aandeelhouders van Deventer verdienen en willen een sobere en bescheiden overheid. Dat vraagt de politiek van burgers, maar ze kijkt niet naar zichzelf. Dat is de vraag waarom het werkelijk draait.

Is Riedijk wel zo duurzaam?

2012-02-17T10:18:00.003+01:00

Minnaertsgebouw: hoge onderhoudskosten

Zoals in het vorige blog aangegeven, wil ik vanavond wat puntjes op de i zetten. In het groepsproces wordt het steeds informeler en uit het filmpje zou de verkeerde conclusie getrokken kunnen worden dat er niet heel serieus en objectief gewerkt wordt. Bovendien verhouden humor en politiek zich doorgaans slecht met elkaar, en diegenen die argumenten zoeken om ons initiatief af te serveren zouden daar aanleiding in kunnen zien. Net als gemeenteraadsfracties kennen wij echter ook fractiediscipline. Maar dat geldt
voor het peilen. Het blijven mensen van vlees en bloed zijn, die hun opinies hebben. Daar hoeven ze van mij niet krampachtig over te doen op absolute voorwaarde dat tijdens het telefonisch peilen, alert, scherp, objectief en hoffelijk gewerkt wordt. Wij hebben gezegd dat we niets hebben te verbergen, dus dan hoort dit sfeerbeeld uit het Peiljournaal langs het randje er ook bij.

Een bijzonder mailtje
Ik was zelf vanwege werk, twee dagen en avonden in Drenthe aan de slag. Pas laat thuis en dan toch de mailtjes nog even doornemen. Veel support van mensen die het een goed initiatief vinden. Sommige mensen die hun telefoonnummer opsturen omdat ze graag gepeild willen worden. Ik beantwoord ze neutraal en persoonlijk en leg dan uit dat ze alleen gepeild worden als ze in onze a-select gesorteerde bellijst voorkomen. Ik sluit dan maar af met de vrolijke quote dat de kans groter is dat ze deze week gepeild worden dan dat ze de hoofdprijs in de staatsloterij winnen.
Gisteren kreeg ik echter een bijzonder en afwijkend mailtje van iemand die naar De Slag om Nederland had gekeken. Het was voor hem aanleiding om mij te e-mailen over de duurzame kwaliteiten van Neutelings en Riedijks ontwerpen. De naam van de persoon is bij mij bekend, maar om voor hem plausibele redenen van kwetsbaarheid, wil hij discretie, die hij van mij krijgt.
Ik zal zijn tekst (waaruit ik de verwijzingen naar zijn achtergrond heb gehaald) hieronder plaatsen.

Geachte Marien van Schijndel,

Laat ik mijzelf voorstellen. Ik ben xxxxx. (Dan een stukje tekst die gaat over zijn relatie tot Riedijk) .
Vandaag zag ik de herhaling van de Slag om Nederland, waarin het Deventer Stadhuis werd behandeld. Als xxx kan ik mijzelf een lotgenoot noemen, ook hier wordt ondanks de economische toestand en leegstand een nieuw stadhuis gebouwd.
In de uitzending werd voornamelijk gefocust op de financiële situatie van de gemeente. Graag wil ik ook mijn zorg uitspreken over de keuze van de architect. In zijn colleges (aan TU Delft) heeft Michiel Riedijk namelijk erg vaak gesproken over hoe duurzaam zijn gebouwen wel niet zijn. (stukje tekst dat kan verwijzen naar relatie tot Riedijk verwijderd)

Sinds een paar jaar ben ik echter deze beweringen ook in praktijk gaan bekijken. Tot mijn grote schrik bleek dat groot deel van zijn gebouwen in realiteit erg tegenvallen. Ik heb het hier niet alleen over het uiterlijk. Een groot deel van zijn bekende projecten functioneert niet naar behoren. Tijdens een bezoek aan het Minnaertgebouw ondervond ik zelfs dat de gekozen architectonische uitwerking zorgt voor structurele verhoging van de onderhoudskosten. De problemen zijn talloos. Deze bevinding is getipt aan een gevelanalist. Op onderstaande link vindt u zijn beschrijving.
http://bouwwereld.nl/categorie/bouwkennis/nico-hendriks-gevelanalyse/

Helaas is dit geen losstaand voorval; het bureau NeutelingsRiedijk Architects komt wel vijf keer voor op deze site.

Ik wil met deze mail niet "klikken". Ik zie het echter als mijn plicht om medeburgers te waarschuwen tegen dit soort "starchitects" zoals ze ook wel worden genoemd.

Ik ga verder geen oordeel geven over deze brief. Wat de drijfveren er achter zijn, of dat er misschien rancune in zit: er zit een waardeoordeel in, maar de schrijver spreekt ook zijn zorg uit. Het zou wat al te gemakkelijk zijn om Riedijk hierop af te serveren. Maar de bewering klinkt serieus genoeg om hem af te checken. Ik denk dat het aan raadsleden, College en pers is om hem op zijn merites te beoordelen. De link lijkt me een goed begin.

Mannen onder elkaar: testosteron gestuurd peilen

2012-02-17T01:42:00.000+01:00

klik op de ondertitel voor het filmpje

Het peilen is een slijtageslag met bijkomende balorigheid ter ontspanning. Een avondje peilen met 'mannen onder elkaar' en de meligheid van een callcenter slaat toe. Hoewel het peilen zelf serieus is uitgevoerd begon het donderdagavond op een reallife peilsoap te lijken waar de Bauers of de Pfaffs een puntje aan kunnen zuigen. Nog zo'n avond en een groot biermerk wil stg. Volkspeilingen sponsoren. De 'juntaleider' is morgen weer present, evenals vrouwelijke enquêteurs. Tijd om de discipline weer aan te halen. Nog twee dagen peilen... De meligheid in beeld, kijk op het filmpje

Het stemde mij tot tevreden nederigheid

2012-02-16T10:31:00.001+01:00


klik op dit onderschrift voor de link naar het peiljournaal

Gisterenmorgen had ik samen met medebestuurslid Evert Alink van Stg. Volkspeilingen een prettig en goed gesprek met Burgemeester Heidema, de griffier en iemand van de afdeling communicatie. Het ging niet over het stadskantoor, maar over onze ambitie als Stichting Volkspeilingen ook in de toekomst actief te blijven. Het is mijn stellige overtuiging dat we iets moeten doen aan dat steeds zompiger gebied tussen kiezers en gekozene. De wereld is veranderd mede door internet en sociale media. De gangbare media staan steeds meer onder druk en politiek wordt steeds abstracter. We hebben wat doorkijkjes gemaakt naar de toekomst en opinies uitgewisseld. We zijn het er over eens dat we geen 'roept u maar' democratie
moeten willen. Iemand vroeg mij hoe het gesprek verlopen was en voegde mij toe na het korte verslag. 'Denk erom, je laat je niet in het pak naaien hè?' Daar hoeft niemand bang voor te zijn. Het was een gesprek met wederzijds respect, maar ook met duidelijk gescheiden verantwoordelijkheden en ambities. Constructieve dialoog moet je nooit uit de weg gaan. Deventer is een leuke gemeente, met aardige en toegankelijke politici en ambtenaren. We zijn geen azijnzeikers

Vanzelfsprekendheden, die dat ineens niet meer zijn

Mijn eigen opvatting is dat hoe meer je regelt als overheid, hoe minder burgers zelf verantwoordelijkheid nemen. Gisterenavond heb ik een bestuur ondersteunt van een gemeentelijk speeltuinoverleg in de gemeente Midden Drenthe. Het is qua oppervlak een van de grootste gemeentes van Nederland. Gemeentelijke speeltuinen en tuintjes worden beheerd door bewoners. Ze houden toezicht, ze letten er op dat plekken er goed en schoon bijliggen. Constateren ze problemen, defect of vernielingen, dan hebben ze een directe lijn met twee onderhoudsmedewerkers van de gemeente. Simpel en zeer effectief en het mes snijdt aan vele kanten. De cultuur op het platteland is natuurlijk anders, maar ik vind het een fantastisch voorbeeld hoe je zaken ook met zelfwerkzaamheid en betrokkenheid kunt organiseren. Minder bemoeienis, meer eigen trots en verantwoordelijkheid. Met die blik kijken we veel te weinig naar Deventer. Daar had naar mijn oordeel ook het bezinnigen over moeten gaan. Het is ook mijn grootste bezwaar tegen de nieuwbouwplannen. Een gemeente is een moloch geworden door alles waarmee ze zich moet of wil bemoeien. Mensen zijn tot veel meer in staat dan we vaak geloven als dienaars van de publieke zaak. Iedereen moet passen in het keurslijf van de bureaucratie, in plaats van dat deze zelfkracht en eigen verantwoordelijkheid stimuleert. Op het feestje van mijn tante sprak ik met mijn ZZP-ende nicht. Ze had net als ik de overtuiging dat de crisis heilzame bijeffecten heeft. Mensen worden weer creatiever en scherper in hun waarnemingen door de vanzelfsprekendheden die dat ineens niet meer zijn.

Ik ben hoop ik toch wel onmisbaar?

En terwijl ik van Brabant naar Drenthe reed belde ik onderweg naar de volkspeilers op mijn kantoor. 'ik ben hoop ik toch wel onmisbaar', vroeg ik. De tweede keer deed ik mij voor als Arbo toezichthouder die internet en de telefoon kwam afsluiten. Ik bleek niet onmisbaar, sterker nog, zonder mijn aanwezigheid liep het als een trein. Het stemde mij tot tevreden nederigheid. Stichting Volkspeilingen is van een initiatief een club met enthousiaste en verantwoordelijke vrijwilligers geworden. Het was volle bak mede door geïnteresseerde politici van PvdA en Gemeentebelangen die op bezoek kwamen en aan wie is uitgelegd hoe het werkte. Iemand die graag mee had willen werken, maar door ziekte geveld is, liet een taart bezorgen.Toen ik om twaalf uur vannacht thuis kwam stond er nog een stukje voor mij in de koelkast. Ik heb nog even een uitdraai gemaakt om naar de resultaten te kijken. We zitten nu op ruim 400 respondenten. In de buurt van het getal om de steekproef een betrouwbare afspiegeling te laten zijn. We zijn pas drie dagen bezig en het verloopt voorspoedig en dan heb ik het over het proces, niet over de antwoorden.

Presentatie Riedijk: Binnenstadsfeestje
Ik las vanmorgen in de Stentor over de bijeenkomst met Riedijk. Wat ik wel verwacht had, was dat het toch vooral een binnenstadsfeestje is. De Stentor constateerde dat er nauwelijks discussie was. Maar dat lijkt me logisch. Het gaat veel minder om Riedijk, of zijn ontwerp.
Het gaat veel meer om het principiële besluit. Wat voor overheid willen wij zijn? Wat voor samenleving willen wij zijn. Een van minder overheid en meer zelfwerkzaamheid of een die de burgers steeds meer tot klant reduceert. Wat voor aannames hanteren wij? Waarom vragen wij burgers om de broekriem aan te halen en slaan we onszelf daarbij over als gemeente? Waarom negeren wij een aanbod van een projectontwikkelaar die je huisvestingslasten omlaag brengt in plaats van laat stabiliseren?

Deventer heeft politieke characters nodig

2012-02-15T08:37:00.001+01:00

Paul Weemering 1917-2008

Vandaag, naar Brabant om mijn 90 jarige tante Riet Weemering te eren. Zij is de weduwe van Paul Weemering. Verzetsstrijder en oud adjudant van Prins Bernhard en later een geliefd wethouder. Hij was een flamboyant politicus uit het Brabantse Heeze. Sommige mensen vroegen mij wel eens: 'wie is jouw politieke voorbeeld?' Men verwacht dan de naam van Joop den Uyl of Willem Drees, maar dan noem ik tot ieders verbazing altijd mijn onbekende oom. Een Rotterdamse jongen die als middenstander zijn draai vond in het Brabantse en die in zijn woonplaats op handen werd gedragen. Als het nodig was een politicus die scherpte zocht voor zijn ideeën, maar vooral een charmante en voor iedereen toegankelijke man die heel wat moeilijke klippen als gevolg van die oorlog is tegengekomen, maar die een rotsvast en rechtschapen geloof in de publieke zaak had. Hij draaide er nooit
om heen. Hij was duidelijk en tegelijk diplomatiek. Hij liet mensen in hun waarde, maar was altijd helder over zijn eigen opvattingen.

Het feest dat democratie heet
Natuurlijk is lokale politiek tegenwoordig veel complexer en afstandelijker geworden, maar het gaat het er om hoe je die complexiteit kunt vertalen naar burgers toe. Hoe je ze meeneemt of met zelfvertrouwen tegenspreekt vanwege een groter belang. In de partij waar ik heel lang heb gebivakkeerd wordt nog steeds nostalgisch gesproken over namen als Jan Schaefer en Ien Dales. Markante politici die ergens voor stonden en die dat ook uitstraalden. Ze lijken al eeuwen geleden gestorven. Er zijn in welke partij dan ook weinig eigentijdse voorbeelden te vinden, die brede groepen mensen aanspreken. Ik heb groot respect voor de inzet van onze bestuurders en ik twijfel niet aan hun goede bedoelingen, maar als het gaat om de verbinding met inwoners is er weer een hele wereld terug te winnen. De Deventer politiek heeft characters nodig die ook tegenargumenten serieus nemen.
Zo nog eerst een gesprek met burgemeester Heidema over onze stichting, en dan feest gaan vieren in Brabant. Ondertussen dragen nieuwe belvrijwilligers vandaag in mijn kantoor bij aan het feest der Deventer democratie. We liggen op schema. Voor een dagelijks verslag, zie op de website www.deventervolkspeiling.nl

Breaking news? De Leeuwenbrug strikes back!

2012-02-14T13:05:00.001+01:00

De discussie over het stadskantoor wordt steeds interessanter. Er ligt sinds vandaag een aanbieding aan het College van B en W van de eigenaar voor de koop of verlengde huur van de Leeuwenbrug in een duurzame variant. Het is crisis, gaat de gemeente slim onderhandelen en op koopjesjacht? Wordt ongetwijfeld vervolgd.

De jacht is net zo mooi als de vangst

2012-02-14T06:55:00.003+01:00

Om kwart over zes geïnterviewd door Radio Oost. Je moet wat over hebben voor een nieuw idee. Ik blijf met toch altijd weer prettig verbazen waartoe mensen in staat zijn. Gisteren een fantastische eerste peildag gehad, met gemotiveerde vrijwilligers die serieus en met goed gemoed inwoners van onze gemeente belden over hun ideeën over het dossier stadskantoor. Geen cynisme, maar enthousiasme. Wij praten tegenwoordig veel over cocreatie.
De volkspeiling is een voorbeeld in optima forma waarin verschillende talenten en kwaliteiten van mensen aan elkaar geknoopt werden.

Mijn hond klaagt, omdat ik hem de afgelopen dagen mondjesmaat heb uitgelaten. Maar er is natuurlijk maar een kans voor een eerste indruk en die moet goed zijn, dus ik was druk bezig om veel ballen in de lucht te houden. Mijn kantoor werd omgebouwd in een waar 'peilstation' en het was best spannend of het idee dat ik er over had zou werken. Het paste letterlijk en figuurlijk allemaal precies
al zou je het geen dagen achter elkaar moeten doen, want dan zou de toezichthouder op de Arbo ongetwijfeld aanslaan. Zo heb ik de deur uit mijn kantoor getild om toch wat meer ruimte te scheppen.
Het had allemaal wat weg van zo'n campaigning-office zoals je die wel eens ziet in Amerikaanse documentaires, waar vrijwilligers in hoogspanning hun campagne uitrollen. Het is een beeld dat mij altijd erg aanspreekt.

Toegankelijker

Democratie moet en kan in vele opzichten veel platter en daarmee bedoel ik niet onzorgvuldiger, maar veel toegankelijker. Een van mijn persoonlijke drijfveren met de Stichting Volkspeilingen is toch om iets te ondernemen in het kader van onze democratie die we ongelooflijk ingewikkeld en vooral afstandelijk hebben gemaakt. Natuurlijk moet er enige afstand en vertrouwen zijn tussen gekozenen en kiezers, maar het is in vele opzichten een gapend gat geworden. Ik noem onze democratie wel eens de 'dubbeltjes en kwartjes' democratie: het mag allemaal niet te veel geld kosten. Op school leren we nog net dat we een Eerste en Tweede Kamer hebben en dan heb je eigenlijk het wel gehad. Daarmee wordt het meteen ook een domein van specialisten of bovenmatig geïnteresseerden. Maar een democratie moet leven, als het ware in onze genen slijten. Nu lijken politici vaak de hoogste ambtenaar in rang en het verlengstuk van een papieren werkelijkheid.

De jacht is net zo mooi als de vangst
Ik was hondsmoe, wat terug te zien is in het filmpje op de website van de Stichting. maar zeer tevreden gisterenavond. We moeten met vijftien vrijwilligers ongeveer 1000 mensen bellen om er ongeveer 400 te enquêteren en zo een betrouwbare peiling te krijgen. Gisteren hebben we er 127 van die 400 gebeld, dus we zitten aardig op schema.
Gisteren was ons item ook te zien bij RTVOost. Een politicoloog zei dat het initiatief weinig zin had. We konden beter een politieke partij oprichten.
Ik ben het niet met hem eens. Ten eerste zouden we een tombola van uiteenlopende politieke opvattingen zijn, maak daar maar eens eenheidsworst van. Dat gaart niet werken, sterker dat moet je niet eens willen of proberen. Het slaat de dynamiek dood.
Ten tweede zou je volkomen marginaliseren door onze taaie politieke structuren. Gisteren zaten mensen bij elkaar, die met plezier en heel praktisch genoten van de mogelijkheid om meningen van Deventer burgers in beeld te brengen om daar de politiek mee te voeden. Tegen de politicoloog zou ik willen zeggen: het gaat niet alleen om de vangst, de jacht is minstens zo mooi. Invloed moet je opbouwen. Dit is nu al in allerlei opzichten een leuke en bijzondere week.
Maar eerst ga ik mijn hond uitlaten.

Vandaag start 1e Deventer Volkspeiling

2012-02-13T09:00:00.000+01:00

Burgerinspraak: in alle kleuren zwart leverbaar

Dit weekend zijn we druk bezig geweest met de laatste voorbereidingen voor onze enquête. Het gaat er toch om een systeem op te zetten dat efficiënt, controleerbaar en zorgvuldig is. Op dit blog ventileer ik mijn eigen opinies. Daarin ben ik gekleurd. In de stichting speelt dat echter geen enkele rol. Het gaat er om, om het beeld helder te krijgen van de uiteenlopende opinies in onze gemeente over de plannen voor het stadskantoor. Ik vind dat je open en eerlijk over je eigen opvattingen moet zijn, maar tegelijk transparant en zorgvuldig in je middelenkeuze. Wij hebben in ons bestuur daar af en toe pittige
discussies over gehad. Als privépersoon mag je van alles vinden, zoals hier, maar bij het volkspeilen is dat volledig ondergeschikt aan het middel dat je inzet. Zo hebben we onderweg ook afscheid van iemand genomen.

Burgerinspraak: in alle kleuren zwart leverbaar
Ik wil zelf als het kan ook zo min mogelijk bellen. Of ik het nu wil of niet, ik word toch een beetje gezien als een van de laatste 'verzetsstrijders' tegen de plannen van de gemeente. Ik heb van begin af aan beseft dat dat onontkoombaar was. Ik ga dus ook niet vechten tegen dat beeld. Dat is zinloos. Ik kan er als ik wil van alles tegenin brengen. Ik heb o.a. hier de nodige kanttekeningen geformuleerd over hoe dit soort processen lopen. Ik noem de discussie over het Stadhuiskwartier 'zwarte T-Ford inspraak' (je kunt alle kleuren T-Ford kopen als hij maar zwart is, je opinies mogen zich beperken tot de accessoires) Daar waar mij of mijn stichting gebrek aan objectiviteit verweten wordt, kan ik datzelfde verwijt namelijk plakken op het hele communicatieproces rondom het stadskantoor.
Daar kom je dus nooit uit.

Waarom zou je alleen maar klagen
Verstandiger vind ik het om er op toe te zien dat onze peiling zorgvuldig verloopt en wordt uitgevoerd. Dan ontstaat er een onderbouwd beeld. We hebben met onze straatinterviews kwalitatief onderzoek gedaan en daar een aantal opvattingen gedestilleerd voor of tegen het stadskantoor. Die hebben we zorgvuldig geclusterd. (De opzet en vragenlijst zijn te bekijken op de website van Stichting volkspeilingen Deventer) Het is niet een enquête met een simpel ja of nee geworden. Hij moet ook zicht geven op een aantal variabelen. Dat maakt hem interessanter. De afdeling communicatie van de gemeente kan er in ieder geval zijn voordeel mee doen.
Veel mensen waarschuwen mij dat ik me geen enkele illusie moet maken over de waarde van de enquête. Hij zal geen invloed hebben op de besluitvorming. Ik geef mensen daarin gelijk. Maar ik ben niet iemand van het klagerig verongelijkt zijn. Het is duidelijk dat de Deventer politiek geen vertrouwen heeft in haar eigen democratische middelen, nu het even niet uitkomt. Alle argumenten waarom de raad een referendum uitsluit kun je ook omdraaien. Durft de raad het niet aan, oké, daar hoef je het als burger niet vanaf te laten hangen. Neem dan zelf initiatief.

Won't get fooled again

meet the new boss, same as the old boss

Moedig kunnen we een groot deel van onze gemeenteraad niet noemen. Verbonden met kiezers? Ja, drie weken voor de verkiezingen en dan maar hopen dat er geen lijken uit de kast zijn gekomen tijdens de bouw van het kantoor of dat we dat binnenskamers kunnen houden. Gaat het fout dan is de raad verontwaardigd en mag Margriet de Jager of het hele College opkrassen en gaan we als raad weer over tot de orde van de dag. 'Meet the new boss, Same as the old boss', zong ooit the Who. Als de peiling het beeld oplevert dat ik vermoed - dat heel veel burgers tegen de plannen zijn - kan in ieder geval niemand meer zeggen, ja sorry, we wisten het niet.' Ben ik cynisch? Nee realistisch. Maar zo'n politiek afrekenklimaat gun ik onze bestuurders niet. Nogmaals, onze drijfveer is dat belangrijke besluiten breed draagvlak moeten krijgen. We peilen om opvattingen van burgers inzichtelijk te maken. Er is meer burgerlijke wijsheid in Deventer dan we denken. het zou goed zijn als de politiek haar eigen stemmers wat meer zou vertrouwen en niet verontwaardigd is dat men niet meer klakkeloos een mandaat krijgt voor vier jaar. Met oprechte bedoelingen willen we opinies van Deventer burgerij onder het voetlicht blijven brengen.En als uit onze enquête blijkt dat de burgerij in meerderheid positief is over de plannen. Dan geef ik Margriet de Jager een bos bloemen.

Geen planoloog maar een Deventer huttenbouwer

2012-02-12T10:59:00.005+01:00

gemeentelijke huttenbouwer

Dit blog is je reinste broodroof voor mezelf. Ik ben zelf adviseur in het domein jeugd en welzijn en ik ga in dit blog pleiten voor het drastisch minder gebruik maken van externe adviseurs door overheden. Mijn stelling is dat als je een adviseur aanstelt als overheid, dat dat betekent dat je dan het overzicht zelf kwijt bent en vaak niet meer gelooft in je eigen waarneming. Met de aanstelling van adviseurs wordt je er ook steeds afhankelijker van. Het is een soort verslaving en vluchtheuvel die tot denkluiheid en gebrek aan eigen verantwoordelijkheid leidt.
Politici hebben er vaak een handje van om bij moeilijke dossiers adviseurs van buiten
aan te trekken. Begrijpelijk als je onzeker bent over een bepaald onderwerp maar ook erg makkelijk ook om je achter te verschuilen. 'De adviseur zegt het, dus laten we het maar zo doen, want hij/zij is immers de deskundige.' Te veel stappen en besluiten worden gelegitimeerd op basis van adviseurs van buiten, die wel een oplossing weten voor jouw probleem.

Gezond verstand

Het is een aanslag op het gezonde verstand en het eigen zelfvertrouwen. Wie durft een adviseur nog tegen te spreken? 'Hij/zij is deskundig en ik niet.'
Maar wie goed kijkt naar adviseurs ziet dat zij de wereld in stukjes knippen. Hun advies staat op zich, het maakt geen organisch onderdeel uit van de manier waarop we samenleven. Ze weten meestal heel veel van een klein beetje en daardoor ook maar een klein beetje van heel veel. Vraag je ze iets dat buiten hun expertise ligt, dan zijn ze onzeker of weten ze nog wel een andere adviseur in hun netwerk die dat vraagstuk op kan lossen. En eigenlijk vinden ze ook vaak dat hun opdracht te beperkt is geweest. 'Wil je het helemaal goed doen, dan zou je me nog voor dat en dat moeten vragen.'

Complexe wereld

organisch

Natuurlijk is wat ik hiervoor schets een te eenvoudige voorstelling van zaken. De wereld is ingewikkeld en complex geworden en daarom kun je eenvoudigweg niet alles meer weten. Maar dat neemt niet weg dat je grondhouding moet zijn dat je wel alles wilt weten, althans van alles een klein beetje, en dat je de moed hebt om eigen ideeën te ontwikkelen. Vroeger groeide een stad organisch, met kleinschalige stapjes. Men paste zich aan aan de mogelijkheden die zich voordeden, of die wijzigden. Men keek wat er voorhanden was, en zo groeide een stad waarbij de menselijke maat uitgangspunt was. Waar je zoiets in feite alleen nog terug kunt vinden is op kinderbouwdorpen zoals ze vaak in de zomervakanties worden opgezet. Met die aantekening dat je de dan ook de ruimte geeft en dat niet een of andere goed bedoelende volwassen adviseur zegt hoe ze moeten bouwen. Zo'n huttendorp ontstaat en ontwikkeld zijn eigen patronen dynamiek en structuur.
Tegenwoordig wordt alles gepland, worden problemen grootschalig aangepakt en geclusterd en bedenken we een soort grote gemene deler waar alles in moet passen, lees zich aan moet passen. En al snel verschijnt het gilde der adviseurs om de hoek.

Vinexwijken
Wilde je honderden jaren geleden een huis bouwen, dan sprak je af met een aannemer zelf en die begon volgens jullie afspraken te bouwen. Je wist wat hij kon, hij wist wat jij wilde. Soms was er een tekening, meestal was er de kennis bij overlevering en vakbekwaamheid in de omgeving die je in kon huren. Als je tegenwoordig een huis wilt bouwen, loop je vast in een woud van regels en specialisten. Veel van die regels zijn goed in termen van volksgezondheid en veiligheid, maar velen zijn ook zo normerend dat ze mensen onnodig in een keurslijf duwen. Wil je zelf een huis bouwen? Laat al snel maar alle hoop varen. Als je al een kaveltje vindt, dan is alles dicht geregeld. Bouwvakkers die alles een beetje kunnen bestaan door alle efficiency niet meer. Voor alles is een specialist en om de juiste te vinden is er altijd wel een adviseur. Met de beste bedoelingen hebben we met al onze regels en plausibele deeladviezen een omgeving gecreëerd die steeds oppervlakkiger en middelmatiger wordt. Vinexwijken zijn de meest sprekende voorbeelden. Het zijn stedenbouwkundige adviseurs en projectontwikkelaars die architecten aansturen die in feite bepalen hoe mensen kunnen wonen. Vinexwijken zijn de probleemwijken van de toekomst.

Ik vlieg niet in een helikopter over de stad

planologie heeft de neiging te ontmenselijken

Omdat de politiek er zelf niet uitkwam werden Coenen en Asselberg ingehuurd om een stedebouwkundige visie voor de binnenstad te ontwikkelen. Daarbij wordt automatisch uitgegaan van aannames die door een college of ambtenaren worden aangereikt over hoe een binnenstad zich zou moeten ontwikkelen. Maar hebben raadsleden nog wel eens teruggedacht aan de keren dat ze zelf als huttenbouwer hun zomervakantie doorbrachten? Dan hadden ze vast tot de conclusie kunnen komen dat de binnenstad organische kleinschalige bebouwing vraagt. grote kantoren prima, maar niet op die plek.
Hadden we Asselberg en Coenen nu echt nodig? Had Deventer zelf niet de kennis, kunde en burgerlijke wijsheid in huis om plannen voor de binnenstad te maken? Ik vind van wel. Adviseurs en specialisten kunnen goed en overtuigend lullen over 'hun ding', ik weet er zelf alles van. ' Met mooie beeldende taal, schitterende presentaties met zichtlijnen, looplijnen, landmarks, ambitiedocumenten et cetera et cetera. Bij stedenbouwkundigen ben ik sowieso altijd kritisch. Zo'n rode verbindingslijn op zo'n tekening tussen twee buurten zegt mij helemaal niets. Ik vlieg immers niet met een helikopter over de stad, ik ervaar hem op oogniveau. En als ik er met een organisch oog naar kijk, moet een stad groeien of veranderen door kleine ingrepen of wijzigingen. In de geest van de huttenbouwer die we in onszelf verloren zijn.

Kapitaalvernietiging

menselijk kapitaal

In feite zouden politici, ambtenaren en lokale plannenmakers vooral wat kennis moeten hebben van de regels van het 'new urbanism'. Als je met zo'n blik naar de ontwikkelingen in een stad kijkt kun je zelf grotendeels je eigen antwoorden verzinnen. In Deventer heeft de politiek eerst een doel geformuleerd. 'We willen een groot stadskantoor in de historische binnenstad.' Het motiveringssausje er omheen is dat we een aantal moeilijke plekken op willen lossen. Het is echter een ongelooflijke ingreep op het organische patroon dat vroeger is ontstaan. En het is een verouderd idee dat een grote organisatie vanuit één locatie moet werken. In de oorlog had Deventer 35 ambtenaren op die plek. Nu we er ruim 800 hebben, moeten we ze dan op dezelfde plek bij elkaar proppen? Het plan ontmenselijkt de binnenstad, in plaats van de kracht er van te versterken en de organische structuur te erkennen en te koesteren. Vervolgens vragen we adviseurs met al hun zichtlijnen en mooie volzinnen er een verhaal en beeld omheen te bouwen. Het was of ik woonwarenhuis Eijerkamp een rondleiding zag doen, door de toonzaal 'eigentijds klassiek', toen Riedijk zijn plan uitlegde.
Maar Deventer zou eens meer op eigen denk- en verbeeldingskracht moeten vertrouwen. Ik kom zo veel mensen tegen met liefde en kennis over deze stad. In plaats van ze te koesteren maken we ze ondergeschikt aan de visie van adviseurs die onze eigen plannen moeten legitimeren. Zo doen we aan kapitaalvernietiging. Menselijk kapitaal, en zo verminken we een organisch gegroeide binnenstad met Eierkamp architectuur: eigentijds klassiek.

De week van 'het Volk'

2012-02-10T09:36:00.001+01:00

Co-creatie

Volgende week gaan we peilen. 'Volks' peilen over de plannen voor het nieuwe stadskantoor. Achter de schermen zijn vrijwilligers hard aan het werk om het logistiek allemaal voor elkaar te krijgen. Vandaag leggen we de laatste hand aan een bel-instructie voor de vrijwilligers en een zorgvuldige vraagstelling en instructie. Gisteren zijn alle raadsleden en de pers op de hoogte gesteld dat we maandag beginnen. We hebben ze uitgenodigd om een kijkje te komen nemen. Spannend.
Soms moet je voor een idee gaan en de moed hebben om te kijken hoe het zich ontwikkeld. De werkwijze dient zich als vanzelf aan. De gezonde combinatie van een eerste idee, intuïtie, anticipatievermogen, creativiteit
en enthousiasme om niet te vergeten.
We zijn tegen wil en dank een 'ja maar' samenleving geworden waarin we vaak alles van te voren beredeneren voordat we aan de slag gaan. Zo sterven veel ideeën in de notendop. Je kunt ook een globaal idee hebben en daar naar toe werken. Zo ontwikkelt zich als vanzelf een model van co-creatie om volkspeilingen te organiseren, daar waar politiek het niet aandurft.

Mijn week van het Volk
Het is voor mij al met al de week van het volk. Werkelijk waar, want behalve dat ik samen met alle denkkracht van onze initiatiefnemers dit plan voor een Volkspeiling ontwikkel, speelt het woord 'volk' een prominente rol in mijn leven deze week. Eerder deze week ben ik betrokken geraakt bij een speeltuinincident in een 'volks'buurtje. Het zat een gouden vrijwilliger zo diep, hij was het zo zat, hoe een groepje jongeren zich misdroeg, dat hij niet meer voor zichzelf in stond. Een orkaan van frustratie kwam los in het gesprek. Hij keek me heel boos aan toen ik hem rustig en tegelijk betrokken zei dat hij door zijn optreden - of hij het wilde of niet - een onderdeel van het probleem was geworden. Ik provoceerde hem bewust een beetje. Die agressie moest er even uit en die mocht hij van mij wel even projecteren. Het gesprek eindigde goed. De spanning was er voor even vanaf, en er zijn heldere afspraken gemaakt over een aanpak. Werk aan de winkel.

geen zorgen! zonder pathos enquêteren wij alleen

Volkstuin
Gisteren 'peilde' ik de stemming bij gebruikers van een 'volks'tuin of ze een volkstuinvereniging wilden worden. Grappig detail, de bijeenkomst vond plaats in een vrijwel leegstaand gemeentehuis als gevolg van een herindeling. Af en toe vond er een vergadering plaats en soms een bruiloft. Ik moest weer aan de Slag om Nederland denken. Die volkstuinvereniging gaat er komen en er is een enthousiaste werkgroep gevormd.
Na afloop werd ik aangesproken. Mensen hadden me maandag op de televisie gezien. Een aannemer zei, dat hij niet snapte dat in deze tijd dit soort plannen worden doorgedrukt. Nou ja, zo ver is het nog niet.

Cocreatie
Toen ik laat thuis kwam zag ik een exemplaar van het blad Movisie liggen, met op de voorkant de tekst 'gemeenten kom tot cocreatie!'. Welnu, dat zijn wij met de volkspeiling met burgers aan het doen. Het geeft fantastisch veel energie. Misschien minder praatateliers, maar doelen stellen en er samen naar toe werken. Wij zijn bereid om een 'Volks'workshop over onze ervaringen te geven.

Exit Volkskrant
Vanmorgen heb ik mijn abonnement op de "Volks'krant opgezegd. De bezorger heeft kennelijk last van wintertenen, want de hele week moest de krant nabezorgd worden. Geen telefoontje of niks van de afdeling relatiebeheer. Exit Volkskrant.

Tot heil van het volk
Straks een interview, de laatste hand aan de telefonische enquête leggen, morgen een logistieke test uitvoeren en dat allemaal tot heil van Deventer en haar volk in het bijzonder. Volgende week: de week van de 1e volkspeiling. Goed weekend
en o ja, we hebben donateurs. Wil jij niet achterblijven klik dan even op www.deventervolkspeiling.nl

Op naar de 1000

2012-02-09T00:56:00.000+01:00

Ik heb zojuist mijn vijfhonderdste unieke bezoeker gehad op mijn blog zegt mijn statistiek. Moet ik die niet uitnodigen voor een borrel? De bezoekersaantallen maken iedere dag een sprongetje omhoog. Per dag heb ik nu toch over de driehonderd unieke bezoekers en dat is meer dan waar ik op had durven rekenen. Ik heb besloten om los van het initiatief tot een volkspeiling, er mee door te gaan. Als zonnige dwarsdenker uit levensovertuiging, zijn er onderwerpen genoeg in Deventer om over te schrijven. Het is leuk en boeiend om daar ook waardering voor, of tegengas op te krijgen.

Het media-aanbod in Deventer is veel te schaars geworden

Ik krijg nog steeds leuke en geïnteresseerde reacties over het programma De Slag om Nederland. Het heeft veel mensen aan het denken gezet. Gisteren heb ik iemand gesproken die altijd al een keer kennis met me wilde maken. Hij las mijn ingezonden brieven in de Stentor altijd met veel plezier. Zo'n compliment is natuurlijk altijd leuk om te horen. Hij zei er meteen achteraan dat het ook
nodig was. Er is te weinig tegenkracht in Deventer omdat het media aanbod veel te schaars is geworden. De Stentor staat binnenkort vast weer bezuinigingen te wachten en dat wordt het nog moeilijker om een onafhankelijke en kritische krant te zijn. Op de Deventer staatsomroep 'DRTV' kom ik later nog een keer terug.

soc. media als tegenwicht

Een tijd geleden had ik een gesprek met de adjunct hoofdredacteur van de Stentor in Apeldoorn, over een artikelenserie die ik wil schrijven over jeugdig talent. Ik ben het doemdenken over jeugd namelijk nogal zat. Ik wil een ander jeugdbeleid, helemaal weg uit het dominante probleemdenken. Leuk gesprek, ook al heb ik door dit initiatief dat idee tot eind van de maand op een laag pitje moeten zetten. Soms gaat je burgerplicht voor. Hij vertelde me over de brede range van lezers die een regionale krant moet bedienen. Van laag opgeleid tot en met de professor en alles wat daar tussen zit moet een regionale krant bedienen. Dat is ingewikkelder dan het op het eerste gezicht misschien lijkt.

Ghostwriter over de dood
Binnenkort wordt ik ghostwriter voor een bedrijf in de uitvaartbranche. Nee, het is geen grappige woordspeling: ik ga geen séances met geesten notuleren. Ik mag met oprechte verwondering en nieuwsgierigheid boeiende teksten schrijven over de ontwikkelingen in deze sector. Spannend, ik denk dat ik daar wel mee uit de voeten kan.

Annemarie van Gaal mailde
Heel leuk om een reactie van Annemarie van Gaal te krijgen naar aanleiding van mijn blog waarin ik voorstelde dat D66 haar zou benaderen als nieuwe wethouder. Ik had haar geattendeerd op dat blog en ze is iemand die zo veel mogelijk zelf reageert. Een schril contrast met overheidsdienaren en politici. Door de bank genomen reageren die nooit of heel laat. Leuke reactie.

Beste Marien, Wat een leuke blog en wat goed dat je dit doet! Helemaal trots ben ik :-)
Veel groeten Annemarie

Ik heb hem in kopie aan de Stentor doorgestuurd. Niet zozeer om hem daar te plaatsen of om mijn ego te strelen, maar om te laten zien aan anderen dat ik niet blufte toen ik er in een Tweet over schreef. Ik meen trouwens oprecht dat mensen uit het zakenleven een verrijking van ons politiek bestel zouden zijn. Nu worden overheden gedomineerd door ambtenaren of overheidsgerelateerde beroepen. Dan is het niet gek dat men zo naar binnen gekeerd is en vooral sigaren uit eigen doos presenteert.

2 euro schenken?

Het was helemaal leuk thuis komen uit mijn werk. de Stentor stuurde mij een mailtje door van een inwoner die wilde doneren aan de Stichting Volkspeilingen. Ik heb het doorgestuurd aan onze penningmeester die contact met de man heeft gezocht. Zij hebben beiden een leuk gesprek gehad. De man was ontevreden over over hoe de gemeente met burgers en inspraak omging. Het bekende verhaal, je mag meepraten, maar zo ingekaderd dat je alleen mag meepraten over wat de gemeente bedacht heeft of zich heeft voorgenomen. Door te doneren aan onze stichting had hij het gevoel dat hij er toch iets aan kon doen. Aardig van hem, wij willen geen vluchtheuvel worden van burgers die teleurgesteld zijn in de lokale overheid, we willen laten zien dat het niet van de overheid hoeft af te hangen om je mening te geven. Die schenking komt goed uit, want we hebben hard geld nodig, want ons initiatief is zo pril dat we op dit moment niet voldoende tijd en energie in fondswerving kunnen steken. Dat gaan we doen na de eerste peiling. We hebben begroot dat we met duizend euro voldoende budget hebben om een eerste betrouwbare peiling te organiseren. Als al die unieke volgers nu eens 2 euro overmaken.....

Draagt u ons initiatief een warm hart toe en u wilt onze peiling mogelijk maken. Dan kunt u een bijdrage storten op rek. nummer 25.45.34.368 Stg. Volkspeiling Gem. Deventer ovv ‘schenking volkspeiling’ ( we gaan discreet om met de informatie van schenkers) of kijk op www.deventervolkspeiling.nl

Menselijk kapitaal
We voeren onze peiling sowieso uit, maar met dat geld hebben we iets meer lucht en speelruimte om dingen te organiseren. De waarde van wat we doen is echter vele malen groter en niet in geld uit te drukken. De mensen die meewerken zijn goud waard. En los van het resultaat of hoe het initiatief ontvangen wordt: We laten zien dat actief zijn voor de democratie niet af hoeft te hangen van de kaders alleen, die de gevestigde politiek hanteert. Komt Mozes niet naar de berg toe, dan komt de berg wel naar Mozes toe. Zo doen wij dat in Deventer. Ook buiten de kaders van het gemeentehuis kun je met politieke thema's bezig zijn.

Annemarie van Gaal volgt Marc Jan Ahne op?

2012-02-07T23:30:00.001+01:00

wat een verademing, de nuchterheid van Annemarie van Gaal

Vandaag in de auto - ter hoogte van Ommen - mijn luister cd over 'Ambitie' van succesvolle zakenvrouw en investeerder 'Annemarie van Gaal' beluisterd. Frisse vrouw, met heldere en scherpe opvattingen over hoe je een bedrijf runt. Ze heeft haar sporen verdient door een bedrijf op te starten in een omgeving die zeer moeilijk was om te ondernemen. Dat alleen al leest/luistert als een heel spannend verhaal. Waar niemand geloofde in succes, slaagde zij door onconventioneel, en met grote voortvarendheid de situatie naar haar hand te zetten: menselijk, inventief, rechtvaardig, doelgericht en zakelijk. Werkelijk een verademing zo'n verhaal te horen in onze poldersamenleving. Ze is heel erg van eigen kracht, anticiperen, doelgericht zijn en een ondernemende houding. Ze veegt met plausibele verklaringen de vloer aan met adviseurs en heeft scherpe opvattingen over vergaderen. 1 op 1 kun je
de zakelijke wereld nooit over de overheid heen leggen, maar ik ben er van overtuigd, dat zo'n type als wethouder, met een frisse blik naar diep ingeslepen structuren zou kijken. Ik weet bijna zeker dat ze de stad en haar ambtenaren achter zich zou krijgen, na het overwinnen van veel weerstand. Ik denk dat ze uit bedrijfsmatige overwegingen de ambtenaren onmiddellijk uit de Leeuwenbrug zou halen en verplaatsen naar een nog goedkoper kantoorpand elders. Nieuwbouw zou helemaal niet im frage zijn. Ze zou vast het gemeentelijk apparaat opdelen in eenheden die niet groter dan vijftig gemotiveerde personen zouden zijn, en die niet allemaal op dezelfde plek bivakkeren. Architect Riedijk van het stadskantoor mocht de rekening sturen, verliezen moet je in een keer afschrijven want neem je verlies als ondernemer en ga over tot de orde van de dag. Hij zou een afscheidsborrel krijgen voor bewezen diensten.
D66 mag in haar zoektocht naar een opvolger van Marc Jan Ahne het idee gratis hebben: 'pols Annemarie, al doet ze het maar een jaar, en Deventer ziet er anders uit. Toeval bestaat niet, ze weet immers hoe het is om in Moskou te werken en als ze Moskou a/d IJssel ziet is ze vast verkocht.' Alexander Pechtold vindt dat de bezem door een aantal structuren moet in Nederland, welnu, de victorie kan beginnen in Deventer. Fractievoorzitter Patrick Sonneveldt kan door dit briljante idee, schat ik in, binnen zeven maanden al burgemeester van Twenterand worden.

Operatie beltegoed

Vanavond met de 'volkspeilers' vergadert over de telefonische enquête - operatie beltegoed - die we volgende week uit gaan voeren. We gaan met belteams van burgers, vijf avonden van vijf uur tot half acht 's avonds en met de afsluiting op zaterdag 18 februari, een telefonische enquête uitvoeren. De vragenlijst stellen we op met behulp van een socioloog met ruime onderzoekservaring. Zo wordt de kwaliteit die we nastreven gewaarborgd.
We hanteren bij de uitvoering een belscript waar iedereen zich aan moet houden. Het wordt een a-selecte steekproef, volledig controleerbaar. Iedere avond doen we een update met een filmpje. We hebben niets te verbergen. Mijn kantoor verandert hierdoor een week lang in een call-centre. Voldoende vrijwilligers hebben zich aangemeld, maar als er mensen zijn die dit lezen en die belangstelling hebben meld ik vanaf hier dat ze een mailtje kunnen sturen aan volkspeiling@gmail.com en we nemen contact met je op. Als je een keer wilt koken, ook prima. en doneren mag ook op de website van onze stichting die sinds zondagavond in de lucht is.

Standpunten politieke partijen over het stadskantoor
Mensen kunnen daar van een aantal politieke partijen de standpunten lezen over het stadskantoor zoals we die gevonden hebben in stukken of verkiezingsprogramma's. In pogingen tot contact met politieke partijen, wordt er op mail nauwelijks tot niet gereageerd. Het lijkt dat telefonisch contact ook gemeden wordt op Groen Links na. Kennelijk zijn we niet serieus genoeg of komt het nu even niet uit.
Dan maar zo. Mocht de informatie achterhaald zijn, dan kunnen we het aanpassen.
Wij draaien volledig op burgerinitiatief en met dito inventiviteit. Het is niet alleen serieus, maar vooral ook leuk en leerzaam om te doen. Van niets iets maken. We nodigen alle raadsleden uit om volgende week even binnen te vallen, zodat ze een kijkje kunnen nemen of we het allemaal wel eerlijk doen. Ambtenaren mag ook. Ik heb het vermoeden dat daar weinig gebruik van wordt gemaakt, maar goed we zullen zien.

Geschiedenisles.
Iemand belde mij en wilde graag een gesprek met mij over de hele geschiedenis van het stadskantoor. Ik had hem uitgenodigd aan het eind van onze vergadering. Het werd een boeiende geschiedenisles van ruim een uur in de recente moderne binnenstadsgeschiedenis. Hij was blij verrast dat wij proberen een objectieve peiling te organiseren en dat we het middel volkspeilingen ook een instrument willen laten zijn voor in de toekomst. Nogmaals het stadskantoor is de aanleiding, maar onze drijfveren reiken verder. Die kloof moet kleiner en van binnenuit de Deventer politiek wordt die niet geslecht.

De raad is moe

De analyse van onze gast was dat onze enquête niet serieus wordt genomen. 'De raad is moe van het dossier, men wil er vanaf, het moet nu maar gebeuren, het heeft zich te lang voortgesleept.' Ondanks dat de tijden ingrijpend zijn veranderd moet nu de kogel door de kerk. Inderdaad men heeft zich ten gemeentehuize dit voornemen in het hoofd geprent en heeft zichzelf welhaast omgeven met teflon om ieder ander argument af te weren.' Ik deel zijn analyse wel. Het zijn dit soort omstandigheden die altijd leiden tot de slechtste besluiten.
Ik haal nogmaals Ghandi aan: 'alles wat we doen in het leven is zinloos, maar we moeten het wel doen.' In die geest gaan we het peilen toch maar doen.

Stemmingmakerij van De Slag om Nederland?

2012-02-06T23:05:00.001+01:00

http://vpro.nl/deslagomnederland

Natuurlijk keek ik uit vanavond naar de uitzending van De Slag om Nederland. Je werkt aan een programma mee en je weet natuurlijk niet wat programmamakers er van bij elkaar snijden.
Ik had vooraf ingecalculeerd dat het programma stelling nam en scherpte zocht. Ik wist bij voorbaat dat ik daardoor verder geframed zal worden als niet objectief.
Ik had het er vanmiddag onder de thee met mijn vrouw over. We bespraken hoe De Slag om Nederland in Deventer zou vallen. Ik zei: ik kan in een gesloten enveloppe de
reacties van het Deventer politieke establishment wel opschrijven. Stemmingmakerij, ongenuanceerd, partijdig.

Halve waarheden
En ja hoor ik zag de twitterberichten voorbijvliegen. Bijna letterlijk wat ik voorspelde: #DSON halve waarheden, ongenuanceerd, stemmingmakerij, tendentieus.
Ik loop te lang mee in het publieke domein om te doorzien dat dit de gebruikelijke Pavlovreactie is om kritiek te parkeren, om vervolgens zo snel mogelijk over te kunnen gaan tot de orde van de dag.
Laat ik het eens omdraaien. Is het hele communicatieproces van de gemeente tot op heden niet één lange doelredenering en tamelijk tendentieus geweest om dit plan te realiseren? Alle argumenten voor, worden netjes gerangschikt. Op alle vaak redelijke argumenten tegen, wordt niet of nauwelijks ingegaan. 'Slaapt u rustig verder Deventenaar, het komt allemaal goed.'

Bekijk de video in andere formaten.
Dat is mijn grote kritiek op dit hele proces. Van mij mag er een nieuw stadskantoor komen, als er werkelijk breed draagvlak onder de bevolking is.
Maar dan moet je andere participatiemiddelen inzetten en de grondhouding durven hebben dat mensen ook een andere opvatting kunnen hebben dan je zelf hoopt als bestuurder. De discussie over het stadskantoor onderschrijft telkens mijn stelling. Deventer is vooral goed in rituele participatie of inspraak. Het is vooraf geoormerkt, we delen af en toe een cadeautje uit en vervolgens doen we toch wat we zelf willen: genuanceerder kan ik het helaas niet zeggen. Ik ben me er zelf pas in een laat stadium mee gaan bemoeien, omdat ik te veel weerstand, wantrouwen en onverschilligheid in de stad hoorde bij burgers van buiten het binnenstadscircuit dat toch veel te veel de biotoop van onze bestuurders en ambtenaren is geworden.Voor dergelijke plannen vind ik dat breed draagvlak nodig is en om dat te krijgen moet je je best doen.

Referendum durven we niet. Hoe serieus neem je werkelijk je eigen bevolking?

burgerlijke wijsheid

Met een open houding gaan wij volgende week een volkspeiling organiseren. Dezelfde houding waarmee je stemmingen organiseert in de democratie. Mensen gaan niet bij een stembureau zitten op de voorwaarde dat iedereen jouw politieke voorkeur stemt. Iedere uitkomst is relevant, wat ik er zelf ook van vind, dat willen mensen wiens feestje ik kennelijk verstoor maar niet aannemen. Het is een aardige paradox. Burgers hebben steeds minder vertrouwen in politici. Burgers die daar iets aan willen doen worden door politici gewantrouwd.
Heeft het zin? Gahndi zei ooit: alles wat we doen is zinloos, maar we moeten het wel doen.
Wat politici ook over mij of ons initiatief van de stg Volkspeilingen Deventer gaan zeggen. In de uitvoering zijn we objectief en transparant. Kom het zelf maar controleren, de koffie staat klaar.
Het blijft jammer dat de gemeenteraad haar eigen instrumenten - een referendum - niet in durft te zetten. Hoe serieus neem je dan je eigen bevolking? Het gaat mij om het serieus nemen van burgerlijke wijsheid en niet een keer in de vier jaar waar we vooral mooie dingen beloven of het er niet met elkaar over hebben zoals met dit dossier stadskantoor. Rijp en groen door elkaar hebben inwoners van Deventer opvattingen over dit plan. De resultante daarvan zal een betrouwbaar beeld geven van hoe de vlag er werkelijk bijhangt. Raadsleden en College doe er je voordeel mee.
Stap over je trots heen en probeer eens te freestylen. Dat is moeilijk genoeg, dat besef ik. Ik nodigde eerder in dit blog raadslid Janine Harsselaar uit om dat te doen, maar ze ging niet in op mijn redelijke vragen of argumenten. Het enige wat ze kon doen in haar reactie, was uithalen naar haar rivaal en concurrenten Gemeentebelangen. Het gebruikelijke gedrag van politici helaas.
Dat is kennelijk de dominante Deventer politieke cultuur. Of ben ik nu ook vooringenomen en stemming aan het maken?

Groen Links met chips voor de buis
Ik vond de twitterberichten van Groen Links Deventer overigens leuk vanavond. Die hebben samen met chips erbij naar DSON zitten kijken. Hun slogan is 'dat ze zin in de toekomst hebben'. Dat stralen ze ook uit. Wij hebben serieus met die fractie over dit onderwerp gesproken. Dat was een prettig gesprek ook al verschilden we in een aantal opzichten van mening. Maar ze doen niet krampachtig over weerstand en gaan debat niet uit de weg. Dat is een houding waar andere politici een voorbeeld aan zouden kunnen nemen. Of ben ik nu weer partijdig terwijl ik nog nooit op Groen Links gestemd heb?

De Leeuwenbrug lonkte naar mij

2012-02-06T10:17:00.003+01:00

Vanmorgen, toen ik mijn hond had uitgelaten en naar huis liep, scheen ineens de felle zon in mijn ogen. De koperen ploert weerkaatste in deze heldere lucht via de ramen van de Leeuwenbrug in mijn ogen. Alsof het gebouw naar me lonkte en wilde zeggen: 'je vergeet me toch niet hè? ik ben er trots op dat de Deventer ambtenaren mij gebruiken.'
Ik vind het niet het mooiste gebouw in Deventer, het verdient ook wat aanpassingen,maar ik heb er toch wel een band mee opgebouwd. Toen ik in Overijssel ging werken en voor mijn eerste klus in Deventer moest zijn was het in aanbouw. Als van oorsprong bouwkundige keek ik met bewondering naar de kapconstructie die in aanbouw was. De koperen dakbedekking vind ik ook heel erg bij Deventer passen. Het is een markant
kantoor dat prima bij de schaal van Deventer past. Het heeft ook bijnamen zoals 'de boekensteun' of 'de Kassa'. Meestal is dat een goed teken. het is het juiste gebouw op de juiste plaats en met naar mijn oordeel nu de juiste bestemming: huisvesting van onze ambtenaren.

Nieuwe stadskantoor geen werkelijke impuls
Wat in Enschede uitstekend werkt, in feite de situatie zoals nu in Deventer, ambtenaren huisvesten op een goed bereikbare plek en het bestuur op een andere, lijkt me nog steeds een veel verstandiger en goedkoper uitgangspunt. Ik ben er van overtuigd dat de gemeente zeker 30 miljoen op haar huisvestingslasten kan besparen door voor bestaand met verbouw te kiezen. Hoe mooi ook mensen het ontwerp van Riedijk mogen vinden, het is een goede architect, maar de omvang van het gebouw, is veel te grootschalig voor die plek. Het is niet de impuls voor de binnenstad die College en een meerderheid van de raad niet nalaten te blijven roepen. Maar we weten allemaal dat een kantoorcomplex, in een ritmisch retro geveljasje, geen werkelijke impuls voor de binnenstad is. De omzet van ondernemers zal er geen euro door stijgen. Die plek kan een heel andere invulling krijgen aansluitend op de schaal van de binnenstad.

Vanavond VPRO Slag om on Nederland (Ned2 20.25 uur)
Vanavond is de uitzending van De Slag om Nederland dat als onderwerp heeft de ambitieuze bouwplannen van bestuurders. Deventer komt daar ook in voor en natuurlijk ben ik nieuwsgierig naar wat het programma aan de kaak stelt.
Ik vind, en ik spreek uit ruime ervaring, dat overheden met hun vastgoedplannenmakerij vaak volledig zijn los gezongen van de realiteit van gewone mensen. Ik ben zo'n beetje overal geweest, Tweede kamer, ministeries, veel provinciehuizen en nog meer gemeentehuizen.

Afstand en verzakelijking

Overal is de tendens dat het steeds zakelijker en afstandelijker wordt. Pasjes, beveiliging, kleurloos. Dat noemen we professionaliteit, maar ik noem het verarming. Op ieder gebouw ontbreekt in feite het bordje:

'u treedt hier een overheidsgebouw binnen, burger laat uit lijfsbehoud hier uw hoop maar varen.'

Natuurlijk, ik overdrijf bewust een beetje met deze tekst, maar het is een feit dat de kloof tussen overheid en burgerij steeds dieper wordt en dat de macht van de overheid daardoor steeds groter wordt. Ik moet daarbij vaak denken aan de Franse filosoof Michel Foucault die de relatie tussen soevereine en disciplinerende macht in Surveiller et Punir blootlegde. Je ziet de sporen er telkens van terug in de moderne architectuur die dienstbaar is aan de latente dromen van zelfexpressie van bestuurders en machthebbers. Die tendens van afstand tussen burger en politiek en ambtenarij zal zich met de huidige nieuwbouwplannen helemaal voortzetten.

Deventer werkgelegenheid: meer vertrouwen in eigen talent

Natuurlijk moet de Leeuwenbrug aangepast worden. Maar ik heb nog genoeg verstand van bouwkunde en architectuur om te weten dat het dan ook een heel toegankelijk en duurzaam gebouw kan worden dat op die aspecten de vergelijking met die overspannen plannen voor de binnenstad glansrijk kan doorstaan. En die verbouwing zouden zomaar Deventer architectenbureaus voor hun rekening kunnen nemen. Over lokale werkgelegenheid gesproken, laten we eens wat meer vertrouwen hebben in Deventer talent.

Sobere overheid als deugd
De Leeuwenbrug lonkte naar mij vanmorgen en vanaf mijn heerlijk zittende bureaustoel type ik hier deze zinnen. Die bureaustoel heeft ook een verhaal. Tien jaar geleden deed ik een klus voor de gemeente Breda. Op de gangen in het stadskantoor stonden honderden bureaustoelen. Van perfecte degelijke kwaliteit en in uitstekende staat en aanpasbaar in vele standen. Ik vroeg mijn opdrachtgever waarom ze daar stonden. Ze waren afgeschreven en iedereen kreeg een nieuwe bureaustoel. Hij nam zijn bureaustoel niet over maar bood mij aan de zijne voor mij te kopen. Ik nam er ook nog een mee voor mijn collega Joop Hofman. Zo doen ZZP-ers dat. Voor vijf euro per stuk hadden wij twee prima bureaustoelen. Ik denk dat de ambtenaren in Breda inmiddels twee nieuwere modellen verder zijn. Ik vertel deze anekdote omdat ik vind dat een sobere overheid wat mij betreft een deugd en houding moet worden in plaats van dat het bevochten moet worden.

Nieuwe website
Gisteren is de website van de Stichting Volkspeilingen de lucht in gegaan. www.deventervolkspeiling.nl In een nog sobere versie, We kiezen voor een groeimodel. Stapje voor stapje, en met beide benen op de grond.

Correctie en excuses

2012-02-05T21:45:00.002+01:00

voor Margriet

Net een Twitterberichtje van Margriet de Jager op een nieuw blog van mij. Dat ik nogal pissed geschreven had. Ik maakte uit een bericht van de Stentor op dat alleen binnenstadsbewoners de plannen van Riedijk gepresenteerd kregen. Dat leek me wel erg cynisch naar de andere burgers toe. Mijn geloof in de geschreven media is soms te groot merk ik dan. Ja ik blog, en ben geen journalist die feiten twee keer checkt. Moet ik misschien toch maar gaan doen. Margriet twitterde mij dat op de15e een bijeenkomst voor alle bewoners van Deventer plaatsvindt. Helemaal goed! en ik heb mijn vorige blog dan ook meteen verwijderd. Margriet sorry en mijn excuses. (Leuk overigens dat dat in Deventer zo rechtstreeks kan en dat we daar geen persvoorlichter tussen hebben zitten)

Beste Janine (en collega's) laten we freestylen

2012-02-04T10:49:00.001+01:00

Beste Janine,

Janine Harsselaar Deventer Belang

Ik richt me maar tot jou, waar ik me ook op andere raadsleden had kunnen richten. Als burger heb ik met jou altijd een leuk contact. Je verdiept je met levenslust in de publieke zaak, en je bent ook bezig met een studie bestuurskunde. Interessant om je ervaringen te horen en tegelijk ook een voorbeeld voor anderen dat je als mens nooit uitgeleerd bent. Als we elkaar tegenkomen pingpongen we af en toe met doorkijkjes over de publieke zaak. Vaak zijn we het eens. Maar zo als dat gaat in het menselijk verkeer, soms ook niet. Gelukkig maar, dat houdt de boel levendig en dat is wat onze democratie nodig heeft. Natuurlijk pingpongen wij ook over het dossier stadskantoor en daar lijken we het niet eens over te kunnen worden terwijl ik toch, net zoals jij, ben voor een lokale overheid die er
toe doet.Waar we uit de pas beginnen te lopen is dat ik vind dat onze lokale overheid er wat te veel toe doet. Ze regelt - met de beste bedoelingen overigens - zo veel, dat het er soms wel heel erg op lijkt dat de burger er is voor de overheid in plaats van omgekeerd. Ik kan daar vele voorbeelden van geven, maar daarvoor kies ik wel een ander moment.

In de discussies over het nieuwe stadskantoor komen veel onderwerpen samen wat mij betreft. Wat voor overheid zijn we, of willen we zijn? Hoe spreken we burgers weer aan op hun eigen creativiteit en zelfkracht, hoe innoveren we onze democratie zo, dat deze werkelijk toegankelijker wordt in deze moderne tijd.

Hoe meer ambtenaren...

Mijn stelling is, dat hoe meer ambtenaren je krijgt, hoe meer geloof in techniek en hoe minder dynamiek dat tot gevolg heeft. We moeten Deventer en ommelanden weer revitaliseren naar de menselijke maat. Het is een discussie, waarin ik in de partij waar ik ruim dertig jaar -middels een knipkaart- met ziel en zaligheid aan verbonden was, twee millimeter verder kwam. Daar domineert helaas een te overspannen geloof in de rol van de overheid en slaagt men er maar niet in om zichzelf te heruitvinden. Dat zeg ik niet zuur, dat zeg ik met een bloedend hart, want je kunt je genen natuurlijk niet ontkennen. Maar ik typeer mijzelf tegenwoordig soms maar als een gematigde sociaaldemocraat en een ultra linkse liberaal. Ik merk echter ook dat ik steeds minder heb met welk 'isme' dan ook. het duwt je namelijk in een keurslijf waardoor de vrije gedachte wordt gesmoord.

De grootste gemene deler

De grootste gemene deler

Als ik naar de raad kijk, allemaal aardige betrokken hardwerkende mensen met liefde voor de publieke zaak, dan zie ik soms hun beknelling doordat ze zich ondergeschikt moeten maken aan 'de Grootste Gemene Deler'. Natuurlijk werkt dat uiteindelijk zo in de democratie, snap ik helemaal, maar het leidt te vaak tot een monocultuur en een grauwsluier. En met een variant op de mooie dichtregel van Lucebert zeg ik: 'uiteindelijk is alles van waarde weerloos, voor de grootste gemene deler'.

Bureaucratie

Die grootste gemene deler zou je ook een ander woord voor onze bureaucratie kunnen noemen. Die is natuurlijk nodig omdat hij willekeur voorkomt, maar hij knelt ook heel vaak af als een wollen trui die op een te hoge temperatuur is gewassen.
Mocht je nu denken, hier is een dolend zieltje voor wie ik een bedje spreidt bij Deventer Belang, dan moet ik je teleurstellen. Ik merk dat ik 'freestyle' ben geïnteresseerd in politieke processen (misschien leuk onderwerp voor je studie bestuurskunde) en besluitvorming. Het geeft mij de vrijheid om met creativiteit en zonder dogma's naar de werkelijkheid te kijken. En ik kies er voor om dat als actieve burger te doen.
Er is namelijk een groot misverstand dat je alleen politiek bezig kunt zijn in de formele aspecten van de democratie. Natuurlijk kun je daar niet omheen, maar je hoeft het daar ook niet van af te laten hangen. Als een raad geen referendum aandurft, waarom zou je dat dan niet op burgerinitiatief kunnen organiseren? Dat vind ik vele malen productiever dan drie slagen in de ronden te kletsen op mijn hurken voor een tentje.

Vandaar mijn initiatief voor een volkspeiling over het stadskantoor. En niet als een een-issue tegenbeweging, maar als een signaal en poging van buiten om toch wat meer beweging in die lokale democratie te krijgen. Die stichting Volkspeilingen Deventer die ik met een aantal anderen heb opgericht vertegenwoordigd nogal wat stromingen: van rechtse ballen tot linkse spring in het velds. Maar waar ze elkaar in vinden is in hun overtuiging dat burgerij anders betrokken en benaderd moet worden. Dat is namelijk niet een kwestie van een werkateliertje hier -op onze termen- of een leuke woordspeling voor weer een vergadering, of een gelikte folder met verzorgd en vlak taalgebruik.

Politici moeten weer toegankelijke mensen worden die niet vooral de vergadertafel als hun biotoop ervaren. Dat is een kwestie van echte dialoog en discussie. De stichting Volkspeilingen Deventer is een beginnende lokale burgerbeweging dat van buiten uit de legitimiteit van politieke besluiten wil toetsen en versterken. En waar ik hier in mijn persoonlijke blog soms vrolijk of stevig uithaal, omdat de Deventer democratie wel wat reuring kan gebruiken, ben ik zuinig en zorgvuldig op de middelen die ik in wil zetten. Als wij onze volkspeiling hebben uitgevoerd hoop ik echt oprecht voor het College en de raad dat zij de bevolking achter zich vinden in de plannen voor het stadskantoor. Ik schat zelf in van niet, maar ik laat me graag overtuigen door het tegendeel.

Het is ook niet zo dat ik tegen moderne architectuur ben. Riedijk: rol de rode loper uit voor hem met werkelijk spannende en moderne architectuur en geen compromisarchitectuur, maar niet op die historische plek.
Het is ook niet zo dat ik tegen ambtenaren ben. We hebben er te veel vind ik, maar ik gun ze echt wel een nieuwe bureaulamp en een pennenbakje met het gemeentelogo erop. En als ze daar zouden blijven, een betere lift in de Leeuwenbrug die moet er dan natuurlijk komen. En het is ook waar, ik ben verliefd op die oude krakende gemeenteraadszaal, waar raadsleden af en toe in moeten schikken om een wethouder aan te laten schuiven. Die zaal heeft iets. Hij straalt imperfectie uit. Hij drukt zo uit dat we in Deventer gewone stervelingen zijn. Hij is heel erg Deventer vind ik. Dat moeten we koesteren. Ja, ja, ook een nieuwlichter als ik heeft nostalgische gevoelens.

Freestylen in Deventer
Maar Janine om niet verder uit te wijden. In deze persoonlijke brief aan jou waarin ik me ook, zoals ik eerder zei, richt tot je collega's. Mag ik jou, jullie, in het overdrachtelijke verleiden om ook eens 'freestyle' naar het hele proces te kijken.
Jij was diegene die mij vertelde dat je vijf jaar geleden met de vorige griffier sprak over een referendum. Dat was een sociaal intelligent voorstel van je, en ik zie dat eigenlijk veel meer collega's van je er zo over denken. Maar de griffier sprak toen volgens jou namens de hele raad toen hij zei: 'in godsnaam niet'.
Maar politiek is toch niet voor bange mensen? Waarom die angst toch voor burgerlijke wijsheid en het vinden van draagvlak? Met goede argumenten en een overtuigingskracht moeten bestuurders de stad toch aan hun kant zien te krijgen?

Ik daag jou en je collega's daarom uit om nog eens te freestylen over dit dossier:
Zijn onze argumenten nu werkelijk allemaal zo steekhoudend?
Is een huis der bureaucratie, de werkelijke impuls die de binnenstad nodig heeft?
geven we nu werkelijk de lokale economie een impuls met dit gebouw?
zijn wij de eerste uitzondering op de regel die bevestigt dat overheden altijd budgetten overschrijden bij grote vastgoedprojecten?
moet onze lokale bureaucratie werkelijk zo zwaar opgetuigd worden?
is het werkelijk absoluut noodzakelijk dat ambtenaren en politici op één locatie zitten?
kunnen we ook niet goedkoper huisvesten?
waarom kunnen we geen gebruik maken van bestaande kantoorpanden? 1/5 daarvan staat leeg in Deventer
Een volgende bankencrisis dient zich aan vanwege afwaardering vastgoed
leegstaande kantoren en wij gaan nieuwbouwen?
Janine, gisteren keek ik naar het acht uur journaal. Daarin werd een volgende bankcrisis aangekondigd omdat deze hun leegstaande vastgoed in de kantoorbranche zeer fors af zullen moeten waarderen.
Dat is een enorme bedreiging, maar ook een enorme kans. Ik weet nog wel een zeer ervaren vastgoedonderhandelaar met liefde voor de publieke zaak die voor jullie een prima pand kan uitonderhandelen voor maximaal de helft van wat je nu uit wilt geven. Dan bespaar je pas echt op op de huisvestingslasten.
Bijna de helft minder huisvestingslasten Janine!
We trekken vervolgens vijf miljoen uit om Riedijk 'de triomfboog voor het gezonde verstand' over de IJssel te laten bouwen. We zijn zo trots allemaal op deze oplossing, dat het bedrag verdubbeld wordt door burgerinitiatief. Toerisme floreert nog meer, dat is pas werkgelegenheid!
Hein te Riele maakt -weet ik zeker - spontaan een wave: hupakee weer een attractie erbij! Hein een wave zien maken, nou dan moet je van goede huize komen.
Daar heeft de raad en bevolking dan voor gezorgd.

Janine, laten we freestylen in Deventer. Naar de bestuurlijke werkelijkheid kijken met andere ogen.

Voor onze democratie, met onze burgers, met ons gemeentebestuur voor een dynamische stad. Daar hebben we toch helemaal geen nieuw stadskantoor voor nodig?

Riedijk heeft ineens het licht gezien

2012-02-03T10:10:00.002+01:00

mooi, maar mag de neus iets naar links

Lezer, ik doe oprecht mijn best om op deze mooie winterdag zonnig te kijken naar de plannen van Riedijk. Ik ben met al mijn scherpe kantjes uit overtuiging, vaak ook erg goedgehumeurd en dat maakt dat mijn deerne het al heel lang met mij uithoudt. Ik geef toe, haar geheim daarbij is dat ze af en toe tuinhandschoenen draagt.
Maar natuurlijk ben ik als verklaard tegenstander van de plannen voor het stadskantoor ook nieuwsgierig naar wat Riedijk heeft ontworpen. Ik nam me dan ook voor om meer dan welwillend voor vanmorgen een feelgood verhaal te schrijven over moderne architectuur, want daar hou ik heel erg van. Het heeft ook en beetje met mijn eigen
familiegeschiedenis te maken. Ik ben de broer van de helaas veel te vroeg overleden architect Mart van Schijndel. Een dominante en inventieve Utrechtste architect, compromisloos in zijn streven naar schone kunsten. Maar als je verder keek zag je ook een zachtaardige, aimabele en begeesterde man en professor. Hij kon de liefde voor architectuur uitstekend overbrengen op mensen, maar kon ook zeggen na een eerste gesprek: 'wij moeten maar niet samenwerken, ik voel dat we niet accorderen.' Zo'n houding kan nogal ingrijpend zijn als de opdrachten niet voor het oprapen liggen, maar het sierde hem ook, hij bleef altijd dicht bij zichzelf.

de klant is niet altijd koning
De klant is niet altijd koning, soms kun je hem beter naar een andere winkel doorsturen. Architectuur is toch de moeder van alle kunsten en een architect is in dat opzicht ook een kunstenaar. Je gaat tegen Picasso ook niet zeggen: 'mooi schilderij, maar zou die neus nog een tikje naar links kunnen?'
Het was gisteren alsof mijn broer me toesprak en zei: 'Marien, je kunt dat gebouw wel overbodig vinden, maar dat betekent niet dat je niet mag genieten van de architectuur van Riedijk.' Mild als ik ben zou ik mijn broer daarin gelijk geven. Ik besloot daarom gisteren om geïnspireerd door zijn liefde voor de schone kunsten van het ontwerp te genieten, ondanks dat ik vind dat het een verkeerd besluit is om het te realiseren.

2012 een stadskantoor in retrostijl

als je tot dit in staat bent is stadskantoor Deventer teleurstellend

Maar het kan zijn dat mijn verwachtingen door mijn open mind toch te hoog gespannen zijn geweest. Ik ben een tikje teleurgesteld. Wat Riedijk heeft gedaan is een gebouw ontwerpen in retrostijl. Hij heeft zich gebogen naar de wensen van de opdrachtgever. Zijn eerste ontwerp, de Bijenkorf of het omgekeerde schip, was veel compromislozer, een mooi ontwerp, maar te duur en megalomaan. Dat is minder een verwijt aan hem, maar meer aan zijn opdrachtgevers van de gemeente Deventer die geen nuchtere en sobere blik hadden op de werkelijkheid van Deventer.
Ik moet toch een beetje geamuseerd lachen als Riedijk nu ineens zegt:'dat hij en zijn ontwerpteam tot de conclusie kwamen dat hier een gebouw in twee lagen het maximum was.' Het lijkt er op alsof hij ineens het licht van het kleinschalige gezien heeft. Jammer dat het voortraject tot dat nieuwe inzicht op de begroting van de gemeente Deventer drukt. Dat nieuwe inzicht lijkt me echter eerder een gevalletje: 'wiens brood men eet, wiens woord men spreekt' dan een werkelijk nieuw inzicht.
Ik heb het ontwerp welwillend bekeken met mijn perceptie dat een openbaar gebouw qua ontwerp een afspiegeling van haar tijd moet zijn. Aan dat criterium voldoet het gebouw naar mijn oordeel totaal niet.

ChristenUniearchitectuur
Of moet je zeggen: juist wel, want we hebben een ChristenUnie burgemeester in 2012. Dat is niet de partij die je toch niet kunt labelen als boegbeeld van de moderniteit. Deventer in 2012 met ChistenUnie-architectuur? Wim de Jong kan in zijn nopjes zijn.
Als het allemaal doorgaat, denk ik dat dit gebouw voor Riedijk de geschiedenis in zal gaan als een van zijn mindere ontwerpen. Want het gebouw is doordrenkt van het compromis en hang naar het nostalgische kleinschalige. Het verdrinkt in klassieke vormen en uitstapjes met een beeldtaal vanuit het verleden in plaats van het heden. De artist-impression van het interieur laat ook allerlei overbodige opsmuk zien. Van binnen kan het nog flink gestript worden. Dat maakt het rustiger, mooier en het is ook nog goedkoper. Het gebouw straalt geen zakelijkheid, of de kunst van het weglaten uit, laat staan moderne eenvoud. Gevels proberen enigszins truttig het ruimte van de kleinschalige bebouwde omgeving te volgen. Het gebouw wordt nergens een spannend spel van licht en ruimte. Het is eerder tussen de bestaande bebouwing gepropt.

Gemiste kans voor Deventer
Een gemiste kans, maar in feite onontkoombaar doordat je op die plek het schier onmogelijke wilt realiseren. Riedijk is tot veel meer in staat, tot werkelijk spannende architectuur, maar geeft hem dan de compromisloze ruimte op een plek waar hij niet in zijn ontwerp hoeft te polderen in een kluwen van duizend en een belangetjes en wensen. Jammer voor Deventer en Riedijk.

Aanbesteding

En tot slot wat betreft de aanbesteding die zo bijzonder is zoals vanmorgen in De Stentor stond. Ik ga de Europese regels er eens op nazoeken met betrekking tot mededinging. Ik wil wel eens voorleggen of die constructie werkelijk mag. Dit vond ik even snel op de website van de EU

Overheidsinstanties die producten, werken of diensten willen inkopen boven een bepaald drempelbedrag, hebben te maken met de Europese aanbestedingsregels. Aanbestedingen moeten in de hele Unie bekendgemaakt worden op de Tenders Electronic Daily (TED).

Het is ook weer bijzonder onhandig geformuleerd. Als regionale onderaannemer zou ik zo 15 % bovenop de prijs zetten, 'want ze willen immers mijn bedrijf anders krijgen ze van de raad op hun donder.' Het is weer een gevalletje van ondoordacht wensdenken dat de rekening doet stijgen.

Marc Jan kunnen we je nog aanspreken als...?

2012-02-02T23:52:00.000+01:00

Marc Jan regel je dat hek nog even?

Zojuist gehoord dat Marc Jan Ahne burgemeester van Ommen wordt. Leuk man! Gun ik hem van harte al was het natuurlijk een kwestie van tijd. Vanaf deze plaats oprecht proficiat met de mooie volgende stap in je carrière.
Maar ik moest toen ik het hoorde onmiddellijk aan mijn woorden denken toen ik in het najaar een bijeenkomst meemaakte over het nieuwe stadskantoor. Ik zei toen letterlijk tegen iemand, 'Let maar op als er straks lijken uit de kast komen rondom het dossier stadskantoor dan zijn de verantwoordelijken voor het dossier vertrokken en zitten de opvolgers met de gebakken peren.' Mijn gesprekspartner vond dat cynisch, ik noemde dat zelf
echter politieke ervaringsdeskundigheid. Bestuurders komen en gaan, maar zijn dan meestal niet meer aan te spreken op al te zonnig gepresenteerd beleid uit het verleden.

Spicy raadslid
Marc Jan, je was als raadslid altijd een kritisch haantje de voorste en een spicy raadslid en opgewonden standje. Dat laatste ben ik ook dus ik hield daar wel van. Die wrijving was goed voor de discussie, ik kon dat altijd wel waarderen. Dat is wel een stuk minder geworden in de raad toen je wethouder werd en dat is een compliment aan jou en daarmee een uitdaging voor andere raadsleden. Als bestuurder vond ik je helaas wat minder transparant en vind ik het nog steeds jammer dat je onderweg de sleutel van de kast met de kroonjuwelen van D66 bent kwijtgeraakt. Dat juist jij een referendum niet aandurfde, vind ik wel een beetje old school politiek.
Maar, nieuwe ronden nieuwe kansen, misschien dat je die sleutel met de verhuizing weer terugvindt. Dat stellen ze in Ommen naar aanleiding van het debacle met de Drieslag vast op prijs. In de start van dat traject stelde mensen voor om daar een referendum over te houden. Hadden ze het toen maar gedaan. Marc Jan kunnen we je nog wel aanspreken als je in het mooie Ommen zit en het blijkt toch met die nieuwe plannen voor ons stadskantoor allemaal wat minder rooskleurig te zijn?
Ik zal het eens voorleggen aan mijn companen, maar wij van de Stichting Volkspeilingen Deventer zijn vast wel bereid om over een jaartje of twee onze ervaringen met de Ommensebevolking te delen. Laat het maar weten.

En toch nog even wat persoonlijks. Bij mij in de straat werd afgelopen zomer een vaag straatontsierend graffiti project uitgevoerd (zie foto) dat jij mocht bij dertig graden in driedelig pak mocht onthullen met de tekst die je er op spoot: 'Pluk de dag' Je verzekerde mij in het vrolijke babbeltje dat ik met je maakte, dat die graffiti op korte termijn vervangen zou worden door een echt en degelijk hekwerk. Regel je nog even snel dat dat hek er komt? Toevallig wilde ik er deze week een briefje over aan je schrijven. We zijn nu namelijk acht maanden verder en het hek staat er nog steeds niet. Of moet ik daar je opvolger op aanspreken?

FlapperdeSWAP! een miljard tekort

2012-02-02T11:58:00.000+01:00

speculeren met huurpenningen

Het lijkt er toch op dat de gemeente wat betreft haar financiering voor het stadskantoor toch beter uit een ander derivaatje kan tappen. Beter is natuurlijk, helemaal niet doen. De meest duurzame oplossing, is en blijft bestaande kantoorcapaciteit te gebruiken. Veel goedkoper ook. Het Vestiadrama laat zien wat er gebeurt als je met dergelijke SWAP constructies aan de slag gaat. Adriaan de Mol van Otterloo heeft als illustratie van zijn eerdere opinie informatie hierover aan het College van BenW gestuurd.
Ik raak er, hoe meer ik er over lees, steeds meer van overtuigd dat er een Nederlandse vastgoedautoriteit moet
komen die toeziet op nut en noodzaak van vastgoedtransacties van overheden en overheidsgerelateerde instellingen.

Deventer is gemiddeld financieel gestresst?

Was een van de conclusies niet dat de schuldencrisis mede veroorzaakt is door tal van creatieve producten waarvan begin en eind niet meer van te doorgronden is? Als dat al geldt voor financiële experts, wat betekent dat dan voor gewone stervelingen die volksvertegenwoordiger of bestuurder worden. We hebben hardwerkende wethouders, maar ik herken geen financiële experts in hen, laat staan toponderhandelaars. Ze hebben al folderend en polderend hun bestuurlijke jas bij elkaar gebreid. Bestuurders zijn zelden hoogvliegers, want die laatsten laten zich niet strikken voor de publieke zaak omdat ze niet het karakter van compromisdienaars hebben. Die expertise zou dan afkomstig moeten zijn van ambtenaren, maar ambtenaren die daar goed in zijn, blijven natuurlijk niet hangen in een gemeente qua omvang van Deventer. Gisterenavond is in Deventer de audit commissie bij elkaar geweest die toeziet op de financiële situatie van de gemeente. Er is gesproken over een financiële stresstest die Deloitte heeft gemaakt van de gemeente. Bronnen vertellen mij dat Deventer qua positie ergens in het midden zou zitten vergeleken met andere gemeentes. Het kan dus een stuk slechter, maar het kan dus ook nog een stuk beter. Zouden wij burgers deelgenot mogen worden van deze rapportage? Transparantie in deze tijden van crisis lijkt mij een groot goed, al was het maar om geruchten te ontzenuwen.

Een SWAP in jeugdjournaaltaal

sorry, maar de hoorntjes zijn een dubbeltje in prijs gestegen

Iemand heeft mij geprobeerd de SWAPconstructie in Jeugdjournaaltaal uit te leggen.
Stel je leent van iemand €2,50 voor een ijsje. Bij een SWAP zegt die geldversterkker dan: 'je krijgt € 2,25 om drie bolletjes ijs te kopen bij de ene ijscoboer. Met het andere kwartje moet je maar een hoorntje kopen bij een andere ijsverkoper.' Samen vormen ze toch een lekker ijsje.
'Maar, lieve jongens en meisjes, de markt voor ijshoorntjes kan erg dynamisch zijn. Sta jij met drie bolletjes ijs in je hand en rent naar de hoorntjesverkoper die dan zegt. Sorry, maar de transportkosten van hoorntjes zijn zo gestegen door de olieprijzen, mijn hoorntje kost geen kwartje maar vijfendertig cent. Ga nog maar een duppie aan papa vragen.' Het kan natuurlijk ook andersom dat het hoorntje goedkoper is dan een kwartje, maar wat wel blijft is dat je constant heen en weer moet rennen om te zorgen dat je ijsbolletjes onderweg niet smelten. Misschien is het verstandiger om toch maar een compleet ijsje te kopen.
(suggesties zijn welkom als deze uitleg niet helemaal klopt)

Vanmiddag persconferentie over definitief ontwerp Riedijk: CDA boos

boos over presentatie

Ik zou ook VPRO's de Slag om Nederland voor willen blijven als ik in het College zat. Al die vervelende vragen die je dan zou kunnen krijgen als je het plan later presenteert. Dat moet Jan Oggel van het CDA ook maar begrijpen. 'Riedijk kon alleen vanmiddag volgens wethouder Margriet de Jager.' Het is waar het is ook maar een project van 67 miljoen euro waarover de raad moet besluiten. Daar gooi je je agenda natuurlijk niet voor om als architect.
Ik denk dat ik namens heel veel adviseurs en ZZP-ers spreek als ik zeg dat het prettig zou zijn als de gemeente dezelfde houding aan de dag zou leggen ten opzichte van andere dienstverleners van buiten. Meestal is het vandaag opdracht, gisteren uitgevoerd om vervolgens vreselijk lang te wachten op de ambtelijke en bestuurlijke molens.

Ter inspiratie voor Deventer Belang

2012-02-01T15:37:00.000+01:00

De Slag om Nederland doet het nodige stof opwaaien. Wellicht om over na te denken voor de club van Margriet de Jager? Waar o waar is het Deventer belang gebleven? Zo reageert in ieder geval een zusterpartij uit Den Haag. Ter inspiratie. klik op deze link.

Riedijk: De barbapapa van de Nederlandse architectuur

2012-02-01T07:50:00.003+01:00

Dag Deventer burgers!

8 februari presenteert het College van B en W de definitieve plannen voor het stadskantoor. Ruim anderhalve maand later dan gepland. Het tijdpad dat was uitgezet wordt echter gehandhaafd. Men heeft haast, het is duidelijk. Omwonenden worden nu al uitgenodigd om te horen dat het Grote Kerkhof vol komt te staan met bouwketen. Ondertussen staat 19,5 % van de kantoorpanden in de stad leeg, wat straks ook gaat gelden voor kleinere kantoorlocaties in de omgeving van het nieuw te bouwen stadskwartier. Want 'we' gaan in Deventer nog een tandje grootschaliger terwijl de trends naar het tegendeel verwijzen. We noemen
het het duurzaamste stadskantoor van Nederland. Hoor hoe die leegstaande kantoren in Deventer kraken in hun voegen bij deze kou, bij deze uitspraak van immer vrolijke naar de toekomst kijkende Jos Pierey. En als in de toekomst blijkt dat de plannen iets te grootschalig uitgedacht zijn? 'dan maken we er toch gewoon zorgwoningen of winkels van', zei wethoudster Margriet de Jager.
Moderne architectuur in Deventer? Het buigt zich naar de wens van bestuurders: een beetje van dit, een beetje van dat, een geveltje zus en een geveltje zo. Het kleinschalige karakter van de binnenstad wordt definitief opgeofferd aan een bestuurlijke droom, die een meerderheid van de bevolking niet begrijpt. En Riedijk? Goede architect, alleen op de verkeerde plek. Een beetje de Barbapapa van de Nederlandse architectuur. Ben ik nu cynisch? Nee hoor, volgens mij heel feitelijk. Dit noemen bestuurders 'vooruitgang'.

het is moeilijk om niet in cynisme te vervallen

2012-01-30T22:29:00.003+01:00

Vanavond weer naar de Slag om Nederland gekeken. Kijk beslist naar uitzending gemist als je het niet gezien hebt. Het was helaas weer een illustratie van hoe los gezongen beleidsmakers en politici zijn geraakt van burgers. Mijn stelling dat burgerbetrokkenheid voor ambtenaren en politici een hoog ritueel karakter heeft gekregen wordt helaas telkens weer bevestigd. Burgers en burgerlijke wijsheid, worden niet echt serieus genomen. Politiek kan niet, of durft niet, of is incapabel om een echt gelijkwaardig gesprek met burgers te voeren of om hen met open vizier tegemoet te treden. Bang als
men is voor gezichtsverlies of de angst dat de eigen mooie voorgekookte ideeën niet gerealiseerd worden.

Burgerparticipatie een krakend en piepend enkelspoor

ritueel werkatelier

En waar we elkaar om het hardst naroepen dat we in een tijdperk van co-creatie leven, dendert de participatietrein van de gemeente Deventer krakend en piepend door op het versleten enkel spoor met ideeën uit het verleden.

We gaan in Deventer komende weken weer in werkateliers over de economische visie van de toekomst praten zo las ik in de krant. De gebruikelijke insprekers zullen weer hun opwachting maken, maar alles op basis van de uitgangspunten die een kopgroep al van tevoren heeft uitgezet. iedereen is gelijk in Deventer maar sommige mensen zijn iets meer gelijk. Dat is dus geen discussie, laat staan een brainstorm, het zijn monologen verpakt in de vorm van een gesprek of werkatelier. Stop er mee, het is weggegooid geld op deze manier. Net zoals Deventer 2030, een duur traject waaraan ik zelf ook enthousiast heb meegewerkt, maar waarover ik geen regel terug las in de verkiezingsprogramma's van politieke partijen. Maar het was zonder meer gezellig en de broodjes smaakten goed.

#DSON maandag 6 februari Ned2 over Deventer Stadskantoor

Eigen agenda
Politiek heeft een volstrekt eigen agenda en staat steeds meer met de rug naar haar eigen burgerij toe. De Slag om Nederland gaf vanavond cynische tips over hoe je met overheden om moet gaan als burger.Wantrouw ze altijd. Ik vind dat je dergelijke tips alleen als een uiterste redmiddel moet inzetten.
Sommige mensen zeggen mij dat ik naïef ben met mijn idee voor een volkspeiling, dat ik te laat ben, dat ik niet tegen mijn verlies kan, dat ik wel van een relletje houdt, dat ik onze politici niet serieus neem, dat ik de onderbuik organiseer. Ja ik heb veel nieuwe vrienden opgedaan en vele verloren in het Deventer politieke circuit.
Het omgekeerde is voor mij het geval. Als ik cynisch zou zijn over de inbreng en kennis van burgers, dan zou ik volkomen ongeloofwaardig zijn in mijn werk. Ik wil -en samen met mij andere burgers willen- juist het cynisme of de desinteresse van burgerij proberen te bestrijden door tot op het gaatje te gaan, om in dit geval het dossier stadskantoor een dossier te laten worden van de hele gemeenschap en niet alleen van onze naar binnen gekeerde angstige politieke elite. Als de politiek haar eigen middel, een referendum niet durft in te zetten, dan rest burgers niet anders om het zelf maar proberen te organiseren. Waarom zou je cynisme met gelijke munt terug betalen en moedeloos achterover leunen?

Meditatief filmpje over burgers en stadskantoren

2012-01-29T11:10:00.002+01:00

klik hier voor de link klik dan op vara docu

Ik kreeg in mijn vorige blog over media in Deventer een interessante reactie van ene Jan. Hij attendeerde mij op een mooi filmpje over burgertelevisie en dat nota bene ging over stadsvernieuwing en de bouw van een stadskantoor. Ter 'infospiratie' kan ik iedereen aanraden om er eens naar te kijken. klik op de link en ga naar het filmpje met de VARAdocumentaire.
In het filmpje spreken Deventer burgers aan het eind de invloed van burgertelevisie uit op lokale besluitvormingsprocessen. Het is jammer dat dat een illusie is gebleken, want het is verzand in kleurloze televisie en gepolder met vertegenwoordigers van allerlei instellingen die hun lauwe communicatieplasje willen doen.
Het is jammer om te constateren dat Deventer wel de voorwaarden heeft voor een dynamische lokale zender, maar dat daar in de praktijk niets van terecht komt. Zoals ik eerder betoogde is DRTV daarmee staatstelevisie geworden waarbij de burgers vooral
decorum zijn geworden voor bestuurlijke feelgood televisie. Want DRTV brengt voor 95% alleen de opvattingen van de lokale overheid in beeld en af en toe met alleen open vragen mogen soms ook raadslid hun woordje doen. Al die clubs in Deventer die oppositie voerden tegen het stadskantoor zijn moedeloos en murw afgehaakt in die discussie. Hun argumenten zijn geparkeerd of genegeerd, wordt me telkens weer verteld -'ze doen toch wat ze zelf willen' - . Zij hebben in DRTV nooit een platform gehad of gezocht. De idealen van de Deventer burgerdocumentairemakers in het VARAfilmpje zijn daarmee niet uitgekomen.

De bestuurders van het SLOD hebben vooral verstand van lobbyen, maar geen enkele verstand van - of grondhouding - die noodzakelijk is voor onafhankelijke media. Men lijkt te denken, 'zolang we een platform zijn waarbij iedereen zijn fifteen minutes of fame krijgt is het toch goed?' Een democraat als Jan Kristen, of moet ik zeggen bureaucraat, zou op zijn oude dag zijn idealen toch eens af moeten vinken. Ik zou me schamen als ik hem was.
Ik kom hier vast nog wel een keer op terug.

Media in Deventer

2012-01-27T12:21:00.001+01:00

Ik was blij verrast vanmorgen met het achtergrondartikel in de Stentor vandaag over de eerdere ervaringen van de gemeente met een SWAP-constructie. Los van de inhoud, mis ik dat soort artikelen te vaak in Deventer. Nieuws is te vaak eenzijdig of te voorzichtig. De heersende macht, van welke kleur dan ook, heeft daar altijd baat en belang bij. Maar voor een levende democratie is een breed palet aan invalshoeken noodzakelijk. Gisteren ben ik geweest op de hoorzitting van het commissariaat van de media over de uitzendlicentie voor de lokale omroep. Als verontruste Deventer burger. Ik was daar eerlijk over, als ik gewiekster was geweest had ik mijn verhaal onder een andere dekmantel wel kunnen doen. Nu werd ik terugverwezen naar het bankje voor toehoorders. Geen probleem ik maak mijn punt wel op andere manieren. Als je tegen de stroom in roeit, hoort dat er bij. Het gaf mij helaas weer een bevestiging van hoe eenzijdig het media-aanbod in Deventer zich verder ontwikkeld. Het gaat nauwelijks over inhoud, maar men verschuilde
zich achter juridische terminologie en de gemeentelijke legitimatie.
Ik constateer al langer dat de activiteiten die ik ontwikkel in deze stad gemeden worden door DRTV als ze niet feel good zijn. Met mijn initiatief voor een volkspeiling moeten collega bestuurders van de stichting via een achterdeurtje contact leggen om aandacht te vragen, terwijl andere media rechtstreeks bellen. Via die omweg gaat DRTV nu aandacht aan ons besteden. Het is de omgekeerde wereld.

'De gemeente heeft geld zat'

Ik weet de oorzaak daarvan wel. Ik heb een keer met een opdracht van de gemeente die ik uitvoerde, DTV op zijn plek gezet. In het kader van project Deventer 2030 wilde ik met 40 jongeren 33uur en 50 minuten spraakmakende non stop live jongerenradio maken. Ik was verbaasd dat ik daar voor moest betalen aan DTV, omdat ik vond dat het paste doelstellingen die bij een lokale omroep horen. En waar krijg je zoveel jonge mensen aangereikt die in het medium geïnteresseerd zijn? Maar ik stuitte op onwil van de directeur toen ik vervolgens telkens vroeg om een specificatie van die kosten. Los van de kosten kreeg ik een eisenpakket over mij uitgestort die bijna maakte dat ik bijna een op een iemand als begeleiding vrij moest maken om het DTV naar de zin te maken. Ik bleef vasthoudend en de relatie raakte steeds verder verstoord. Ik moest respectievelijk €3500, €6500, en als het de directeur niet beviel nog eens €1000 extra betalen. Het werd een nare e-mail discussie die ik toch maar heb bewaard. Het vragen van een specificatie werd als wantrouwen ervaren, men snapte niet waarom ik dat deed, 'want de gemeente had geld zat'. Toen ik in een laatste mail er nog eens op wees dat ik een offerte wilde met een fixed prize kreeg ik een mail retour dat hij mij ook €15.000 kon vragen. De maat voor mij was vol. We hebben het wel over gemeenschapsgeld. De deadline voor het project naderde met rasse schreden en ik mailde dat ik met mijn opdrachtgever de gemeente contact op zou gaan nemen voor overleg. Toen kreeg ik als antwoord dat ik het dan maar zelf moest regelen. Per omgaande mailde ik terug dat ik inmiddels een bedrijf had die voor mij regelde wat ik nodig had. We namen de zender over en jongeren konden onbezorgd radio maken. Voor €2500 had ik sublieme service, veel meer apparatuur dan DTV mij kon/wenste te leveren en een zorgeloze organisatie van het project. Ik heb deze nare ervaring bij raadsleden gemeld, maar die hebben er nooit iets mee gedaan.

Een tweede hands LADA

lokale zender als 2e hands LADA

Ik heb DTV verder gevolgd en ik weet dat de gemeente een aantal faciliteiten voor hen heeft georganiseerd in het kader van het glasvezelnetwerk. Men beschikt inmiddels vergeleken met andere lokale zendgemachtigden over een Mercedes door de ideeënrijkdom van ambtenaren, maar de middelen worden gebruikt als een tweedehands Lada. Door bureaucratisch denken, men heeft nauwelijks creatieve ideeën en ik zie vaak duurbetaald logistiek prutswerk.
Live tv bij de uitslagenavond verkiezingen? het werkte niet. Live tv uit de Lebuïnus op een ondernemersdag? Het haperde of werkte te laat. Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar bij DRTV komt de subsidie toch wel binnen. De plaatjes zijn mooi, maar het moet natuurlijk ook gaan over kritische onafhankelijke inhoud.
Ja ik mag mij een kritische burger in Deventer noemen en ik weet dat die houding niet op prijs gesteld wordt. ik word er niet minder zonnig om, maar ik vind dat Deventer qua media veel beter verdient. Ik snap de advertorials voor de gemeente en organisaties in de stad, maar een lokaal mediabedrijf moet ook draaien op creativiteit, onafhankelijkheid nastreven, en ook hoor en wederhoor toepassen. Maar het nieuws in Deventer wordt gedomineerd door zelfcensuur of men laat zich sturen door de druk van buiten.

Lokale staatstelevisie

hoe onafhankelijk is onze lokale RTVzender werkelijk?

Ik zie alleen maar lokale televisie waar de communicatemedewerkers van de subsidiënten over de schouders meekijken. Het is procuratiehouderjournalistiek die nooit tot de verbeelding spreekt.
Het aanbod in Deventer is te smal

De Deventer Post had laatst een akkefietje over de windmolens waar wethouder Pierey er niet goed vanaf kwam. Hadden ze dat artikel geplaatst dan hadden ze gevoelsmatig het risico dat hun grootste adverteerder uit zou wijken. In Utrecht kostte zo'n voorbeeld de burgemeester bijna de kop, in Deventer wordt zo'n voorval in het poldermodel gesmoord. Ik ben helemaal niet voor bijltjesdag, maar gezonde scheiding van belangen is nodig. 'Maar hier is het ongeschreven credo: we moeten niet te onafhankelijk van elkaar worden want dan breekt het lijntje.' Dat is niet goed voor de Deventer democratie, en die gaat me aan het hart. Ik ken de politiek van binnenuit en ik weet hoe graag politieke partijen op het nieuws willen sturen. Dat wordt in Deventer noodgedwongen steeds makkelijker omdat het aanbod steeds verder verschraald en de wederzijdse afhankelijkheid groter wordt.
Het lijkt er wel op dat we door de subsidiestromen in Deventer staatstelevisie hebben.
Nou ja, vooruit, lichtpuntje, dat doet dan toch voor sommigen weer even romantisch terugdenken aan Moskou aan de IJssel. Ik zal mijn opvatting over DTV in een open brief aan de SLOD voorzitter Kristen en de heer Haarmans van de gemeente sturen. Juridisch zal het allemaal afgetimmerd zijn, maar Deventer verdient betere onafhankelijke televisie en kritischer onafhankelijke mediabestuurders. Kritische programma's, dynamiek en creativiteit, dan gaat het medium ook leven.
En Stentor, probeer tegen de bezuinigingsklippen in door te gaan met crossmediale onafhankelijke onderzoeksjournalistiek. Die houding zal je alleen maar meer abonnees opleveren.
Raadsleden die dit lezen kunnen bij mij die correspondentie met DTV opvragen. Maar of het gebeurt? Lastige en confronterende opvattingen kun je het beste negeren toch zullen de communicatiemedewerkers hun influisteren?

De teerling is geworpen.... we gaan peilen!

2012-01-26T10:53:00.003+01:00

met vette knipoog: de teerling is geworpen

Met vrolijk pathos en relativerende zelfspot mailde ik gisteren naar de initiatiefgroep van de volkspeiling dat 'de teerling is geworpen' nadat de Stentor mij had gebeld en ik bevestigde dat we 18 februari willen gaan peilen.

We hebben onszelf dinsdagavond op scherp gezet, we gaan iets proberen dat welhaast onmogelijk lijkt. Maar zijn dat niet de mooiste uitdagingen? Als alleen doodpraatrealisme een drijfveer is dan staat een samenleving stil.
We gaan een telefonische enquête houden, een a-selecte steekproef om opinies van burgers uit de gemeente Deventer in beeld te brengen. We streven een zo groot mogelijke betrouwbaarheid na en we hebben niets te verbergen.
Als de gemeente haar eigen middelen - een referendum - niet in durft te zetten op een dossier dat de stad al jaren in haar greep houdt, waarom zou je dan als burger niet zelf het initiatief kunnen nemen om invloed uit te oefenen?
Onze samenleving, is zakelijk bureaucratisch en afstandelijk geworden. Dat is in vele opzichten geen bewuste keuze, dat is zo ontstaan. Het heeft geleid tot veel onbehagen en cynisme en burgers die als klant worden beschouwd en zich zo zijn gaan gedragen. De vraag is, ga je daar in mee, of leg je je daar bij neer. Mijn overtuiging wordt steeds sterker
dat politieke partijen zich daar te veel schouderophalend bij hebben neergelegd. Inspraak en betrokkenheid zijn rituelen geworden op de automatische piloot. Wie een jaartje politieke markten afloopt, hoorzittingen volgt of werkateliers bezoekt kan niet anders dan tot de conclusie komen dat het dure hulpmiddelen zijn van politieke gezagsdragers om hun eigen opvattingen te legitimeren. De politiek kleur van die gezagsdragers is daarin niet relevant. Het is een cultuurprobleem van ons politieke systeem.

Bestuurslid stapt op uit persoonlijk onbehagen, ook dat gebeurt

Als je iets nieuws begint, bewandel je een kronkelpad langs mooie vergezichten en gevaarlijke kloven. Zo is het ook met onze club. Hortend en stotend vinden we onze weg. Het is een nieuwe route. Het kan zijn dat het pad dat we bewandelen doodloopt en dat we een paar stappen terug moeten zetten om bij de volgende splitsing een andere richting uit te slaan. Het is een reis met een doel dat misschien wel achter de horizon ligt, maar dat we toch willen bereiken: een vitaler, dynamischer lokale democratie met meer burgerbetrokkenheid.
Op zo'n reis verlies je ook mensen. Een van onze bestuursleden heeft zich deze week teruggetrokken. Hij kon het om persoonlijke redenen het geduld niet opbrengen om die lange reis te maken. Hij had een toenemende ergernis en onvrede over hoe de gemeente naar zijn oordeel functioneerde. Dat moest er uit, en hij had het liefst gezien dat wij gisterenavond die onvrede en onbehagen over hoe hij vindt dat de gemeente financieel opereert ingebracht hadden in de politieke markt.
Maar dat is niet onze rol als stichting. Ik ben hier bijvoorbeeld in mijn blog scherp in mijn persoonlijke opvattingen, maar in de stichting is de lijn dat we een objectieve drager willen zijn, die burgerlijke opvattingen en burgerlijke wijsheid in beeld brengt en aanreikt aan onze lokale politici. We zijn geen one-issue club of tegenbeweging. Het is nooit leuk als je een medereiziger onderweg kwijt raakt, maar de reis gaat verder. Met wederzijds begrip en waardering hebben we in goede verstandhouding afscheid van elkaar genomen in de overtuiging dat we elkaar in de toekomst nog tegenkomen. Afscheid nemen doet altijd pijn en zal nooit wennen. Soms is het onvermijdelijk. Het hoort ook bij nieuwe initiatieven. Maar het illustreert ook wat ik te veel in de stad hoor en tegenkom: ergernis, onbehagen, argwaan, cynisme, onverschilligheid, teleurstelling in onze democratie en dat maakt de drijfveer voor ons om die reis te vervolgen alleen maar groter.

Operatie beltegoed

operatie beltegoed

Het knetterde energie dinsdagavond in onze vergadering die meer weg had van een brainstorm. Het voelde goed om te lezen dat Maurice de Hond, die ik benaderd had, positieve feedback aan ons gaf over onze drijfveren. En al herbronnend kwam ineens het idee voorbij dat we Operatie Beltegoed zijn gaan noemen. 'Ik heb altijd beltegoed over, zei een van onze bestuursleden. Dat is met veel mensen het geval, Kunnen we daar niet iets mee.'
In combinatie met andere ideeën vielen toen de puzzelstukjes in elkaar. Kort samengevat gaan we een telefoonpanel van vijftig goed geïnstrueerde vrijwilligers vormen en proberen a-select en transparant minimaal 1000 burgers te bellen met een zorgvuldig telefoonscript.

Gezocht:

Daarnaast gebruiken we sociale media. We zijn het aan het uitwerken en we kunnen daar natuurlijk hulp bij gebruiken.
We hebben wat lijntjes lopen maar we zijn hard op zoek naar:

een ervaren webbouwer met wordpress-ervaring,
een statisticus/onderzoeker die mee wil helpen een goede vragenlijst op te stellen en
iemand met marketingdeskundigheid
iemand met fondswervingscapaciteiten is ook van harte welkom.
En natuurlijk zijn we op zoek naar 50 vrijwilligers die mee de handen uit de mouwen willen steken op zaterdag 18 februari voor een feestje der Deventer democratie.

mail met tips of meld je aan op e-mail volkspeiling@gmail.com

Waarom zou je cynisch, onverschillig en argwanend zijn ten aanzien van nieuwe impulsen voor onze democratie? Laten we in Deventer weer eens iets spannends samen doen. Een feestje der democratie. Dat is wat deze stad groot heeft gemaakt.

Het hoofdpijndossier voor binnenstadbewoners

2012-01-25T11:22:00.003+01:00

Deventer binnenstad wordt bouwput

Vanmorgen las ik in de Stentor een stuk over het stationsgebied dat op de schop gaat. Ik moest meteen denken aan die andere plannen en projecten die op stapel staan. Arme binnenstadbewoners. Zij kunnen denk ik beter een stacaravan op de Vlinderhoeve huren voor een jaartje of vier, als alle plannen doorgaan.

Op de schop in Deventer:

De stationsomgeving die we nu 'eindelijk goed in gaan richten' ( kennelijk hebben we alleen een korte termijn geheugen in Deventer, want het is nog maar kort geleden dat de boel daar op de schop is gegaan) om het plein 'nu eindelijk eens goed in te richten.' Het wordt weer een hoop gedoe bij het station.
De bieb verplaatsen naar het oude SNS gebouw. Ik schat in dat de werkzaamheden niet uitgevoerd worden met kruiwagens op fluisterbanden
De Nieuwe Markt waar enkele culturele instellingen hun droomlocatie zien in de oude school. Dat het gebouw voor bijna een derde onexploitabel is, is niet hun probleem. De eigenaar vroeg eerst 18 miljoen maar zakte ineens enorm in prijs tot ongeveer elf miljoen toen bleek dat de projectontwikkelaar die het voormalige schoolpand aan de Noorderbergerstraat dat wel wil verkopen voor tien miljoen voor hetzelfde doel. Is dat geen aanleiding voor raadsvragen aan de onderhandelaars van de gemeente, hoe zo'n rigoureuze prijsdaling ineens mogelijk is? Is er dan wel scherp onderhandeld? Overigens, prima idee trouwens dat pand aan de Noorderbergstraat. Alles in deze crisis een tandje realistischer en betere exploitabel. Jammer voor 'adviseur' Coenen die en passant een mooi gevelontwerpje voor de entree maakte aan de Nieuwe Markt (is dat trouwens geen belangenverstrengeling, de adviseur die aan het ontwerpen slaat?) Hup, cultuur naar de Noorderbergerstraat: zeven miljoen bespaard! (stadsdichter je mag hem gratis hebben) Kassa! Kunnen we met het bespaarde geld misschien Sallcon voorlopig wel mee uit de problemen helpen en Rechtop! een betere basis geven. Dat is dan wel geen highbrow culture, maar wel erg noodzakelijk in tijden van crisis.
En natuurlijk, ik zou het bijna vergeten, het kroonjuweel van onze bestuurders, het nieuwe stadskantoor, als men tenminste niet zo verstandig is om alsnog de realiteit onder ogen te zien. Misschien helpt het programma De Slag om Nederland van de VPRO op maandag 6 februari een handje.

Toegegeven, dan krijg je ook wat.

CJG preventief controleren

De binnenstad wordt met al die plannen van de gemeente vier jaar lang een enorme bouwput. Maar toegegeven, dan krijg je ook wat: Gehak, gesloop, gebreek, gestort, getril, geboor, jarenlang herrie, parkeerproblemen, immer langsdreunende vrachtwagens in kwetsbare straten, waar archeologen zich overigens hele grote zorgen over maken, bang als ze zijn voor verzakkingen.
Misschien is het een idee dat de afdeling statistiek van de gemeente de verkoop van paracetamol in de binnenstad bij gaat houden. En misschien moet het Marco Swart het Centrum voor Jeugd en Gezin preventief laten controleren of kinderen, zoals die van bijvoorbeeld wethouder Pierey wel opgroeien volgens de 3R's (rust, ruimte en regelmaat) nu ze aangrenzend aan een bouwput komen te wonen.

Duurzaamheid kent geen tijd

wat zong de wethouder economische zaken?

Het is een rare paradox. Volgens de OR van de gemeente is het onacceptabel zoals ambtenaren moeten werken in de Leeuwenbrug. Zij verdienen een nieuwe werkplek. Met een beter leefklimaat en het moet bovendien allemaal in de binnenstad. Met je pakje brood op het Vogeleiland rondbanjeren gaat natuurlijk ook vervelen als je een keer geen zin hebt in het gemeentelijke schaftlokaal. Sorry, dat had ik niet mogen zeggen, men beschikt straks over een bedrijfskantine met gesubsidieerd voedsel. Het wordt allemaal zo vreselijk duurzaam allemaal, dat we daarvoor bereid zijn de leegstand in kantoorruimte in Deventer nog wat verder op te voeren. Kan iemand mij die definitie van duurzaamheid uitleggen? Het wordt zo leefbaar voor onze ambtenaren, dat voor de inwoners van de binnenstad de term hoofdpijndossier een wel erg letterlijke betekenis gaat krijgen. Maar ja in de werkateliers hebben ze allemaal mee mogen praten. Het besluit is daarmee gelegitimeerd, dus niet klagen achteraf toch?

Mag ik dat zeggen?

Tot slot daarom nog even een Mart Smeetsje: 'Mag ik zeggen dat ik cynisch ben? Nee, Marien je gaat hier niet zeggen dat je cynisch bent.' Kijk namelijk ook eens naar de onbegrensde nieuwe mogelijkheden die het allemaal biedt. Ik woon aan de rand van de binnenstad en ik heb namelijk nog een kamer over. Ik richt hem in als welness en retraiteruimte voor gestresste binnenstadbewoners. Kunnen ze zich even onttrekken aan de expansie- en bouwstress die hun leefbaarheid zo aantast. Ik sluit een leninkje af met een SWAP constructie en ik vraag de gemeente daarbij om advies. Mijn aanbod wordt drie keer overboekt en ik word uitgeroepen tot ondernemer van het jaar en dat mag de wethouder van economische zaken dan op zijn conto schrijven: 'Zie je wel, dat stadskantoor leidt tot nieuwe werkgelegenheid en bedrijvigheid in de binnenstad, ik heb het altijd wel gezegd.'
Zie het voor je hoe hij hardop zingend 'Always look at the bright side of Life' door de stad fietst.

Hoera! we gaan volkspeilen!

Geheel in vrolijke sfeer tot slot.

De Volkspeiling gaat door!

Gisteren kwam het ultieme idee in al zijn eenvoud langs. Wie niet kapitaalkrachtig is moet slim zijn. 18 februari wordt er gepeild. Zorgvuldig waarbij zowel voor- als tegenstanders zich uit kunnen spreken. Wordt vervolgd.

Waarom wordt die eerder geleende 45 miljoen niet gebruikt??

2012-01-24T14:54:00.001+01:00

boomerang communicatie

Aan de reacties op de Stentorsite over de SWAP constructie valt te zien dat het stadskantoor nog steeds leeft bij heel veel burgers. Mijn persoonlijke standpunt is duidelijk: benut de overcapaciteit van 20% leegstaande kantoorruimtes en de burgerij zal een respectvolle wave voor onze politici maken. Ik probeer los van mijn standpunt toch steeds met een helicopterview te kijken naar het proces. In communicatieve zin kan het zo veel beter. Laat ik vooral zeggen transparanter. Informatie komt steeds met mondjesmaat naar buiten of men realiseert zich onvoldoende wat de impact is van eerdere uitspraken. Als je het zonnetje in huis wilt zijn en uitstraalt dat de crisis ook kansen biedt, en daarom vooruitlopend op het definitieve besluit maar vast een lening af wilt sluiten tegen een lage rente, keert dat zich als een boomerang tegen je als je verhaal niet klopt. Als dan blijkt dat banken
niet thuis geven of een hogere rente berekenen dan jij in je zonnige bui voor mogelijk hield, ja dan heb je wat uit te leggen als je je eigen regels wilt omzeilen door te gaan 'swappen'.

Wat is er gebeurd met de lening van 45 miljoen voor de eerste plannen?
Iemand stuurde mij vandaag een mail met een interessante vraag en als bijlage een beantwoordings brief uit 2009 (kenmerk BDO/ 233984)

Uit de brief met vragen van APB (nu Gemeentebelangen)

Vraag 3 Zijn er op dit moment nog andere concrete financiële gevolgen in relatie met het schrappen van de plannen? Graag uw toelichting/specificatie.

Antwoord De financiële gevolgen in relatie tot het schrappen van de plannen zijn:

a. Er ontstaat een rentenadeel op de afgesloten 30-jaars lening van 45 miljoen van ca 3 ton per jaar doordat de lening achteraf gezien niet nodig is geweest en wij momenteel bij het aantrekken van geld goedkoper kunnen lenen. Wij hebben de mogelijkheid onderzocht om de lening af te kopen. De Nederlandse Waterschaps Bank, waarbij de lening is afgesloten, brengt hiervoor echter een bedrag in rekening van ca 3,95 miljoen euro, zodat dit geen aantrekkelijke optie is. De nieuwe FIDO regels schrijven voor dat je geld dat je geleend hebt in principe alleen weer mag uitzetten bij dezelfde bank.

De gemeente Deventer had toch een 30-jarige lening van 45 mln euro afgesloten in 2009 voor het stadskantoor? Waarom wenden ze die lening niet aan voor het nieuwe stadskantoor? Misschien een idee dat onze politieke partijen deze vraag nog eens stellen woensdag a.s.in de politieke markt. Of om het te onderzoeken natuurlijk.

Bezwaar Heemschut doet stadskantoor stagneren

2012-01-22T12:30:00.004+01:00

Gisteren kwam ik op de markt Bernard Duimel tegen. Oud wethouder, kleurrijk Deventenaar en nog volop actief op maatschappelijk gebied, ten nut van het algemene en de stad. Vaak zijn deze ontmoetingen even een moment om op vrolijke wijze de toestand in de wereld te bespreken en in het bijzonder in Deventer. Duimel heeft een prettig gevoel voor humor en heeft in het verleden als wethouder een belangrijke rol gespeeld in het behoud en revitaliseren van onze binnenstad. Duimel is een tegenstander van de stadskantoor plannen. Hij onderschrijft de noodzaak van goede huisvesting van ambtenaren, maar is voor een nuchtere en sobere
variant. Wat de gemeente wil, zou je volgens zijn opvatting ook met twintig miljoen euro kunnen realiseren door inventief en compact te bouwen en door bestaande ruimten te benutten.
Duimel is ook actief in de Bond Heemschut, een vereniging tot bescherming van cultuurmonumenten.

Bezwaar van Bond Heemschut tegen planvorming stadskantoor

Duimel vertelde me gisteren dat Bond Heemschut bezwaar heeft aangetekend tegen het voorlopig ontwerp omdat zij de culturele waarde die de oude schouwburg heeft, wil behouden. De gemeente had volgens hem een procedurefout gemaakt door dat bezwaar van de Bond Heemschut in eerste instantie te negeren. Volgens Duimel is die lopende procedure van de Bond Heemschut dan ook de werkelijke reden dat het definitieve plan nog niet is gepresenteerd door Riedijk. Het maakt een groot verschil voor het ontwerp of die schouwburg of de straatgevel ervan verdwijnt of niet natuurlijk.
Ik verwacht dat die bezwaren afgewezen zullen worden. Duimel kennende zet hij dan gewoon een tandje bij en zoekt hij het met zijn club nog een stapje hoger om de bezwaren behandeld te krijgen. De Raad van State, het zou zo maar kunnen, Duimel heeft voor hetere vuren gestaan in het behoud van onze mooie binnenstad. Als klopt wat hij zegt, en ik heb geen reden om daar aan te twijfelen, vind ik het helaas weer een voorbeeld van gebrekkige communicatie naar burgers in deze stad over dit prestigeobject.

Speel open kaart

Naar de stad werd immers gecommuniceerd dat de architect meer tijd nodig heeft voor zijn ontwerp. Als dat in het licht is van de bezwaren van Bond Heemschut, meldt dat dan gewoon College. Maar kennelijk voelt ons gemeentebestuur de hete adem in haar nek van een burgerij die in meerderheid de plannen niet omarmd. Ik geef toe, iedere tegenslag wordt al gauw door tegenstanders uitgelegd als 'zie je wel, we hebben gelijk, ze sjoemelen het er gewoon doorheen.' maar zo'n sentiment wordt dan al gauw een zelfvervullende voorspelling door tegenslagen te maskeren, die vroeg of laat toch aan het licht komen. Dat gevoel wordt dan juist nog vele malen sterker en breder. Nogmaals speel open kaart met alle ins en outs. Het is duidelijk dat dit college nog steeds vol voor de plannen wil gaan tegen de weerstand van haar bevolking in. Maar kom dan ook met een overtuigend verhaal en deel openhartig je problemen en tegenslagen met de burgerij. Dat dwingt respect af. Op deze manier produceer je echter steeds je eigen imagoschade. Dat verdienen onze bestuurders niet, want we kunnen niet zeggen dat ze hun best niet doen voor onze stad. 'Maar neem ons nou mee in een overtuigend verhaal met jullie visionaire opvattingen over modern gemeentebestuur, dat alleen kan door middel van zo'n modern stadskantoor, Kruip niet steeds defensief in je schulp en geef mondjesmaat informatie. Door telkens niet het achterste van je tong te laten zien overtuig je de burgerij nooit.

Swappen of financiële swamp voor gemeente?

2012-01-21T10:10:00.000+01:00

klik op afbeelding voor vergrote versie

Toen ik in de loop van donderdag de raadsstukken over de financiering van het stadskantoor zag, (goed verborgen op de site van de gemeente, je moet wel erg vasthoudend zijn als burger wil je bij gemeentelijke informatie uitkomen) had ik meteen het gevoel dat dit belangrijk was. De gemeente heeft problemen om een hypotheek af te sluiten. Waar ze met -vooruitlopend op de definitieve besluitvorming- een zonnig verhaal over de lage rentestand vier offertes aanvroeg reageerde maar één bank. Ik heb half december, zelf op een persconferentie gezeten van het College (met de VPRO) waar nog een zonnig verhaal verteld werd over
de financieringsmogelijkheden van het nieuwe stadskantoor. Maar toen wist men al dat te weinig banken een hypotheekofferte wilden uitbrengen. Wat uit de stukken die ik gelezen heb bleek, was dat Deloitte al vroeg in december bezig met het in beeld brengen van een alternatief traject middels een SWAP constructie.
Ik vind het volkomen onbegrijpelijk dat bij dit zo omstreden dossier het College niet gewoon open kaart speelt. Ik constateer telkens in de stad dat er zeer weinig vertrouwen is hoe politici met dit dossier omgaan. Het slechtste wat je dan kunt doen is mooi weer blijven spelen. Maar het blijkt dus zwaar bewolkt weer te zijn. Wees daar open en eerlijk over en niet pas heel schoorvoetend. Dit is weer een voorbeeld van de hele slechte communicatie met de stad over dit dossier. Het stadskantoor blijft een plan voor ingewijden en alle mooie volzinnen over het huis der democratie, kunnen op die manier snel bij het groot vuil.

Wees transparant: banken hebben geen vertrouwen

Ik heb het al eerder gezegd dat politiek iets exclusiefs van hbo-ers en academici lijkt te zijn geworden. Ja, besturen is ingewikkeld en complex, volkomen mee eens, maar het minste wat je kunt en moet doen is transparant, begrijpelijk en tijdig communiceren.
Ik heb de stukken kritisch gelezen. Ik probeer altijd te letten op hoe beleidsvoorstellen worden ingekleed met woorden en argumenten. Het nieuwe voorstel voor een SWAP constructie wordt voorgesteld aan de raad alsof de banken geen vertrouwen in elkaar hadden vanwege de financiële crisis. Dat is ongetwijfeld een factor die meespeelt. Maar vergeet de gemeente niet te zeggen dat de eerste afweging die banken maken bij het verstrekken van een lening de toets van de hypotheeknemer zelf is? Natuurlijk is dat zo. Banken hebben ook geen vertrouwen in de planvoering van de gemeente in de huidige context van de crisis. Dat vindt zeker de halve stad met die banken, maar op het Grote Kerkhof schijnt nog steeds de zon.

Expertise van de buitencategorie
Ik ben een leek in de wereld van de haute finance en besloot daarom dat ik een deskundige van de buitencategorie maar eens moest benaderen die bij de vorige plannen ook een cruciale rol heeft gespeeld. Ik heb de raadsstukken en het rapport van Deloitte gemaild naar Adriaan de Mol van Otterloo in Londen, met het verzoek of hij daar iets over kon zeggen. In een scherpe eerste analyse maakte hij duidelijk dat de gemeente zich met zo'n SWAP constructie op zeer glad ijs gaat begeven. Hij heeft zijn visie rechtstreeks aan een aantal Deventer politici gemaild. Omdat een handige en kritische journalist van Salland.tv meteen deze info op slimme wijze op zijn kabelkrant publiceerde zal ik de reactie hier ook weergeven, die ik in afschrift van de heer De Mol van Otterloo ontving en die ik gisteren ook naar alle media heb doorgestuurd.

'Ik zou het de gemeente Deventer ten sterkste afraden vanwege diverse risico’s die hiermee verbonden zijn. Een van de belangrijkste risico’s is ‘counterparty’ risico. De gemeente gaat een contract met een bank aan, maar ik zou momenteel zo min mogelijk contracten aangaan met banken vanwege systeemrisico gevaar. Het Europese bankenstelsel is nog zeer fragiel en ook Nederlandse banken zijn hiermee verbonden. Verder lijkt het me dat binnen de gemeente er niet de expertise is om met derivaten om te gaan. Vele gemeentes in binnen- en buitenland zijn in de fout gegaan met derivaten vanwege onvoldoende expertise. Banken zijn dan de uiteindelijke winnaar en niet Deventer.

Als de financieringsmarkt dicht zit, dan moet de gemeente Deventer dat signaal als waarschuwing beschouwen en niet trachten ‘hocus pocus’ trucs uit te halen om het toch gedaan te krijgen. Zoals de Engelsen zeggen ’There is no such thing as a free lunch’ . En zeker bij derivaten is er geen free lunch. Niet doen is mijn sterk advies.'

Groet, Adriaan De Mol van Otterloo

Deze reactie van een financieel deskundige laat aan onduidelijkheid niets te wensen over. Deze reactie is door de Heer de Mol van Otterloo gericht aan wethouder Ahne, Pierey en fractievoorzitter van Groen Links, Carlo Verhaar. Met name naar de reactie van wethouder Pierey ben ik zeer benieuwd. Hij was van het vorige plan voor het stadskantoor de grootste criticaster en opposant. Hij baseerde zich daarbij vaak op de expertise van De heer de Mol van Otterloo, weet ik nog uit de tijd dat ik kort op de PvdA fractie zat, omdat mijn partner toen raadslid was. Het vertrouwen in de financiële analyses van de heer de Mol van Otterloo zal toch geen 180 graden gedraaid zijn sinds Pierey wethouder is?

GS kritisch op Deventer. GAE geen Spaanse spits

2012-01-13T09:45:00.002+01:00

Met stelligheid: let op! het wordt een Spaanse aannemer

Een initiatief wordt boeiend als mensen gaan reageren en je aanspreken met hun meningen tips en opvattingen. Gisteren ben ik in café Floors, waar ik een afspraak had, mensen tegengekomen die me interessante tips gaven voor het initiatief voor de volkspeiling. Ik ga er ook zeker wat mee doen. Eerder deze week vertelde iemand mij met grote stelligheid dat de voertaal op het Grote Kerkhof de komende vier jaar Spaans wordt als de plannen voor het stadskantoor doorgaan. 'Let maar op Marien, alle mooie verhalen van het College over lokale en regionale werkgelegenheid zijn complete onzin, want dat strookt niet met Europese aanbestedingsregels.' Wat volgde was een betoog dat Spaanse aannemers door de Spaanse overheid actief worden gestimuleerd om over de grenzen te kijken vanwege de enorme hoge werkloosheid in Spanje. 'Je zult zien, het wordt een Spaanse bouwgigant die de aanbesteding
wint.' Als die bouwgigant dan Go Ahead Eagles sponsort met een paar jeugdige talenten uit Spanje wordt het misschien voor de gemeenteraad wel win/win. De clubkleuren zullen in ieder geval geen belemmering vormen. Als dat gebeurt staan de Eagles supporters ongetwijfeld ineens massaal achter de plannen voor het nieuwe stadskantoor. Deze tip aan onze raad is geheel gratis. Als er binnenstadwatchers zijn die onze politieke vertegenwoordigers tegenkomen op een cursus Spaans of als ze Bert Doornebos het stadhuis zien bezoeken, dan wil ik het graag van ze horen ... ;-)

Scherpe brief van Gedeputeerde Staten over financiële positie Deventer

geen woord Spaans van GS

Maar waar bepaalt geen woord Spaans aan is, is de brief die het College van Gedeputeerde Staten van Overijssel aan onze raad over de 'toezichtsvorm programmabegroting 2012'. GS van Overijssel vindt dat de Deventer begroting materieel niet in evenwicht is. Zonder de brief hier helemaal te citeren wijst de provincie op de grote opgaven waar gemeenten voorstaan (door o.a kabinetsmaatregelen). Het zijn actuele ontwikkelingen die een forse impact op de financiële positie van de gemeente kunnen hebben. GS constateert dat in de Deventer begroting van 2012 voor genoemde ontwikkelingen geen ruimte is opgenomen in de begroting. Tijdig anticiperen op dergelijke ontwikkelingen is van belang voor een gezonde begrotingspositie. Verder wordt in de brief o.a. gewezen op de dynamiek (het gebrek aan) van de vastgoedmarkt in geval van in geval van een actieve grondexploitatie een potentieel risico vormt voor de financiële positie. Doordat de kans groot is dat voorraad gronden in exploitatie en van de nog niet in exploitatie genomen gronden moeten worden afgewaardeerd. Hierdoor bestaat de kans dat het weerstandsvermogen van de gemeente onder druk komt te staan. Samengevat concludeert GS dat het tijdig en adequaat inspelen op de veranderende marktsituaties van belang is voor een gezonde financiële begrotingspositie.

De broekriem aanhalen en toch maar een Sallandse talent

dan toch maar een Sallandse talent voor GAE

Als volksvertegenwoordiger zou ik bij deze gezonde blik van buiten toch even stevig achter mijn oren krabben. Ik zou concluderen met vooruitziende blik concluderen dat regeren niet vooruitzitten is in een groot nieuw stadskantoor, maar het aanhalen van de broekriem betekent. Als 20% van de Deventer kantoorruimtes leegstaat moet je toch je huisvestingskosten als gemeente zeker met twintig miljoen omlaag kunnen brengen door slim te onderhandelen met vastgoedjongens die hun panden ook niet aan de straatstenen kwijt raken. Volgens mij draagt zo'n besparing flink bij aan het financiële weerstandsvermogen van de gemeente. Jammer voor Bert Doornebos en zijn Go Ahead Eagles dat hij daardoor naast een Spaanse talent met voetballend weerstandsvermogen grijpt. Ik zou zeggen laten we met gezond verstand gaan voor een gezonde begroting met Deventer weerstandsvermogen. Daarom, vastgoedondernemers die nog een leuk en geschikt kantoorpand in de aanbieding hebben, vervoeg je bij de gemeente. Als je er gratis een Sallands talent voor de Eagles bij sponsort, moet je eens kijken hoe Deventer opbloeit.

Eerste Deventer verantwoordingsdag

2012-01-11T10:40:00.002+01:00

Ik heb een aantal jaren geleden meegeschreven aan het verkiezingsprogramma van de PvdA Deventer. Ik zag vanuit mijn werk hoe de kloof tussen burgers en politiek diepe voren trok in Rotterdam waar ik toen werkte. De schok die leefbaar Rotterdam teweeg bracht als nieuwkomer werkte louterend voor de stad. Ik heb niet veel op met populisme, maar een ding is ontegenzeggelijk waar, men probeert beter te luisteren naar wat burgers bezig houdt dan dat dat het gerval is bij gevestigde politiek partijen. Hoewel de samenleving veel ingewikkelder in elkaar zit dan op het eerste gezicht het geval lijkt te zijn, dwingt het politici om zichzelf beter te verantwoorden naar burgers en om dingen beter uit te leggen. Ik durf de stelling wel aan dat dat meestal vergeten wordt omdat het lastig is. Zo ook hier in Deventer, bijvoorbeeld met het stadskantoor. In Rotterdam nam ik toentertijd kennis van het idee om een jaarlijkse verantwoordingsdag voor de burgerij in te voeren. Wat hebben onze politieke vertegenwoordigers zichzelf voorgenomen en wat is nu de stand van zaken of wat zijn de resultaten? Dat
idee leek mij prima te passen in het verkiezingsprogramma van mijn partij in Deventer. Ik werd toen ik het voorstelde welhaast in een wave op handen gedragen voor dit mooie idee en het werd dan ook met vlag en wimpel in het verkiezingsprogramma opgenomen.

Nooit meer wat van gehoord
Ik heb er na de verkiezingen nooit meer wat van vernomen en ook in Rotterdam is het initiatief een stille dood gestorven. Zoiets kunnen overheden niet goed organiseren, want ze hebben er geen belang bij dat hun eigen vlees wordt gekeurd. Ik ben inmiddels tot de conclusie gekomen dat de veranderingen van onze democratie niet van binnenuit komen. Want, wat heb je nu aan burgers die je met lastige vragen voor de voeten lopen? Zo'n verantwoordingsdag, 'weet je wat, dat regelen we wel onderling' en zo blijft politiek autistisch opereren.

Verantwoordingsdag, vlaggetjesdag voor de democratie, hoe smaakt het ons?

Ik moest er vanmorgen weer aan denken toen ik las over de rapportage van het SCP of burgers waar voor hun geld kregen. Naar het onderwijs en politie is veel meer geld toe gegaan, maar de resultaten zijn door die investeringen niet significant verbeterd. Dat is een interessante conclusie ook al schreeuwen de belanghebbenden nu moord en brand. Een goede aanleiding om weer eens na te denken of het idee van een verantwoordingsdag nieuw leven is in te blazen. Maar dan door burgers zelf georganiseerd. Kom maar op politici: verkoop je waar maar, verleid ons, leg ons uit, laat maar zien dat we waar voor ons geld hebben gekregen.
Ik ga er serieus over nadenken net zoals ik vind dat het idee van een burgerbegroting in Deventer een kans verdient. Laten we onze politici een vrolijk buitenparlementair handje helpen om te communiceren met diegenen voor wie ze beweren het allemaal te doen: de burgers.
2012 de invoering van een nieuwe Deventer traditie. De jaarlijkse Deventer verantwoordingsdag. Geen bijltjesdag, maar een vlaggetjesdag voor de democratie die we ons goed laten smaken.

En dan nog even dit: Laura Dekker ereburger van Deventer

Laura Dekker: scherp tegen de wind in zeilen om je talent te benutten

Burgemeester Andries Heidema hield een inspirerende nieuwjaarstoespraak. Andries wil werk maken van talent, talent talent. Ik geef hem daarom vanaf hier de tip om zeilmeisje Laura Dekker tot ereburger van Deventer te maken. Laura Dekker laat zien dat je om te talent te ontplooien soms scherp tegen de wind van het gebruikelijke in moet durven zeilen. Het is triest om te lezen dat ambtenaren leerplicht haar op de valreep van haar reis nog steeds de maat willen nemen. Ze hebben volkomen gelijk, ze had natuurlijk bij windkracht 7 en hoge golven wel haar wiskundesommen moeten maken. Ik snap wel dat ze zich inmiddels van Nederland af wil wenden en voor het Nieuw Zeelandse staatsburgerschap wil kiezen. Ze heeft de afgelopen jaren meer geleerd en doorzettingsvermogen getoond dan iedereen voor mogelijk hield. Maar ze past niet in ons confectie-denken over opgroeien. We moeten trots op haar zijn voor het symbool dat ze is geworden van doorzettingsvermogen. Zie het voor je, ze komt aanzeilen en legt aan aan de Welle in Deventer, vrijhaven van jeugdig talent. Met Laura als ereburger is er geen ambtelijke notitie meer nodig om iedereen er in Deventer er van te doordringen dat wij talent waarderen en koesteren.

regeren is vooruitzitten, men is al bezig met de inrichting

2012-01-09T13:22:00.001+01:00

Rietveld: zitten is een werkwoord

Bestuurders met een aanvallende speelstijl? Ik ben er dol op. We hebben al te veel enerzijds, anderzijds in de samenleving. Dus zaken bij de naam noemen, de koe bij de hoorns vatten. Dat is wat mensen vertrouwen geeft in politiek. Daadkracht! Maar soms kan daadkracht ook een beetje naast zijn schoenen lopen en wat al te ver voor de troepen uitlopen. De offertes voor een hypotheek zijn binnen. Maar mij bereikte het bericht dat er in het stadhuis een film rondgaat aan de hand waarvan ambtenaren al hun keuzen mogen maken ten aanzien van hun stoelen en het design van hun nieuwe kantoorplekken in het nieuwe stadskantoor. Is er al een definitief besluit genomen over het stadskantoor? Nee, dat moet de raad nog doen. Doet onze raad er eigenlijk
nog wel toe? Doen wij burgers er eigenlijk nog wel toe? Ik ben benieuwd of er net als in de wijkaanpak een prioriteringsavond komt met stickertjes plakken voor onze ambtenaren komt.

Regeren is in Deventer vooruitzitten
Wat een contrast, vergeleken met gewone werknemers in de samenleving die op hun werkplekken slechts mogen kiezen uit Arboproof meubilair zoals de leiding van de organisatie het heeft uitgekozen. Het lijkt er verdraaid veel op dat iedereen gelijk is in Deventer, maar onze mensen die in dienst van de gemeente zijn kennelijk een tikje meer gelijk. 'Jongens, we zijn zo overtuigd van ons gelijk, dat we de trein maar vast in werking hebben gezet. Regeren is in Deventer vooruitzitten!' Mag ik een van de meest vooraanstaande Nederlandse architecten citeren. Gerrit Rietveld zei ooit: 'zitten is een werkwoord' en het was inderdaad dan ook hard werken om op een van zijn designstoelen te zitten. Als inspiratie voor dat werken wil ik daarom gratis een van Gerrits meubelontwerpen aan deze kwartiermakers beschikbaar stellen. Voor ambtenaren die niet van film houden doe ik er gratis een knutselworkshop bij. We gaan pas knutselen na het democratisch besluit.

Ik fake dus ik besta: rectificatie

2012-01-06T21:26:00.001+01:00

in mijn blog van vandaag schreef ik dat Geert Wilders zich had geabonneerd op het Twitteraccount. Het verbaasde mij eerlijk gezegd toen het mailtje langs kwam. Ik kan me namelijk voorstellen dat Kamerleden meer te doen hebben. Toen ik later op de dag naar het lijstje abonnees keek, was deze 'Geert' verdwenen. Toen ik het mailtje opzocht en aanklikte meldde Twitter dat het account was opgeschort. Een nabootser dus onder het motto, 'ik fake dus ik besta'. Jammer altijd, als mensen zo weinig gevoel voor eigenwaarde hebben dat ze dat aan een ander proberen te ontlenen. Ga eens bij een hulpverlener op de sofa liggen zou ik zeggen. Vervelend, voor Wilders zelf in de eerste plaats. Schouders over ophalen en verder gaan met waar wij mee bezig zijn. Op eigen kracht met oprechte en onoprechte belangstelling.

2012, Deventer democratie met een toefje Franse slag.

2012-01-06T11:19:00.000+01:00

bezoekers nieuwjaarsreceptie kregen een Promo-tas

Maandag zijn we met enkele leden van het bestuur van onze Stichting naar de nieuwjaarsreceptie geweest in de schouwburg. Het is altijd een leuke bijeenkomst. Je komt er veel mensen tegen en je hoort ook nog eens wat van de beleidsvoornemens van het College. Ik vond dat Andries Heidema dit jaar een uitstekende speech had. De beste die ik tot op heden gehoord heb. Niet dat hij nu meteen het Obama-keurmerk verdiende, maar je moet als bestuurder altijd iets hebben om na te streven. Hij doet dat in ieder geval veel beter dan zijn voorganger die meestal op een ongeïnspireerde kabbeltoon wat zaken opsomde. De speech van Andries gaf een reflectie op de tijd waarin we leven, maar niet met
de somberheid die zo veel rubrieken in media kenmerkt. Realistisch, nuchter maar ook met een blik gericht op de toekomst.

3x Talent

talent, talent, talent...

Mij spraken zijn woorden talent,talent,talent, het meeste aan. Maar goed dat is dan ook helemaal 'mijn ding' en ik zou er dan ook graag aan toe willen voegen de woorden" 'dynamiek, dynamiek en dynamiek'. Je kunt de ontwikkelingen in Deventer en de Stedendriehoek niet los zien van de economische ontwikkelingen in Europa en de wereld. We zullen ieder talent keihard nodig hebben. Er gaat echter zo vreselijk veel talent verloren in onze samenleving doordat we in onze overgeorganiseerdheid te veel mensen bedienen met confectiearrangementen die talent vaak eerder in de kiem snoeren dan het doen ontbolsteren. Een volkspeiling over hoe we er samen in onze gemeente voor zorgen dat ieder talent in Deventer zich kan ontplooiien zou misschien zo maar eens een onderwerp kunnen zijn voor een volgende volkspeiling. Ik ga het idee zeker aan ons bestuur voorleggen. We moeten en we mogen als inwoners met elkaar talentontwikkeling niet alleen af laten hangen van beleidsmakers en professionals. Het is nodig dat we allemaal een oog voor talent ontwikkelen en het helpen het een zetje in de juiste richting te geven.

Landelijke aandacht voor ons initiatief.

VPRO Slag om Nederland over Deventer

Maar voorlopig moeten we eerst nog maar de eerste peiling nog voor elkaar krijgen. De tijdsperiode zit niet mee. Veel ligt er plat in de kerstperiode. Wij hebben wel gewoon doorvergaderd en een aantal zaken uitgezet. Er wordt onzichtbaar hard gewerkt. De VPRO schuift ons item naar voren in haar serie om de slag om Nederland.
Onze filmpjes met straatinterviews zijn nu te zijn op een YouTube kanaal: Google op 'VolkspeilingDeventer' en bij Salland.tv. Je kunt daarin zien, rijp en groen door elkaar, hoe veel mensen tegen de plannen van het stadskantoor aankijken. We maken nog een compilatie voor op de website van onze stichting. Daar komen o.a. ook de opvattingen van de politieke partijen op te staan. Daarvoor worden nu afspraken gemaakt.
We hebben nu ook een Twitteraccount @VolkspeilingDev, waar vandaag de eerste landelijke politicus zich bij heeft aangemeld. Dat is Geert Wilders. Dat zal ongetwijfeld 'zie je wel' reacties opleveren, maar wij gaan als onafhankelijke stichting niet over de interesses van Nederlandse politici. Het staat andere Kamerleden vrij om zich ook aan te melden. We hebben namelijk wel de indruk dat we iets unieks proberen. Als een gemeenteraad haar eigen democratische middelen niet durft in te zetten - een referendum - voor een dossier dat daar uitermate voor geschikt is. Waarom zou je dan als burger niet zelf een poging tot referendum mogen organiseren? Een levendige democratie beperkt zich niet alleen tot de vergaderkamers van onze democratische organen.
We hebben een datum geprikt waarop de Volkspeiling daadwerkelijk plaats moet vinden. Zaterdag 18 februari. Of het allemaal lukt hangt van een aantal factoren af waar we nu nog niet allemaal een antwoord op gevonden hebben. Die antwoorden ontrollen zich echter vanzelf.

Een toefje Franse slag in onze democratische processen.

Democratie met een toefje Franse Slag

Ik moest bij de ontwikkeling van ons volkspeilingmodel denken aan een gesprek op een barbecue dat ik ooit had met een oud buurvrouw had die bij Holland Signaal in Hengelo werkte. Dat bedrijf werd overgenomen door een Frans bedrijf in dezelfde branche. Ons gesprek ging over cultuurverschillen die overbrugd moesten worden tussen beide bedrijven. Bij Holland Signaal ontwikkelde men radarsystemen vooral vanuit een theoretische en goed onderbouwd kader. Als die lijn goed en doordacht bepaald was, sloeg men pas aan het ontwerpen en bouwen. Bij de Fransen in het zusterbedrijf was de cultuur anders. Men had grof samengevat een idee en besloot het dan min of meer uit te voeren en te bouwen. Het theoretisch kader zat ergens in het hoofd en gaf een denkrichting aan. Vanuit de problemen en mogelijkheden die men tegenkwam en die zich aandienden maakte men vervolgens een vervolgstap om te komen tot een perfect werkend radarsysteem. Voor beide benaderingen is iets te zeggen.
Ik ben heel erg voor de mix van beide. Onze stichting neemt de democratie als uitgangspunt, maar benadert hem losser, vrijer, met zeg maar een toefje Franse slag. Uiteraard wel strevend naar een goede en zorgvuldige peiling. Wij zijn begonnen aan het een grofmazig idee voor een volkspeiling en ontwikkelen al werkend ons model. We zien wel waar we uitkomen. Het mag ook mislukken, al zullen we er natuurlijk alles aan doen binnen onze mogelijkheden, om dat te voorkomen.

Politiek laat de burger bewust links liggen?

Deze week op Radio1 heb ik een interessante discussie van Joost Eerdmans in het programma avondspits gevolgd. De stelling was de politiek laat de burger bewust links liggen. Het onderwerp ging o.a. over hoe men omging met petities. Van de 700 petities die de afgelopen jaren aan de Tweede Kamer werden aangeboden, zijn er slechts tien in behandeling genomen. Behalve meningen werden ook een aantal oorzaken genoemd. Iemand van de website www.petities.nl (vergeet de 's' niet, want anders kom je op een pornosite!) raadde iedereen af om burgerinitiatieven te nemen. Veel tijd en energie werd daar in gestoken, maar al te vaak werd het in het politieke bedrijf geparkeerd met soms dubieuze handelswijze en argumenten.

En ondertussen in Deventer en in de Overbetuwe...

communicatie met burgers

Ik kan helaas niet ontkennen dat ik ook aan Deventer moest denken. Als er nu een dossier is dat in aanmerking komt voor een referendum dan is dat wel het dossier stadskantoor. Er zijn zonder al te grote inspanning ruim duizend handtekeningen verzameld voor een referendum over het stadskantoor. Dat initiatief laat de politiek hier in Deventer ook links liggen. Dat is nu al te voorspellen. Zo maakt zij haar eigen verordening voor referenda tot een papieren werkelijkheid.
Dat getuigt van weinig vertrouwen in opvattingen van de eigen burgerij. Ik ben er van overtuigd dat vele politici de filmpjes van ons interpreteren als onderschrijving van deze opvatting. 'De mensen weten soms niet waar ze het over hebben.' Maar is het juist niet de taak van politieke partijen in een democratie om mensen van goede informatie te voorzien en te betrekken bij besluitvorming die hen aangaat? Wij vinden van wel.
Een ander staaltje van het parkeren van burgerbetrokkenheid kwam ik tegen via een Twitterbericht over de plannen voor een nieuw gemeentehuis in de Overbetuwe. Daar willen inwoners een openbare discussie over . Maar volgens de wethouder 'past dat niet in het communicatietraject.' Ik denk dat ook de inwoners in de gemeente Overbetuwe toe zijn aan een beetje meer Franse slag in de lokale democratie.We adviseren ze graag.

De politieke Deventer Volkskeuken

2011-12-31T10:42:00.001+01:00

verse ingrediënten in de politieke Deventer Volkskeuken

Nog even en ik ga dit blog inruilen voor een persoonlijk blog. Ik heb het in de lucht gebracht als start van een initiatief waarmee ik wilde onderzoeken of er draagvlak was voor een volkspeiling: in andere woorden een referendum op burgerlijk initiatief. Daarbij heeft het blog ruimschoots geholpen als informatiebron. Mijn initiatief heeft geleid tot een stichting waar ik onderdeel van uitmaak. Maar mijn persoonlijke opvattingen over een aantal zaken in Deventer zijn natuurlijk niet altijd een op een te verbinden aan de doelstellingen van die stichting.
Onze stichting lanceert binnenkort haar eigen website, die een verzamelpunt van meningen en opvattingen moet worden van Deventenaren in de volle breedte over onderwerpen die in de stad spelen.
De aanleiding van dit initiatief was het dossier nieuwbouw stadskantoor. Dat was het onderwerp waarop mensen elkaar vonden. Maar voor mezelf
gold en geldt: dat dossier is hooguit een illustratie van de kloof tussen de burgerlijke wereld en die van politici en ambtenaren. Die zal nooit helemaal te slechten zijn, maar tot mijn grote vreugde deelde de andere initiatiefnemers mijn opvatting dat het belangrijk is om te streven naar nieuwe impulsen om burgerbetrokkenheid te bevorderen. Dus verder kijken dan één onderwerp.
Ik, wij, hebben namelijk niks met de vaak door 'reaguurders op websites' geuite stereotyperingen zoals bijvoorbeeld, dat politici zakkenvullers zijn en dat 'ze maar wat doen' bij gemeenten. Ik heb ons gemeentebestuur meer dan lief. Het zijn hardwerkende mensen die het beste voor hebben met onze stad, wat echter niet wil zeggen dat je er niet kritisch op mag zijn of mag proberen hen te beïnvloeden.

De politieke volkskeuken
Persoonlijk vind ik dat de politieke cultuur te introvert is. Ik schat met natte vinger in dat er zo'n vierhonderd mensen zijn die dicht op de besluitvorming van de Deventer politiek zitten. Daar is Deventer niet uniek in, en voor een deel is dat onontkoombaar. De meeste van die vierhonderd zal ik ontmoeten op de nieuwjaarsreceptie op maandag twee januari a.s. Hoe goed dat bord spaghetti van gedeelde belangen en wederzijdse afhankelijkheid betrokkenen ook mag smaken. Een gemeentelijk restaurant mag nooit alleen maar exquise maaltijden serveren, maar dient ook een volkskeuken te hebben met smakelijke maaltijden die je vaker dan één keer in de vier jaar wilt of kunt nuttigen.

Tegenkracht

tegenkracht: van wrijving gaan dingen glanzen

Er mag wel meer tegenkracht georganiseerd worden vinden wij. Niet kritiek om de kritiek, maar omdat door tegenkracht, door wrijving, dingen gaan glanzen.
Zonder al te veel te theoretiseren, is mijn overtuiging dat we de afgelopen decennia in Nederland met de beste bedoelingen een wereld gecreëerd hebben waarin burgers steeds meer klant zijn geworden en steeds verder op afstand zijn komen te staan.
Ambtenaren, we hebben trouwens hele goede in Deventer weet ik uit ervaring, en politici leven echter soms in een andere werkelijkheid door de wijze waarop we de samenleving hebben georganiseerd. Bij moeilijke vraagstukken huren we vrijwel automatisch externe deskundigen in, die dan voor ons de kastanjes uit het vuur mogen halen. Vastgoeddossiers zijn bijna per definitie hoofdpijndossiers, waar burgers voor spek en bonen over kunnen meepraten. We vergeten vaak hoe deskundig we samen kunnen zijn of hoe we een eigen opvatting kunnen ontwikkelen. Die hoeven we lang niet altijd te spiegelen aan de opvatting van deskundigen van buiten.
Wij kunnen kletsen, boeken schrijven, deskundigen inhuren over de kloof tussen kiezers en gekozene, maar er verandert niks als je af en toe niet iets onderneemt of probeert om die te verkleinen. In Nederland en in gemeente Deventer.

Zelfcensuur, want je weet maar nooit

zelfcensuur

Ik kom teveel mensen tegen in deze stad die met meel in de mond zeggen wat ze vinden. Je weet immers nooit waar je de gemeente nog een keer tegenkomt. Het leidt tot besluitvorming die daardoor vaak ineffectief of versluierend werkt.
Ik stam zelf nog uit een tijd dat een wethouder wel eens kon zeggen: 'ik wil dat je mijn oppositie organiseert, maak het mij lastig: dat houdt ons scherp'. Die scherpte met wellevende omgangsvormen zoals waardering voor elkaars inzet en standpunten moet weer veel meer terug in de lokale democratie.
Als mensen mij vertellen dat ze hun standpunt in Deventer niet durven te verwoorden omdat ze dan problemen op het werk krijgen, vanwege de afhankelijkheid van subsidies van de gemeente, schrik ik en ben ik tegelijk verbaasd. Zelfcensuur, zo hoort het niet te werken in een levende democratie. Het is voor mij een bevestiging dat we elkaar soms gevangen houden in beelden en structuren, die gezonde dynamiek in de samenleving blokkeert.

voor de voeten lopen
Als Stichting Volkspeilingen Gemeente Deventer, hebben we gekozen voor een actieve rol buiten de gebaande paden om burgerlijke opvattingen zichtbaar te maken. Functioneel en met respect willen we in besluitvormingsprocessen politici voor de voeten lopen om betere en bredere geaccepteerde besluiten te krijgen
De moed, of de durf hebben, of de onzekerheid overwinnen om gewoon onder woorden te brengen wat je van iets vindt. Dat past misschien niet in de gangbare inspraakprocedures die naar mijn opvatting een hoog ritueel gehalte hebben. Het zij zo, maar het maakt andere opvattingen en meningen niet minder waardevol.

Sfeerreportages met meningen

volkspeilers Evert en Bram in action op de Flora

Afgelopen week zijn wij druk geweest met het interviewen van burgers over hun mening ten aanzien van de plannen voor het nieuwe stadskantoor. Het levert een breed palet aan opvattingen op. Rijp en groen door elkaar, voor of tegen de plannen, van aarzelend tot onverschillig.
Ik heb geen oordeel over de opvattingen in deze sfeerreportages. We laten ze zien op een apart You Tube kanaal. Iedereen die kijkt mag zijn eigen conclusies er aan verbinden. Ik ben er van overtuigd dat er allerlei kwalificaties op los worden gelaten. Het enige dat ik er over wil zeggen is dat het mij duidelijk maakt dat de informatieverstrekking over de nieuwbouwplannen veel beter en toegankelijker kan. Het is teveel een procedure geweest op het niveau van hoger opgeleiden en ingewijden en direct belanghebbenden bij het onderwerp. Er valt nog heel veel uit te leggen of te verduidelijken. Regelmatig verwarren mensen bijvoorbeeld de kostenpost huisvesting met andere uitgaven van de gemeente. De verschillen daarin vraagt echt om een nadere toelichting.

Deze sfeerreportages komen niet op de website te staan van onze stichting zo hebben we na uitvoerige discussie besloten. Daarin willen we balans in de argumentatie van zowel voor en tegen goed handhaven. We leggen nu contact met gemeente en politieke partijen om een videofilmpje te maken waarin iedereen zijn standpunt kan toelichten. Laat de feiten en visies spreken, maar toon ook de waardering voor de opvattingen en beelden van gewone burgers en ontwikkel en benut vormen om hen nauwer te betrekken bij de politieke besluitvorming.
Het klinkt op oudjaarsdag als een voornemen voor het nieuwe jaar in het mooie Deventer.

Prettige jaarwisseling.

een Deventer kerstverhaal

2011-12-24T16:55:00.002+01:00

De worstenverkoopster, de passant en het gemeentehuis

Een Deventer Kerstverhaal

Met de ziel onder haar arm slenterde Jolanda door de stad.Ze hadden haar vandaag vroeg ingeroosterd, maar daardoor was ze ook snel klaar. 'Dan kon ze nogkerstinkopen doen', had haar cheffin gezegd. 'Goed bedoeld, maar niet voor haar.'

Het was druk geweest vanmorgen. Veel drukker dan anders.Maar morgen was het dan ook kerstmis. Als worstenverkoopster was het voorJolanda echter een dag als alle andere geweest. Ze had vanmorgen een net bloesjeaangetrokken net als haar collega’s. Bij 'Het Goed' gekocht voor een prikkie. Het moest er vandaag namelijk een beetje feestelijkeruitzien. Het bloesje was gekreukeld in haar tas. Een praktisch collegaatje had een strijkboutmeegenomen, die zij ook even mocht lenen, dus het kwam op de valreep toch nog goed.

Haar dienst zat er op en ze meldde zich af bij haar cheffin.Ze had eigenlijk gehoopt dat er iemand niet op zou komen dagen zodat ze overkon werken. ‘Wat moest ze anders? Ze kon het extra
geld goed gebruiken.’

Maar die vraag was niet gesteld. ‘Ga je nog wat leuks doenmet de kerst?’ vroeg haar cheffin belangstellend.

‘Ik ga naar familie’ loog Jolanda. Ze had geen zin om te vertellen dat ze alleen thuis zou zijn.Nou ja samen met Nico dan waarschijnlijk.

‘Vergeet je kerstpakket niet’ zei haar cheffin. ‘Fijne feestdagen.’

‘Hetzelfde’ zei Jolanda.

Ze liep de hoek om de stad in. Het was nog erg druk.
In deLange B. liep iedereen elkaar gehaast voorbij. Het kwam haar eigenlijk wel goeduit, dat ze nergens naar toe hoefde. Met alle schulden die ze nog moest afbetalen.

In haar flat was iedereen weg. Ze zag er tegenop om nu alnaar haar kamer te gaan.
'Alleen in dat sombere huis? Ik wacht wel in de stad op Nico.’

‘Hopelijk zou hij op tijd komen?’

Nico, haar jongere broer, die nog thuis woonde, maar diehet inmiddels ook niet meer trok. Hij was na weer een ruzie weggelopen en had haar vanmorgen vroeg gebeld. Ze had nog net kunnen afspreken waar ze hem zou ontmoeten. Haar beltegoed was op dus ze kon hem ook niet meer sms-en en ze was tot overmaatvan ramp in de haast haar oplader vergeten.
De batterij van haar mobieltje was helemaal leeg.‘Ook dat nog, stomme doos!’ dacht ze.

Ze ging snel naar de supermarkt en kocht van haar laatste geld een pakje Winnershag.
Het smaakte scherp, maar beter dan niets. Gisteren had zealle andere boodschappen gedaan.

Als ze zuinig deed, haalde ze net eind volgende week methaar shag.

Ze liep even door parfumerie Douglas. Het inpakken leek er wellopende band werk. Ze keek naar de prijzen van de cadeauverpakkingen. ‘Daarmoet ik een week van eten’ dacht ze.

Ze kwam even later aan op het Grote Kerkhof. Het stond er vol met auto’s.Het kerstpakket woog inmiddels zwaar. Ze ging zitten op de trap van het gemeentehuis en rolde eensjekkie. Ze keek ongeduldig rond en slenterde rusteloos heen en weer.

‘Shit! Nico was er nog steeds niet.’

Aan een man die voorbijliep vroeg ze hoe laat het was. ‘Half vier!’

‘De klok van de Lebuïnus liep dus gelijk.’

‘Shit als hij de weg maar weet? Waarom had ze ook niet bijhet station afgesproken.’

De man aan wie ze de tijd had gevraagd, kwam terug.

‘Heb je een vuurtje voor me?’

Ze keek de man wantrouwend aan. Ze kende dit soort types en zebeet meteen van zich af. ‘Een vuurtje wel, maar verder niks’ zei ze met eenstuurse blik.

De man schoot in de lach. ‘Maak je geen zorgen, ik kom alleeneen praatje maken. Ik zag je vanuit het café zitten. ‘jij wacht vast op iemanddie niet op komt dagen.

‘Gaat je niks aan!’ zei Jolanda afhoudend.

‘Prima’, zei de man.‘ Ik snap je wel. Je hebt geleerd: kijkuit voor vreemde kerels. Heel verstandig van je. Het maakt mij niet uit, als ikmijn sigaret op heb ga ik naar huis naar mijn vrouw. Op wie wacht je als ikvragen mag?’

Hij sprak op zo’n rustige toon dat Jolanda haar afwerendehouding liet varen. Hij leek oprecht in haar geïnteresseerd.
Ze schaamde zich nu zelfseen beetje voor haar impulsieve reactie. Het had te maken met haar stress over Nico.

Maar hij leek het niet erg te vinden.

‘Mijn broertje, hij is weggelopen van huis. Ik heb hier methem afgesproken, hij blijft voorlopig bij mij het weekend. Dan zie ik wel weerverder.’

De man bood haar een echte sigaret aan, die ze dankbaaraanvaardde.
Ze begon te vertellen dat ze zelf na veel gedoe nu in Deventer op kamers woondeen hoe moeilijk ze het had gehad. Van hot naar her was ze verkast. Dan paste zeweer niet in een of andere regeling of was ze haar afspraken niet nagekomen.Tussen junks en zwervers wilde ze niet slapen. Dan weer was haar geld op. Dankreeg ze weer een nieuwe begeleider, die haar adviseerde om toch maar weer naarhuis te gaan.’

‘Dat nooit!’ had ze besloten. ‘Ze had echt genoeg van die terreurthuis.’

‘Ik regel het zelf wel’ had ze besloten. Maar van de zomerhad ze noodgedwongen buiten geslapen onder het afdak van een huisje bij een volkstuintje.
Zewerd lastig gevallen, maar het was gelukkig goed afgelopen. De vrouw die haar betrapthad, had zich over haar ontfermd.Die had door flink boos van leer te trekken geregeld dat zeeen kamer kreeg, een begeleider en werk.

De man luisterde instemmend.

‘Ja, meisje het is in deze wereld allemaal minder eenvoudigdan het lijkt. Maar wat goed, dat je je draai hebt gevonden en wat een geschenkdat je die vrouw hebt ontmoet. Kunje niet naar haar toe om met haar kerst te vieren? Ik ben bang dat je broertje nietmeer komt.’

‘Ze is met vakantie, ik red het wel’ zei Jolanda moedig,maar onzeker tegelijk.

‘Heeft u een mobiele telefoon bij zich? Dan kan ik hemmisschien bellen.’

‘Zeg maar Jan’ antwoordde de man.

Even later toetste Jolanda het nummer van haar broer in.

‘Waar ben je nou? klonk het boos door de telefoon. Het wasde opgewonden stem van Nico. ‘Ik sta hier al ruim een uur op je te wachten?’

‘Hoezo eikel! Ik zit hier op jou te wachten. Waar ben jedan?’

‘Ik vroeg het aan mensen op het station. Die zeiden allemaaldat ik hier bij een gebouw dat ehh... De Leeuwenbrug heet, moest zijn. Ik loop maar rond te kijken, maar jebent nergens.’

‘Ik zei toch in de stad oen! Luister nou toch eens een keer!Je bent verkeerd, je moet in de stad zijn, ik kom je wel ophalen.’

Ze drukte Nico weg en gaf de telefoon terug aan Jan en legdehem uit wat het misverstand was en ze stond op.

Jan moest hartelijk lachen en stond ook op.

‘Ja Jolanda, in deze gemeente zit de gemeente op verschillende plekken. Prima natuurlijk. Op deze plek wordt vergaderd of komt de carnavalsoptocht voorbij. Als deburgers de gemeente nodig hebben komen ze naar de Leeuwenbrug. Daarom stuurden zejou broer daar ook naar toe. Dat vindt iedereen eigenlijk wel prima, maar tochwillen ze op deze plek een grote bouwput maken.'
'Nou, ja laat ik jou daar niet mee lastig vallen.’

Jan besloot met Jolanda mee te lopen om Nico op te halen.Hij drukte op zijn mobiele telefoon en had even later verbinding.

‘Hoi Schat, ik kom er zo aan. Ik bel je vast zodat je niet schrikt. Ik heb twee slapers en etersbij me. Ik leg je straks wel uit waarom.’ Jolanda keek hem verwonderd aan.
Janknipoogde geruststellend.

‘Zal ik je kerstpakket dragen?’ zei Jan. Jolanda reikte het over en ze gingen op weg.

Terug naar de menselijke maat.

2011-12-22T16:19:00.005+01:00

kerstreces, niet voor de stichting

Het kerstreces nadert met rasse schreden. Maar voor ons als stichting is er werk aan de winkel. De organisatie begint zich nu een beetje te zetten. Rollen en taakverdeling wordt duidelijk. Gelukkig word ik steeds minder het scharnierpunt van alle activiteiten. Dat is nooit goed voor een organisatie. De website is klaar maar moet gevuld worden. We gaan binnenkort diverse rondjes maken om informatie te verzamelen voor op de website. Evert Alink zal afspraken gaan maken met de politiek. Webbeheer is geregeld. De penningmeester Ben Hermans hanteert een streng doch rechtvaardig regiem en bestuursleden drukken hun ambitie uit en zetten dat om in daden.
Gisteren een eerste filmpje gemaakt. Mooie balans in reacties. Het begon te regenen, dus toen zijn we gestopt. Tussen kerst en nieuwjaar nemen we nog een hele serie op.
Bij het monteren zie je dat de vorm en de vraagstelling en de reactie soms net iets scherper en nauwgezetter kan. We worden door sommige mensen met argusogen
gevolgd en op die details zal scherp ingezet worden. Ik maak me geen enkele illusie. Maar dat is een leerproces dat we ook doormaken.

Een lerende organisatie

Dat is het leuke van nieuwe dingen. Mensen verbinden zich, en ontdekken samen elkaar kwaliteiten en verleggen hun grenzen. Dat draagt allemaal bij aan een dynamischer samenleving die ook in financieel opzicht minder kostbaar wordt, maar in het kader van menselijk kapitaal extra waarde krijgt. We leggen de lat voor onszelf heel hoog en we zullen best wel fouten maken, maar we zijn ook een lerende organisatie.
Het kost tijd, maar het is leuke tijd die vast besmettelijk gaat werken.
Tussendoor nog geheel onverwacht gesolliciteerd. Het is crisis en als ZZP-er merk ik dat in mijn tak van ondernemen iedereen op zijn geld zit. Ik moet het hebben van nieuwe ideeën en projecten, maar het is een defensieve tijd. Zonde, want het zou juist en tijd van beweging moeten zijn. Ik had de betrekking al afgeschreven, omdat men liever regionaal rondkeek en ik kwam toch van buiten. Kreeg ik alsnog een telefoontje of ik toch wilde solliciteren. Twee gesprekken later was ik aangenomen. Mooi, twee dagen in de week wat meer structuur in de rol van opbouwwerker. Demotie in plaats van promotie, maar altijd met de door mij gewenste poten in de klei. Ik heb er zin in.

Blijven zeggen wat anderen vaak ook vinden.
In Deventer zelf zoek ik niet meer naar werk. Dat is een bewuste keuze. Het is mijn woonstad en minder mijn werkstad. Het zit in mijn aard om de randen van iets op te zoeken omdat ik van beweging houd. Van wrijving gaan dingen glanzen. In Deventer hebben we te veel eenzijdige beweging vind ik. In mijn nieuwe rol blijf ik lekker onafhankelijk en kan ik blijven zeggen wat anderen vaak ook vinden, maar vaak niet vanuit zelfcensuur durven uit te spreken vanwege hun afhankelijkheid van de gemeente. Ik blijf even goede vrienden met politici en ambtenaren wat mij betreft. Deventer is en blijft een leuke en toegankelijke stad. Maar nu vooral in de rol als burger.

Jeroen Pauw in Culemborg

Of bekijk de flash versie.
Gisteren naar Jeroen Pauw in Culemborg in de wijk Terweijde gekeken. Ik vond het een matige uitzending en het idee van Jeroen om de communicatie op gang te brengen kwam niet echt uit de verf vanwege het nog steeds sluimerende wantrouwen. Het ging o.a. ook over talentontwikkeling voor jonge mensen. Daar heb ik verdorie afgelopen periode een kloek en inspirerend plan voor gemaakt hoe je dat in Culemborg anders aan zou kunnen pakken. Maar mijn opdrachtgever heeft het tot mijn ergernis uiteindelijk niet ingediend bij fondsen, vanwege interne organisatieproblemen en het immer maar moeten koersen op overlastbestrijding. Ik ben er voor betaald, maar ja, wat je bedenkt dat wil je natuurlijk ook uitvoeren.
Pauw bracht voor mij in beeld hoe heilloos het is als je geen werkelijke alternatieven bedenkt en alleen de weg van het gebruikelijke inslaat en mensen niet echt zelf in beweging komen. In feite is nog steeds sprake van een status quo. Daar heel heftig , maar in Deventer zie je dat ook op sommige plekken.

Jongerenoverlast
Kijk maar naar de rituelen rondom jongerenoverlast. We leren niks en blijven iedere keer opnieuw het wiel uitvinden. De ene keer krijgt het wiel nieuwe spaken, de andere keren andere wieldoppen, in essentie verandert er niks.
We hebben optimisme in deze tijd nodig in plaats van navelstaren. De oplossingen zitten niet in gebouwen, structuren of modellen. We zijn een confectiesamenleving geworden. Terug naar de menselijke maat. En om in stijl af te sluiten, in Deventer ook als het gaat over hoe we de overheid organiseren.

De overval? Nou ja, een ontmoeting in goede sfeer.

2011-12-16T15:17:00.000+01:00

Margriet de Jager geïnterviewd door de VPRO (foto deStentor)

Vanmorgen een ochtendje opgetrokken met de VPRO medewerkers van het programma 'De Slag om Nederland'. Als een kleine overval, zo omschreef de journalist van De Stentor het, hebben we de persconferentie van B&W bezocht. Ik ben natuurlijk geen journalist, dus ik hoorde daar eigenlijk niet thuis. Maar ik heb mijzelf met een glimlach als stagiaire van de VPRO gepresenteerd. (hoewel als blogger over deze stad?) De verhoudingen in Deventer zijn echter wel zo goed - ik hecht daar zelf ook zeer aan, en met mij het College en de ambtenaren - dat het een gastvrij en ontspannen gesprek werd. Ik had wel even gewikt en gewogen of ik mee moest doen aan deze benadering, omdat wij met Raad en College willen samenwerken met ons initiatief.
Van de andere kant moeten wij het ook hebben van free publicity, wij hebben geen communicatie-apparaat om op terug te vallen. Het was inderdaad een overval, en ik vond
het sportief van Margriet de Jager, dat ze na de persconferentie toch tijd maakte om de VPRO te woord te staan, ondanks haar eerdere afzegging. Het is duidelijk, dat wij het niet met elkaar eens zijn, maar ik vond dat ze haar standpunt uitstekend neerzette.Ze had de afspraak helemaal niet af hoeven te zeggen.

Waar zijn de voorstanders van de nieuwbouwplannen?
Het was goed dat mede bestuurslid Evert Alink in de wandelgangen meteen de rol van lobbyist op zich nam. Na het bezoek op het gemeentehuis heb ik samen met Andrea van Pol, de interviewster van de VPRO, een aantal straatinterviews gehouden met willekeurige voorbijgangers. Ik hoopte echt oprecht ook voorstanders van de plannen tegen te komen. Twee mensen reageerden min of meer neutraal, slechts één iemand was voor (leuk gesprek overigens, ze was ambtenaar op de Leeuwenbrug). Zeker acht andere voorbijgangers van jong tot oud vonden om uiteenlopende redenen dat de plannen niet uitgevoerd moesten worden. Het woord crisis viel daarbij meerdere malen. Men vond het ook een goed idee om de uiteindelijke keuze voor te leggen aan de bevolking. Het bevestigt het beeld dat onze stichting heeft van dit dossier. Met alle inspraakmiddelen is het een binnenstadsdiscussie geweest.

Met zo veel scepsis kun je vind ik moeilijk volhouden, zoals Margriet onlangs beweerde, dat het de Deventer volksaard is om altijd eerst ergens tegen te zijn. Ik zou als gemeente dus echt nog maar eens in een rondje voorlichting investeren om de burgers te overtuigen van het nut en noodzaak van de plannen. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Het beleidsplan voor Deventer volkspeilingen is klaar

2011-12-15T17:38:00.002+01:00

Na er met ons kersverse bestuur mee gestoeid te hebben ligt het er dan: het kersverse beleidsplan. Vanaf hier te downloaden. Het is meteen verstuurd aan de gemeente met het verzoek om mee te werken door standpunten en informatie beschikbaar te stellen. We willen een objectieve etalage in balans aanreiken met argumenten voor en tegen. De website van de stichting is ook bijna klaar en dan is er een eigen communicatiemiddel. Zo groeit het idee langzaam maar gestaag naar een organisatie.
Verder interessant om te lezen de informatie op de gemeentesite en in De Stentor over de vertraging van de plannen van de architect. Het CDA stelt daar vragen over.
Misschien een communicatietip. Het kijkt me onnodig om in een bijzin tegen de pers te zeggen dat mensen er niets achter moeten zoeken. Ik geloof het meteen, want het is een zeer complex plan en gebied en Riedijk is een goede architect. Maar ik ken wel wat fora in deze stad, waar weer meteen de conclusie getrokken wordt dat men iets te verbergen heeft. Door het zo te formuleren roep je volgens mij dat soort gedachten juist op.
Morgen een interview met de VPRO de Slag om Nederland.

Scepsis en de uitdaging

2011-12-13T16:59:00.003+01:00

bron: de kracht van je stem

Vanavond onze eerste officiële bestuursvergadering als nieuwe stichting.
We gaan o.a. ons beleidsplan bespreken en vaststellen. We hebben uiteenlopende reacties gekregen op ons initiatief. Veel positieve, maar soms ook badinerend. De een vindt dat met de stichting willen maskeren dat we tegen het nieuwe stadskantoor zijn of we nemen de democratische besluitvorming niet serieus.
Ik maak er geen enkel geheim van dat ikzelf door een stapeling van argumenten de bouw van het nieuwe stadskantoor een historische fout vindt en een voorbeeld van hoe naar binnen gekeerd een lokale overheid kan zijn. Dan is het heel legitiem om een poging te doen om die besluitvorming alsnog buitenparlementair te beïnvloeden met wat wij een volkspeiling op burgerinitiatief noemen. Dat lijkt me conctructiever dan anoniem leeg te
lopen in een forum van bijvoorbeeld de Stentor.

Verder kijken dan het eigen onbehagen

G1000 Belgische burgertop

Maar kennelijk is het moeilijk te scheiden dat je tegen iets kunt zijn, maar zorgvuldig wilt en kunt opereren in de middelen die je wilt gebruiken, in dit geval om de bevolking in de gelegenheid te stellen om een eigen standpunt over dit dossier naar voren te brengen.
In onze nieuwe stichting leeft een breed gedeeld idee dat onze lokale democratie nieuwe impulsen nodig heeft, die maar mondjesmaat vanuit het politieke systeem zelf komen. Vanuit die constatering hebben we gekozen om veel verder te kijken dan het onbehagen over het proces rondom het dossier stadskantoor dat voor de meesten de aanleiding was om elkaar te ontmoeten.
Het gaat er geen moment om om ons eigen gelijk te halen, het gaat er ons om dat we vinden dat dergelijke dossiers getoetst moeten worden op een breed draagvlak onder de bevolking. Op basis van een uitspraak van de bevolking middels een brede en zorgvuldige peiling zal er draagvlak zijn voor deze plannen, of juist niet. Als het Deventer volk dat met haar stem heeft uit kunnen drukken, voor, tegen of geen mening, zijn we daar heel tevreden over, ongeacht ons eigen standpunt.

afbreken van de politieke elite of constructief...

Fleur Agema wil pol. elite afbreken bron: DePers

Het is veelzeggend hoe vaak het woord onderbuik langskomt om dit initiatief te framen, of opmerkingen dat zaken te simpel worden voorgesteld, of het wantrouwen dat wordt geuit als je open en eerlijk communiceert over je plannen. Ik dank je de koekoek: democratie is niet alleen voor hoger opgeleide mensen of een kleine politieke incrowd of elite, die langs formele inspraakprocedures 95 van de 100 keer haar eigen gelijk haalt. Politiek is complex en het is vaak moeilijk om dat als burger bij te benen. Waar de PVV middels Fleur Agema roept dat ze de politieke elite wil afbreken, willen wij juist constructief nieuwe impulsen zoeken om de verbinding tussen kiezers en gekozen te verkleinen.

Rituele inspraak

Waarom? Wie goed kijkt ziet dat inspraak en burgerlijke betrokkenheid vrijwel nooit een werkelijke dialoog is, laat staan dat het een werkelijke uitwisseling is of het overtuigen van elkaars argumenten. Ik durf de harde stelling wel aan dat vrijwel alle participatieprocessen vanuit gemeentewege hoofdzakelijk ritueel zijn.

Van het omvangrijke traject Deventer 2030 was niets terug te lezen in de verkiezingsprogramma's van politiek partijen. Waren burgers daarvoor zo druk bezig geweest?
Van het 'bezinnigingstraject' zei wethouder Marc Jan Ahne mij informeel, dat er constructieve ideeën van mensen meegenomen werden, maar dat het natuurlijk ook juist een project was dat mensen mee moest nemen in het idee dat er bezuinigd moest worden.
Bij de hoorzittingen over de bezuinigingen was nooit sprake van discussie, debat of dialoog, hooguit werden er wat vragen ter verduidelijking door raadsleden gesteld
Het nieuwe stadskantoor: Participatie was zeer ingekaderd met politiek en ambtelijke argumenten die telkens gericht werd op het ene doel: Dat kantoor moet er komen. Externe deskundigen werden ingehuurd om daar de argumenten voor aan te leveren. In die context staat iedere burger of instelling bij de aftrap van zo'n proces meteen op achterstand.

Politici zijn gewone stervelingen

Ja, ik ben kritisch in dit blog naar onze politici en ik zet soms stevig in. Het kan geen kwaad dat politici beseffen dat het ook gewone stervelingen zijn, en dat in het verleden gedane uitspraken hun betekenis in het heden niet verloren hebben.
Neemt niet weg dat ik vind dat zij allen hun best doen en dat het allemaal mensen zijn die het beste met de stad voor hebben. Met oeverloos negatief gekanker heb ik niks op. Maar blijft staan dat de cultuur, de wijze van communiceren en de wijze van argumenteren met de bevolking stukken beter kan.

Margriet, de messen zijn geslepen...., (maar niet door ons)

Patrick Sonneveldt fractievoorzitter van D66 en ik discusseerden met elkaar op het blog van zijn partij. Hij gaf aan dat zijn partij, de raad er bovenop zit om te voorkomen dat er in de toekomst budgetoverschrijdingen plaatsvinden op de nieuwbouwplannen. Een raadslid van de PvdA, de partij waar ik tot voor kort lid van was, zei mij op hetzelfde thema 'dat de messen geslepen zijn' als het fout gaat.
Weer een ander keek ook op tegen een nieuwe raadsperiode als dit plan geëfectueerd gaat worden en er onverwachte tegenvallers blijken te zijn. 'Dat college krijgt het dan erg moeilijk.'
Heel voor de hand liggend die gedachte, maar handel er dan ook nuchter na. Speel open kaart met elkaar in dit proces en treedt uit de mist en coalitietombola en zeg hoe je er werkelijk over denkt. Want lekker is zoiets, voor de verantwoordelijk wethouder, in dit geval Margriet de Jager, maar in feite van iedere bestuurder van welke politieke achtergrond dan ook. Wij moeten geen politieke afrekencultuur willen in Deventer als er onvoorziene ontwikkelingen zijn. Zoals toen met de nasleep van de forse budgetoverschrijdingen van de bouw van de Scheg en de Schouwburg. Toen de woorden politiek wensdenken in Deventer het eerst vielen. Een dergelijke cultuur vergroot de aversie van veel mensen tegen politiek.
Een volkspeiling beschouwen wij, niet meer en niet minder, als een middel om burgerlijke wijsheid en acceptatie in beeld te brengen en om te de-escaleren in geval dat in de toekomst blijkt dat het toch allemaal anders uitpakt dan gewenst.

Scepsis overwinnen

Wij als kersverse stichting kijken verder dan één dossier en onze eigen opvattingen die tot dit initiatief geleid hebben. Het middel volkspeiling is een oprechte poging en nieuw model voor een burgerlijk referendum dat bij wil dragen om de kloof tussen burgers en politiek te verkleinen en de lokale democratie nieuwe impulsen te geven.
Dat is het uitgangspunt in ons beleidsplan dat bijna klaar is en voor iedereen ter inzage komt.
Niks geen trucjes, of dubbele agenda's.
Echte interactie en meer gelijkwaardige dialoog tussen burgers en volksvertegenwoordigers zal de Deventer politiek goed doen. De scepsis hoort bij iets nieuws. Aan ons om die te overwinnen en om te laten zien dat de intenties van de stichting zuiver zijn.
Het draagvlak onder de bevolking voor ingrijpende besluiten moet vaker getoetst worden dan één keer in de vier jaar op het abstractieniveau van lokale partijpolitiek. Daar zetten wij ons voor in.

We bestaan! stichting Volkspeilingen Gemeente Deventer

2011-12-09T15:29:00.001+01:00

oprichtingsbijeenkomst vlnr: Ben Hermans (penningm.) , Evert Alink (secr.), notaris Jan-Hein Brummelhuis van notariskantoor Smalbraak, Bram Bax (alg. bestuurslid), Marien van Schijndel (voorz.) op de foto ontbreekt Liliane van Onzen (alg. bestuurslid) vanwege werkzaamheden

We bestaan! Dat deden we natuurlijk al, maar nu zijn we ook een officiële stichting. De Stichting volkspeilingen Gemeente Deventer. In een zowel geanimeerd als serieus gesprek met Notaris Jan Hein Brummelhuis van notariskantoor Smalbraak namen we de Stichtingsakte nog eens door. Voort de liefhebbers, de doelstelling van de stichting is als volgt:

De stichting heeft tot doel om activiteiten te ontwikkelen die de invloed én de betrokkenheid van de burgers van de gemeente Deventer , middels een volkspeiling , een platform te geven, waarmee invloed kan worden gecreëerd op bestuurlijke processen en politieke besluitvorming.
De stichting tracht haar doel onder meer te verwezenlijken door het houden van algemeen goedgekeurde volkspeilingen middels door de burgers zelf persoonlijk schriftelijk in te vullen peilingsformulieren en middels door burgers via de website van de stichting in te vullen en in te zenden peilingsformulieren
De stichting opereert als een onafhankelijke, objectieve en niet-politiek organisatie ten behoeve van het algemeen nut voor alle burgers in de gemeente Deventer.

Het is een ambitieuze doelstelling die we hebben geformuleerd.
Maar het is een oprechte poging om burgerbetrokkenheid bij politiek belangrijke beslissingen te vergroten. Ook in de politiek geldt. Effect = Kwaliteit x Acceptatie. Hoe breder de acceptatie van een besluit onder de bevolking, hoe geborgder en slagvaardiger politici en de overheid kan opereren.

Aan de slag:
We bestaan, en nu gaan we onze activiteiten verder uitrollen. Op korte termijn ons beleidsplan en de website en op zoek naar geld. We gaan o.a. - als men dat wenst - een rondje politiek partijen doen om duidelijk te maken dat dit geen initiatief dat zich keert tegen de Deventer politiek. De stichting Volkspeilingen wil een een democratisch beslisverlengstuk zijn/worden als een aanvulling op de gangbare democratische structuren. We zijn al begonnen om dat her en der uit te leggen. Zo heeft mede bestuurslid Evert Alink heeft vandaag een gesprek gehad met Margriet de Jager, om uit te leggen dat het wij verder kijken dan alleen het dossier stadskantoor. We willen experimenteren met nieuwe impulsen voor de democratie om deze te verrijken.
De argumenten voor de nieuwbouwplannen zijn voor ons net zo relevant als de argumenten die je er tegenin kunt brengen. Margriet heeft toegezegd dat zij die informatie over de afwegingen van B&W en raad, dan ook aan zal reiken. Een pluim voor Margriet wat ons betreft, die staat voor het dossier wat zij onder haar hoede heeft.

Cosmetische meningsloosheid
Onze stichting zal ongetwijfeld geframed worden als een feestje voor de tegenstanders van het stadskantoor. Dat is al verschillende keren geprobeerd. Aan ons om te laten zien dat we in de uitvoering, binnen onze mogelijkheden, zo zorgvuldig mogelijk te handelen.
Dit blog wordt in dat kader af en toe nogal eens bekritiseerd vanwege de kritische toon over het hele proces. Maar het is mijn persoonlijke opinie, die ik met mensen mag en kan delen. Mensen hebben niets aan cosmetische meningsloosheid. Je kunt beter openlijk tegen iets zijn en toch in een ander kader voor zorgvuldigheid pleiten. Daar kunnen ze je dan ook op controleren

Mijn persoonlijke opinie, staat dan ook los van de activiteiten van de Stichting. De uitkomsten van zo'n peiling kunnen zowel positief als negatief uitpakken vanuit het standpunt dat je persoonlijk aanhangt. Dat is all in the game.

We streven in het instrument dus een zo groot mogelijke objectiviteit na. Je kunt tegen iets zijn, maar toch koersen op de ontwikkeling van een nieuw en objectief middel dat zorgvuldigheid nastreeft en beoogd burgerlijk draagvlak voor politieke besluiten te peilen.
Zo werkt het ook in het Zwitserse model van referenda. Het zijn tegenstanders van iets die zich het eerst roeren. Maar in de structuur en uitwerking is dat een uitnodiging aan de voorstanders van iets om ook van zich te doen spreken. Dat zorgvuldig organiseren en bewaken is een uitdaging voor de stichting en tegelijk een opdracht.

Morgen zijn we Stichting Volkspeilingen Gemeente Deventer

2011-12-08T10:42:00.001+01:00

initiatief in delft klik hier voor link

Morgen gaan we naar de notaris en richten we de 'Stichting Volkspeilingen Gemeente Deventer' op. Dat is goed nieuws. Tussen idee en werkelijkheid gaat altijd meer tijd heen dan je wenst. Maar we wilden eerst doorkijkjes met elkaar naar de toekomst maken. We willen namelijk nadrukkelijk geen one-issue club zijn.
Stapje voor stapje kunnen we nu naar buiten treden met onze ambitie om de Deventer democratie van buiten te beïnvloeden met opvattingen van Deventer inwoners.

Om de vier jaar stemmen met gemeenteraadsverkiezingen is een veel te grote en vaak abstracte interval. Het democratische huis van Thorbecke verdient hoognodig een groot onderhoudsbeurt, want de kloof tussen kiezers en volksvertegenwoordigers is veel te goot geworden.
Wat overheden burgerbetrokkenheid of inspraak noemen, betreft vaak rituelen waar de sleet op is gekomen. Het politieke besluitvormingsproces is eenheidsworst geworden en te ver af komen staan van de werkelijkheid van mensen.

Onbehagen als katalysator
We hebben onszelf in de voorbereiding de vraag gesteld: hoe kunnen we door burgerinitiatief van buiten de politiek, met andere impulsen en werkwijzen, de opvattingen van burgers beter verbinden aan onze democratische structuren.
We zijn een niet politieke organisatie, die door haar activiteiten wel
de politiek in hun besluitvormingsprocessen van buiten wil beïnvloeden. Ik ben zelf gevraagd door de mede-initiatiefnemers voorzitter te worden van de stichting. Voor de zuiverheid en om alle schijn van belangenverstrengeling te voorkomen heb ik daarom mijn lidmaatschap van de PvdA opgezegd. Het gaat ons bij dit initiatief niet om één partij of welk politiek -isme dan ook. Het gaat ons om nieuwe impulsen in het democratische proces.

Burgers ondergeschikt aan de bureaucratie

We kijken nadrukkelijk verder dan alleen het dossier Stadskantoor. Het dossier vormt slechts de aanleiding waarop wij elkaar gevonden hebben. Het is waar dat het onbehagen over dit dossier de katalysator was. Maar onbehagen is altijd de aanleiding voor nieuwe initiatieven in de Civil Society.
Ons onbehagen werd getriggerd door de procesgang voor de plannen voor het stadskantoor. Dat blinkt uit door politiek en ambtelijk formalisme en eenzijdigheid. Formeel heeft de gemeente aan alle procedures voldaan, geen discussie, maar het voorlopig besluit strookt nergens met de informele werkelijkheid en het gezonde burgerlijke verstand van gewone mensen. (en onder gezond verstand verstaan we niet de onderbuik of plat populisme)
Het dossier is daardoor in Deventer een voorbeeld van de naar binnen gekeerde werkelijkheid van politici en ambtenaren. Het hele proces is dan ook een casestudie, een boek of desnoods een musical waard. Want het plan is in alles een prestigeobject geworden, dat scherp illustreert dat burgers ondergeschikt zijn gemaakt aan de bureaucratie in plaats van omgekeerd. Men kan en wil niet terug, sluit zich af voor minder ambitieuze alternatieven of argumenten, en men is bang voor gezichtsverlies om te accepteren dat burgerlijk draagvlak ontbreekt.

Politiek een spel voor hoger opgeleiden onder elkaar

Burgerij direct betrekken vinden politici van welke kleur dan ook altijd lastig. Wie alle commentaren volgt en leest over de crisis in Europa kan niet om de neerbuigendheid heen waarmee beleidsambtenaren en politici vaak praten over de opvattingen van gewone burgers wiens opvattingen het eigen feestje lijken te verstoren. Politiek lijkt in deze cultuur een spel geworden voor hoger opgeleiden onder elkaar.
Europa zit nu met de gebakken peren omdat het Europese feest lang gevierd werd door politici en ambtenaren die vergaten zijn dat je burgers dus altijd in zo'n idee mee moet nemen.
Straks in Deventer zitten we met diezelfde gebakken peren als blijkt dat de kosten van dit complexe en dure project uit de hand gaan lopen. Buiten de politieke arena en het ambtelijk apparaat is er geen burgerlijk draagvlak. Biten de incrowd aan belangenclubs uit het centrum - die murw gepraat zijn door deskundologen van buiten, en verleid zijn door ateliers waarin iedereen zich voor even een beetje architect mocht voelen. De crisis die door de wereld waart is ook een crisis van de democratische instituties. In Europa maar ook op gemeentelijk niveau.

Thorbecke 2.0
Burgerlijke betrokkenheid vraagt nieuwe en intelligente impulsen. Die komen niet vanuit de gangbare structuren en werkwijzen. Dus ze moet van buiten komen. Het democratische huis moet een nieuwe naam krijgen. Volkspaleis der democratie 'Thorbecke 2.0' moet opgeknapt worden door hernieuwde burgerzin. Dat is wat ons bindt en motiveert. Ik kijk uit naar de stichting en de samenwerking met gemotiveerde medeburgers. In het volle besef dat we onze positie zullen moeten bevechten en tegen de stroom in zullen moeten roeien.